Δευτέρα 2 Ιουλίου 2007
Παρασκευή 15 Ιουνίου 2007
Να τι διδάσκονται οι Τούρκοι στα σχολεία!
ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ : Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη ΣΤ' Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να atενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία το αντίστοιχο εγχειρίδιο της γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι: -Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή». -Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!) -Σελί δα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία». -Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας.Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».
Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης. Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται τα «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (EgeDenizinde TurkHaklari) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 ! με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.
Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας,όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο ελληνικός- ήταν τουρκικής προέλευσης! Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο. Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού»,του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»! Ακόμη πιο προχωρήμενη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunaniliskilerive filiki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το...2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος,Ηρόδοτος,Ιπποκράτης,Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής. Η εργασία του εγκρίθηκε απ' το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. .. Εφημερίδα ΤΟ ΘΕΜΑ - Νίκος Χειλαδάκης
Κυριακή 10 Ιουνίου 2007
Αποσπάσματα από "Ηροδότου Ιστορίες"
Ο Ηρόδοτος αποτελεί μία από τις πολυτιμότερες πηγές της Ιστορίας της αρχαιότητας. Διαβάζοντας κανείς τις αναφορές του στις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής του στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου και συγκρίνοντας τες με το σήμερα βρίσκει πολλές ομοιότητες, αλλά και το μίτο της εξήγησης τουςΠερί «Αξιοκρατικής Διακυβέρνησης» (Τερψιχόρη)
Η δεύτερη εξέγερση των Ελλήνων της Ιωνίας κατά της περσικής κυριαρχίας (τέλη 6ου αιώνος π.Χ.) άρχισε από τη Νάξο και τη Μίλητο. Την εποχή εκείνη η Μίλητος είχε φτάσει σε ύψιστο βαθμό οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας και αποτελούσε το καύχημα της Ιωνίας. Ομως τα πράγματα δεν ήταν πάντοτε έτσι. Σε μια προηγούμενη πολυετή περίοδο, η Μίλητος είχε εξασθενήσει εξαιτίας κακοδιοίκησης και εμφύλιων σπαραγμών.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει πώς επετεύχθη η μεταστροφή αυτή: «Την τάξη απεκατέστησαν οι Πάριοι, τους οποίους από όλους τους Ελληνες οι Μιλήσιοι επέλεξαν ως συμβούλους. Οταν οι εκπρόσωποι των Παρίων έφτασαν στη Μίλητο και αντίκρισαν το χάος που επικρατούσε, ζήτησαν να τους επιτραπεί να περιοδεύσουν όλη τη χώρα για να αποκομίσουν μια συνολική εικόνα. Κατά την περιοδεία τους δε αυτή, οι Πάριοι, κάθε φορά που έβλεπαν ένα κομμάτι γης άριστα καλλιεργημένο, σημείωναν το όνομα του ιδιοκτήτη. Ομως, οι περιπτώσεις αυτές ήταν ελάχιστες.
Οταν η έρευνα τους ολοκληρώθηκε και επέστρεψαν στην πόλη, ζήτησαν από τους Μιλήσιους να συγκληθεί Γενική Συνέλευση. Και τότε ανακοίνωσαν την απόφαση τους να αναθέσουν τη διοίκηση της πόλης στους πολίτες των οποίων είχαν καταγράψει τα ονόματα. Με το σκεπτικό ότι οι πολίτες αυτοί θα μπορούσαν να διαχειριστούν και τα δημόσια πράγματα, όπως ακριβώς τα δικά τους».
Σημ. Οίκοθεν νοείται ότι την εποχή εκείνη δεν είχε θεσπισθεί κανενός είδους επαγγελματικό ασυμβίβαστο με το βουλευτικό αξίωμα.Περί «Πόθεν Εσχες» (Ευτέρπη)
Ο Αμασις υπήρξε ένας από τους πιο επιφανείς Φαραώ της Αιγύπτου, γνωστός για την οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας, καθώς και για τις εκπολιτιστικές του δραστηριότητες. Περιγράφοντας τη ζωή στην Αίγυπτο επί της βασιλείας του (570-529 π.Χ.), ο Ηρόδοτος αναφέρει, μεταξύ άλλων, και τα εξής:«Εξάλλου, ο Αμασις είναι αυτός που καθιέρωσε τον νόμο βάσει του οποίου κάθε πολίτης, άπαξ του έτους, υποχρεούται να δηλώνει στο νομάρχη της περιφέρειας του από πού κερδίζει τα προς το ζην. Αν δεν το πράξει ή δεν μπορέσει να αποδείξει ότι τα χρήματα που δαπάνησε προέρχονται από τίμια πηγή, τιμωρείται με θάνατο. Το νόμο αυτόν "δανείστηκε" ο Σόλων και τον εισήγαγε στην Αθήνα, όπου τον διατηρούν ακόμα επειδή τον θεωρούν νόμον τέλειον».
Σημ. Οχι μόνον στην Αθήνα του 5ου π.Χ. αιώνα, αλλά και στην Ελλάδα του 21ου αιώνα διατηρούν τον «τέλειο» αυτόν νόμο (χωρίς βέβαια την ποινή), μόνο που δεν εφαρμόζεται «τέλεια».Περί «Διπλωματίας» (Ερατώ)
Ως γνωστόν, οι Πλαταιείς ήταν πιστοί σύμμαχοι των Αθηναίων, οι οποίοι τους είχαν υπό την προστασία τους, κυρίως έναντι των Θηβαίων, οι οποίοι δεν τους άφηναν σε ησυχία. Ο Ηρόδοτος διηγείται πώς συνήφθη αυτή η συμμαχία και αποκαλύπτει ποιος είχεν ωφέλεια απ' αυτήν: «Η συμμαχία συνήφθη όταν κάποτε οι Πλαταιείς, πιεζόμενοι φοβερά από τους Θηβαίους και μπροστά στον κίνδυνο να υποδουλωθούν, ζήτησαν να παραδοθούν στον Κλεομένη, βασιλιά της Σπάρτης, που έτυχε να βρίσκεται με στρατό στην περιοχή τους. Οι Σπαρτιάτες όμως δεν δέχτηκαν την προσφορά, με το επιχείρημα ότι αυτοί ζούσαν μακριά και δεν θα προλάβαιναν να τους σώσουν σε περίπτωση που θα τους επετίθεντο οι Θηβαίοι. Και τους συμβούλεψαν να παραδοθούν στους Αθηναίους, οι οποίοι ήταν γείτονες τους και συνεπώς ήταν σε θέση να τους προστατεύουν πιο αποτελεσματικά. Συμβουλή την οποία οι Πλαταιείς απεδέχθησαν».
Ο Ηρόδοτος όμως αμφισβητεί τις καλές προθέσεις των Σπαρτιατών και συνεχίζει: «Η συμβουλή αυτή δεν εδόθη βέβαια από συμπάθεια προς τους Πλαταιείς, αλλά διότι ήταν προς το συμφέρον της Σπάρτης να εξαντλούνται οι Αθηναίοι με το να βρίσκονται συνεχώς σε εμπόλεμη κατάσταση με τους Βοιωτούς στην προσπάθεια τους να προστατεύσουν τους Πλαταιείς».
Σημ. Οπως φαίνεται, οι Λακεδαιμόνιοι δεν ήταν μόνον ικανοί πολεμιστές αλλά και δαιμόνιοι στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής.Περί «Ελλήνων της Ιωνίας» (Κλειώ - Καλλιόπη)
Η αδυναμία αποτελεσματικής προστασίας των Ελλήνων της Ιωνίας από τις ασιατικές ορδές είχε διαπιστωθεί από τους αρχαιότατους χρόνους. Ο Ηρόδοτος κάνει δύο αναφορές σχετικά με αυτό το θέμα :α) Οι Ελληνες της Ιωνίας, ακόμα και μετά την κυριαρχία του Κόρου, δεν έπαψαν να συνέρχονται στο Πανιώνιον και να συζητούν τα προβλήματα τους. Σε μία από τις συναντήσεις αυτές (το 546 π.Χ.), ο Βίας ο Πριηνεύς (ένας από τους επτά σοφούς) έκανε μια πρόταση.
Σχετικά, ο Ηρόδοτος αναφέρει:«Ο Βίας πρότεινε στους Ελληνες της Ιωνίας να κατασκευάσουν από κοινού ένα στόλο, στον οποίο να επιβιβαστούν όλοι και να πλεύσουν στη Σαρδηνία, όπου να εγκατασταθούν ως ενιαία κοινότητα. Εκεί θα μπορούσαν να ζήσουν ελεύθεροι και ευτυχισμένοι στο μέλλον. Ενώ, αν συνέχιζαν να παραμένουν στην Ιωνία, δεν έβλεπε ότι θα μπορούσαν ποτέ να ανακτήσουν την ελευθερία τους. Ομως η πρόταση του Βία δεν έγινε δεκτή».
β) Μετά τη νίκη τους στη Μυκάλη (το 479 π.Χ.) οι Ελληνες κατέπλευσαν στη Σάμο, όπου έκαναν σύσκεψη με θέμα τη σκοπιμότητα μεταφοράς του ελληνικού πληθυσμού της Ιωνίας σε άλλη περιοχή του ελληνικού κόσμου, εγκαταλείποντας την Ιωνία στους βαρβάρους. Διότι ήταν αδύνατο να τους προστατεύουν επ' άπειρον και, αν δεν τους προστάτευαν, αυτοί από μόνοι τους δεν είχαν καμιά ελπίδα να ξεμπλέξουν με τους Πέρσες. Μια τέτοια πρόταση, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος, έκαναν οι Λακεδαιμόνιοι:«Οι αντιπρόσωποι των Πελοποννησίων είχαν τη γνώμη ότι έπρεπε να εκδιωχθούν από τους εμπορικούς λιμένες οι Ελληνες που είχαν μηδίσει και ο τόπος τους να δοθεί στους Ιωνες να κατοικήσουν. Οι Αθηναίοι όμως αντέδρασαν στην πρόταση αυτή και επισήμαναν ότι δεν δέχονται να αποφασίζουν οι Πελοποννήσιοι για το μέλλον των δικών τους αποικιών. Ετσι, η πρόταση δεν έγινε δεκτή».
Σημ. Πέρασαν 24 αιώνες για να φανεί πόσο δύσκολο ήταν να προστατεύουν οι Ελληνες τους αδελφούς τους στην αλλη πλευρά του Αιγαίου (1922) και για να πραγματοποιηθεί τελικά (όχι βέβαια με μεταφορά στη Σικελία) η πρόταση που υπέβαλε ο Βίας ο Πριηνεύς (Συνθήκη Λωζάννης).
Περί «Λειψυδρίας σε Αίγυπτο και Ελλάδα» (Ευτέρπη)
Οι Αιγύπτιοι πίστευαν πως τα νερά του Νείλου δεν προέρχονταν από βροχές και χιόνια, αλλά ήταν δώρο του θεού Ηλιου. Διότι τους ήταν αδιανόητο ότι μπορούσε να βρέχει και να χιονίζει σε μέρη νοτιότερα της Αιγύπτου. Αλλωστε, το γεγονός και μόνον ότι ο Νείλος πλημμύριζε το θέρος και όχι το χειμώνα, σε αντίθεση με τους ποταμούς των άλλων χωρών, αποτελούσε για τους Αιγυπτίους επιβεβαίωση της πίστης τους ότι είχαν μια προνομιακή πηγή ύδρευσης. Τέτοια πηγή, κατά τη γνώμη τους, δεν είχε η Ελλάδα και γι' αυτό ίσως μια μέρα να κινδύνευε από λειψυδρία. Σχετικά ιστορεί ο Ηρόδοτος:«Οι Αιγύπτιοι πιστεύουν πως, αν σταματήσει ο Νείλος να υπερχειλίζει, θα πάθουν τα ίδια που νομίζουν ότι θα πάθουν μια μέρα οι Ελληνες. Δηλαδή, όταν πληροφορήθησαν ότι ολόκληρη η Ελλάδα ποτίζεται από νερό της βροχής και όχι από υπερχείλιση ποταμών, όπως η Αίγυπτος, παρατήρησαν ότι θα έρθει μια μέρα που οι Ελληνες θα πεινάσουν.
Με άλλα λόγια, αν οι θεοί αποφασίσουν να μην μας στέλνουν πια βροχές και χιόνια, εμείς οι Ελληνες θα πεθάνουμε από πείνα, αφού η χώρα μας εκτός από τη βροχή και τα χιόνια δεν έχει άλλη πηγή νερού».
Σημ. Οπως οι Αιγύπτιοι τότε, έτσι και σήμερα, πολλές κυβερνήσεις πιστεύουν ότι οι χώρες τους δεν κινδυνεύουν από την καταστροφή του περιβάλλοντος και αρνούνται να λάβουν προληπτικά μέτρα.
Του Ιωάννη Καμάρα, Οικονομολόγου – Απογευματινή 10 Μαρτίου του 2007
Ο Ηρόδοτος αποτελεί μία από τις πολυτιμότερες πηγές της Ιστορίας της αρχαιότητας. Διαβάζοντας κανείς τις αναφορές του στις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής του στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου και συγκρίνοντας τες με το σήμερα βρίσκει πολλές ομοιότητες, αλλά και το μίτο της εξήγησης τουςΠερί «Αξιοκρατικής Διακυβέρνησης» (Τερψιχόρη)
Η δεύτερη εξέγερση των Ελλήνων της Ιωνίας κατά της περσικής κυριαρχίας (τέλη 6ου αιώνος π.Χ.) άρχισε από τη Νάξο και τη Μίλητο. Την εποχή εκείνη η Μίλητος είχε φτάσει σε ύψιστο βαθμό οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας και αποτελούσε το καύχημα της Ιωνίας. Ομως τα πράγματα δεν ήταν πάντοτε έτσι. Σε μια προηγούμενη πολυετή περίοδο, η Μίλητος είχε εξασθενήσει εξαιτίας κακοδιοίκησης και εμφύλιων σπαραγμών.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει πώς επετεύχθη η μεταστροφή αυτή: «Την τάξη απεκατέστησαν οι Πάριοι, τους οποίους από όλους τους Ελληνες οι Μιλήσιοι επέλεξαν ως συμβούλους. Οταν οι εκπρόσωποι των Παρίων έφτασαν στη Μίλητο και αντίκρισαν το χάος που επικρατούσε, ζήτησαν να τους επιτραπεί να περιοδεύσουν όλη τη χώρα για να αποκομίσουν μια συνολική εικόνα. Κατά την περιοδεία τους δε αυτή, οι Πάριοι, κάθε φορά που έβλεπαν ένα κομμάτι γης άριστα καλλιεργημένο, σημείωναν το όνομα του ιδιοκτήτη. Ομως, οι περιπτώσεις αυτές ήταν ελάχιστες.
Οταν η έρευνα τους ολοκληρώθηκε και επέστρεψαν στην πόλη, ζήτησαν από τους Μιλήσιους να συγκληθεί Γενική Συνέλευση. Και τότε ανακοίνωσαν την απόφαση τους να αναθέσουν τη διοίκηση της πόλης στους πολίτες των οποίων είχαν καταγράψει τα ονόματα. Με το σκεπτικό ότι οι πολίτες αυτοί θα μπορούσαν να διαχειριστούν και τα δημόσια πράγματα, όπως ακριβώς τα δικά τους».
Σημ. Οίκοθεν νοείται ότι την εποχή εκείνη δεν είχε θεσπισθεί κανενός είδους επαγγελματικό ασυμβίβαστο με το βουλευτικό αξίωμα.Περί «Πόθεν Εσχες» (Ευτέρπη)
Ο Αμασις υπήρξε ένας από τους πιο επιφανείς Φαραώ της Αιγύπτου, γνωστός για την οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας, καθώς και για τις εκπολιτιστικές του δραστηριότητες. Περιγράφοντας τη ζωή στην Αίγυπτο επί της βασιλείας του (570-529 π.Χ.), ο Ηρόδοτος αναφέρει, μεταξύ άλλων, και τα εξής:«Εξάλλου, ο Αμασις είναι αυτός που καθιέρωσε τον νόμο βάσει του οποίου κάθε πολίτης, άπαξ του έτους, υποχρεούται να δηλώνει στο νομάρχη της περιφέρειας του από πού κερδίζει τα προς το ζην. Αν δεν το πράξει ή δεν μπορέσει να αποδείξει ότι τα χρήματα που δαπάνησε προέρχονται από τίμια πηγή, τιμωρείται με θάνατο. Το νόμο αυτόν "δανείστηκε" ο Σόλων και τον εισήγαγε στην Αθήνα, όπου τον διατηρούν ακόμα επειδή τον θεωρούν νόμον τέλειον».
Σημ. Οχι μόνον στην Αθήνα του 5ου π.Χ. αιώνα, αλλά και στην Ελλάδα του 21ου αιώνα διατηρούν τον «τέλειο» αυτόν νόμο (χωρίς βέβαια την ποινή), μόνο που δεν εφαρμόζεται «τέλεια».Περί «Διπλωματίας» (Ερατώ)
Ως γνωστόν, οι Πλαταιείς ήταν πιστοί σύμμαχοι των Αθηναίων, οι οποίοι τους είχαν υπό την προστασία τους, κυρίως έναντι των Θηβαίων, οι οποίοι δεν τους άφηναν σε ησυχία. Ο Ηρόδοτος διηγείται πώς συνήφθη αυτή η συμμαχία και αποκαλύπτει ποιος είχεν ωφέλεια απ' αυτήν: «Η συμμαχία συνήφθη όταν κάποτε οι Πλαταιείς, πιεζόμενοι φοβερά από τους Θηβαίους και μπροστά στον κίνδυνο να υποδουλωθούν, ζήτησαν να παραδοθούν στον Κλεομένη, βασιλιά της Σπάρτης, που έτυχε να βρίσκεται με στρατό στην περιοχή τους. Οι Σπαρτιάτες όμως δεν δέχτηκαν την προσφορά, με το επιχείρημα ότι αυτοί ζούσαν μακριά και δεν θα προλάβαιναν να τους σώσουν σε περίπτωση που θα τους επετίθεντο οι Θηβαίοι. Και τους συμβούλεψαν να παραδοθούν στους Αθηναίους, οι οποίοι ήταν γείτονες τους και συνεπώς ήταν σε θέση να τους προστατεύουν πιο αποτελεσματικά. Συμβουλή την οποία οι Πλαταιείς απεδέχθησαν».
Ο Ηρόδοτος όμως αμφισβητεί τις καλές προθέσεις των Σπαρτιατών και συνεχίζει: «Η συμβουλή αυτή δεν εδόθη βέβαια από συμπάθεια προς τους Πλαταιείς, αλλά διότι ήταν προς το συμφέρον της Σπάρτης να εξαντλούνται οι Αθηναίοι με το να βρίσκονται συνεχώς σε εμπόλεμη κατάσταση με τους Βοιωτούς στην προσπάθεια τους να προστατεύσουν τους Πλαταιείς».
Σημ. Οπως φαίνεται, οι Λακεδαιμόνιοι δεν ήταν μόνον ικανοί πολεμιστές αλλά και δαιμόνιοι στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής.Περί «Ελλήνων της Ιωνίας» (Κλειώ - Καλλιόπη)
Η αδυναμία αποτελεσματικής προστασίας των Ελλήνων της Ιωνίας από τις ασιατικές ορδές είχε διαπιστωθεί από τους αρχαιότατους χρόνους. Ο Ηρόδοτος κάνει δύο αναφορές σχετικά με αυτό το θέμα :α) Οι Ελληνες της Ιωνίας, ακόμα και μετά την κυριαρχία του Κόρου, δεν έπαψαν να συνέρχονται στο Πανιώνιον και να συζητούν τα προβλήματα τους. Σε μία από τις συναντήσεις αυτές (το 546 π.Χ.), ο Βίας ο Πριηνεύς (ένας από τους επτά σοφούς) έκανε μια πρόταση.
Σχετικά, ο Ηρόδοτος αναφέρει:«Ο Βίας πρότεινε στους Ελληνες της Ιωνίας να κατασκευάσουν από κοινού ένα στόλο, στον οποίο να επιβιβαστούν όλοι και να πλεύσουν στη Σαρδηνία, όπου να εγκατασταθούν ως ενιαία κοινότητα. Εκεί θα μπορούσαν να ζήσουν ελεύθεροι και ευτυχισμένοι στο μέλλον. Ενώ, αν συνέχιζαν να παραμένουν στην Ιωνία, δεν έβλεπε ότι θα μπορούσαν ποτέ να ανακτήσουν την ελευθερία τους. Ομως η πρόταση του Βία δεν έγινε δεκτή».
β) Μετά τη νίκη τους στη Μυκάλη (το 479 π.Χ.) οι Ελληνες κατέπλευσαν στη Σάμο, όπου έκαναν σύσκεψη με θέμα τη σκοπιμότητα μεταφοράς του ελληνικού πληθυσμού της Ιωνίας σε άλλη περιοχή του ελληνικού κόσμου, εγκαταλείποντας την Ιωνία στους βαρβάρους. Διότι ήταν αδύνατο να τους προστατεύουν επ' άπειρον και, αν δεν τους προστάτευαν, αυτοί από μόνοι τους δεν είχαν καμιά ελπίδα να ξεμπλέξουν με τους Πέρσες. Μια τέτοια πρόταση, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος, έκαναν οι Λακεδαιμόνιοι:«Οι αντιπρόσωποι των Πελοποννησίων είχαν τη γνώμη ότι έπρεπε να εκδιωχθούν από τους εμπορικούς λιμένες οι Ελληνες που είχαν μηδίσει και ο τόπος τους να δοθεί στους Ιωνες να κατοικήσουν. Οι Αθηναίοι όμως αντέδρασαν στην πρόταση αυτή και επισήμαναν ότι δεν δέχονται να αποφασίζουν οι Πελοποννήσιοι για το μέλλον των δικών τους αποικιών. Ετσι, η πρόταση δεν έγινε δεκτή».
Σημ. Πέρασαν 24 αιώνες για να φανεί πόσο δύσκολο ήταν να προστατεύουν οι Ελληνες τους αδελφούς τους στην αλλη πλευρά του Αιγαίου (1922) και για να πραγματοποιηθεί τελικά (όχι βέβαια με μεταφορά στη Σικελία) η πρόταση που υπέβαλε ο Βίας ο Πριηνεύς (Συνθήκη Λωζάννης).
Περί «Λειψυδρίας σε Αίγυπτο και Ελλάδα» (Ευτέρπη)
Οι Αιγύπτιοι πίστευαν πως τα νερά του Νείλου δεν προέρχονταν από βροχές και χιόνια, αλλά ήταν δώρο του θεού Ηλιου. Διότι τους ήταν αδιανόητο ότι μπορούσε να βρέχει και να χιονίζει σε μέρη νοτιότερα της Αιγύπτου. Αλλωστε, το γεγονός και μόνον ότι ο Νείλος πλημμύριζε το θέρος και όχι το χειμώνα, σε αντίθεση με τους ποταμούς των άλλων χωρών, αποτελούσε για τους Αιγυπτίους επιβεβαίωση της πίστης τους ότι είχαν μια προνομιακή πηγή ύδρευσης. Τέτοια πηγή, κατά τη γνώμη τους, δεν είχε η Ελλάδα και γι' αυτό ίσως μια μέρα να κινδύνευε από λειψυδρία. Σχετικά ιστορεί ο Ηρόδοτος:«Οι Αιγύπτιοι πιστεύουν πως, αν σταματήσει ο Νείλος να υπερχειλίζει, θα πάθουν τα ίδια που νομίζουν ότι θα πάθουν μια μέρα οι Ελληνες. Δηλαδή, όταν πληροφορήθησαν ότι ολόκληρη η Ελλάδα ποτίζεται από νερό της βροχής και όχι από υπερχείλιση ποταμών, όπως η Αίγυπτος, παρατήρησαν ότι θα έρθει μια μέρα που οι Ελληνες θα πεινάσουν.
Με άλλα λόγια, αν οι θεοί αποφασίσουν να μην μας στέλνουν πια βροχές και χιόνια, εμείς οι Ελληνες θα πεθάνουμε από πείνα, αφού η χώρα μας εκτός από τη βροχή και τα χιόνια δεν έχει άλλη πηγή νερού».
Σημ. Οπως οι Αιγύπτιοι τότε, έτσι και σήμερα, πολλές κυβερνήσεις πιστεύουν ότι οι χώρες τους δεν κινδυνεύουν από την καταστροφή του περιβάλλοντος και αρνούνται να λάβουν προληπτικά μέτρα.
Του Ιωάννη Καμάρα, Οικονομολόγου – Απογευματινή 10 Μαρτίου του 2007
Τετάρτη 11 Απριλίου 2007
ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΩΝ ΤΑΣΣΟΣΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ- 8,9,10 Απριλίου 2011 Λευκωσία - Συνέδριο: «Το Κυπριακό και το Διεθνές Σύστημα,1945-1974:Αναζητώντας θέση στον κόσμο
Ο Ελληνισμός της Κύπρου προδόθηκε τρεις φορές. Το 1959 με τις γνωστές
Καραμανλικές συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου που επιβλήθηκαν στους
Ελληνοκυπρίους, το 1974 με τη συμφωνημένη εισβολή (και πάλιν και από τον
«εθνάρχη» Καραμανλή) όπου απλά οι τούρκοι υπερέβησαν «όσα είχαν συμφωνηθεί»
και κατέλαβαν περίπου την μισή Κύπρο και το 2004 με το σχέδιο Ανάν. Σε αυτές
θα επανέλθουμε.
Μία τετάρτη προδοσία του Ελληνισμού της Κύπρου που αν πετύχει θα σημάνει και
τον αφανισμόν του βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ο αξιότιμος Άντρος Κυπριανού γενικός γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος
ΑΚΕΛ, μαζί με τον κ. Χριστόφια και με το κατάλληλο ντεκόρ των «αδελφών»
τουρκοκυπρίων, προσπάθησε άθλια να σπιλώσει ως «επάρατον» εθνικιστή όποιον
ενδιαφέρεται για τη σωτηρία του Ελληνισμού της Κύπρου, που τον οδηγεί σε
καταστροφή ο Πρόεδρος του με τα γνωστά αποδεχθέντα του. Έφτασε να υβρίζει
και τον Εθνικοαπευθερωτικόν Αγώνα των Ελληνοκυπρίων που το κόμμα του από την
αρχή είχε προδώσει.
Κατωτέρω και συνημμένα μπορείτε να δείτε τη θαυμάσια ανάλυση του Καθηγητή
Ήφαιστου για το θέμα.
Από το όλο εξαιρετικό κείμενο του ξεχωρίζω τα κατωτέρω αποσπάσματα. Που δεν
αφορούν μόνον την Κύπρο αλλά και τους περισσότερους ημετέρους ευρωλιγούρηδες
παγκοσμιοποιημένους, εν γνώσει τους ή όχι νεοταξικούς, αλλά ουσία δρώντες
εναντίον του Ελληνισμού.
«Πολιτική και επιστημονική ύβρις και επωδός έπονται όταν κάθε φορά ο
προτεινόμενος εθνικός θάνατος μεταμφιέζεται ως υποψήφια χαμένη ευκαιρία.
Αντί να ερμηνεύσουμε σωστά τα αίτια των λαθών του παρελθόντος τα οποία
εμπόδισαν την επίτευξη των εφικτών σκοπών έχουμε ποταμούς ανορθολογικής
πολιτικής σκέψης που συνοδεύονται με κάλεσμα για ευθανασία.»
«Τέταρτον, μιλώντας λογικά, ορθολογιστικά και εξ ανάγκης ασυμβίβαστα,
διεθνισμός και εθνοκράτος ως θεσμός ελευθερίας είναι έννοιες και παραδοχές
ασύμβατες. Ο διεθνισμός κάθε απόχρωσης και κάθε εκδοχής αντιβαίνει στην
ελεύθερη εθνική ύπαρξη, θρέφει την εξάρτηση, υπονομεύει το εθνικό συμφέρον
και αντιβαίνει στα θέσφατα της υπέρτατης και έσχατης κοσμοθεωρίας της
εθνικής ανεξαρτησίας. Εξ αντικειμένου, τα διεθνιστικά και κοσμοπολίτικα
ιδεολογήματα αποτελούν θανατηφόρο δηλητήριο κατά του κράτους και κατά της
εθνικής ανεξαρτησίας, δηλαδή της ελευθερίας της κοινωνίας και εξ
αντικειμένου λειτουργούν ανασταλτικά και αναιρετικά κατά κάθε αξίωσης
συγκρότησης εθνικής στρατηγικής»
«Συμβουλή να αφήσεις το εθνοκράτος σου για να αγωνιστείς για την ενοποίηση
του πλανήτη οποιουδήποτε είδους ή απόχρωσης, αποτελεί συνταγή
κατακρημνίσματος. Από καιρό, αντί χάραξης μιας εθνικής στρατηγικής άξιας των
προσδοκιών μας που εκπληρώνει τους εφικτούς εθνικούς σκοπούς κάθε
συγκυρίας, έχουμε ένα νεφελώδες φάσμα εκλογικεύσεων περί «χαμένων ευκαιριών»
το οποίο υπερίπταται πάνω από τα κεφάλια μας προκαλώντας σύγχυση και
αποπροσανατολισμό»
«Πολλοί συχνά αμφισβητούν την σκοπιμότητα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα
των κυπρίων. Σφάλλουν βαθύτατα. Μπορούμε κάλλιστα να ισχυριστούμε ότι θα
μπορούσε να γίνει καλύτερη πολιτική διαχείρισή του ή να είχαμε σχεδιάσει μια
στρατηγική καλύτερης σύνδεσης εναλλακτικών βαθμίδων ένοπλου αγώνα με τους
διπλωματικούς χειρισμούς. Αυτό όμως είναι ένα ζήτημα και άλλο να ειπωθεί η
ανιστόρητη θέση ότι ο αγώνας ήταν περιττός ή αχρείαστος.»
«Στην Κύπρο ο σκοπός είναι και σήμερα και ο ίδιος θα συνεχίσει να είναι
μελλοντικά: Η αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού. Οτιδήποτε πιο κάτω είναι
αναπόδραστα καταστροφικό καθότι καταστέλλει τις ασυμβίβαστες έσχατες αρχές
της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Αυτό τον σκοπό επιδιώξαμε το 1955 και ο
ίδιος σκοπός παραμένει και σήμερα. Όταν την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμεθα ας
μην σφάλλουμε μετατρέποντάς την σε δήθεν αμάχητο επιχείρημα υπέρ
αυτοχειριασμού»
Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΩΝ ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ- 8,9,10 Απριλίου 2011 Λευκωσία -
Συνέδριο: «Το Κυπριακό και το Διεθνές Σύστημα, 1945-1974: Αναζητώντας θέση
στον κόσμο»
Π. Ήφαιστος, Διεθνείς Σχέσεις-Στρατηγικές Σπουδές, Πανεπιστήμιο Πειραιώς
<http://www.ifestosedu.gr> www.ifestosedu.gr
«Το μεταπολεμικό διεθνές σύστημα: Σταθερά και μεταβλητά κριτήρια του
κυπριακού ζητήματος πριν και μετά το 1974 και τα αίτια του ελλείματος
εθνικής στρατηγικής»
Με διαχρονικά και οικουμενικά κριτήρια ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της
Κύπρου την δεκαετία του 1950 αποτέλεσε μια γνήσια αξίωση ελευθερίας. Ήταν ο
επιπλέον το τελευταίος ελληνικός αγώνας ελευθερίας, ανεξαρτησίας και
αυτοδιάθεσης. Και επειδή σε ένα διεθνές σύστημα πλήρες αιτιών πολέμου και
κυρίως πλήρες ηγεμονικών αξιώσεων ισχύος, η ανεξαρτησία για κάθε κοινωνία
ακόμη και όταν την κερδίσει απαιτείται να αγωνίζεται άγρυπνα και αδιάλειπτα
για να την διασφαλίζει. Για πολλούς στην Ελλάδα και στην Κύπρο αν και αυτό
είναι αναγκαιότητα δεν είναι αυτονόητα δεδομένο.
Βασική θέση που υιοθετούμε είναι ότι υπό τις συνθήκες των δύο πρώτων ρευστών
δεκαετιών της μεταπολεμικής περιόδου υπήρχαν οι προϋποθέσεις ενός
εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα οι σκοποί του οποίου αν υπήρχε μια ελληνική
Υψηλή Στρατηγική θα μπορούσαν να είχαν εκπληρωθεί. Εν τούτοις, από το 1945
μέχρι σήμερα το νεοελληνικό κράτος, σ' αντίθεση με την Βρετανία και Τουρκία,
ποτέ δεν διέθετε μια εθνική υψηλή στρατηγική.
Μια εθνική στρατηγική απαιτεί προϋποθέσεις. Ας αναφέρουμε μερικές από αυτές
τις προϋποθέσεις:
Πρώτον, γρανιτένια και αδιατάραχτη προσκόλληση στο εθνικό συμφέρον, στις
εθνικές μας κοσμοθεωρίες, στην ασυμβίβαστη υπεράσπιση ακόμη και της
τελευταίας ίντζας της εθνικής επικράτειας που προσφέρει η διεθνής
νομιμότητα, απόκτηση επαρκούς αποτρεπτικής ισχύος και αυτοθυσία αν
κινδυνεύσει η εθνική ανεξαρτησία.
Δεύτερον, σωστή γνώση της φυσιογνωμίας, του χαρακτήρα και των λειτουργιών
του διεθνούς συστήματος, βαθειά γνώση του άμεσου στρατηγικού περιβάλλοντος,
των άλλων στρατηγικών περιβαλλόντων ιδιαίτερα του πεδίου της ηγεμονικής
διαπάλης, των πολλών επιπέδων, στρωμάτων και ρευστών στρατηγικών κριτηρίων
και παραγόντων.
Τρίτον, περίκλειστο σύστημα λήψης αποφάσεων που περιφρουρεί τους
πολιτειακούς φορείς από έξωθεν διαβρώσεις και υπονομεύσεις, προσδιορισμό του
εθνικού συμφέροντος και των ιεραρχήσεών τους, διαρκής σφυρηλάτηση κρίσιμης
και δημοκρατικά νομιμοποιημένης πολιτικής συνοχής και συναίνεσης στα πεδία
των έσχατων λογικών του εθνικού συμφέροντος και αταλάντευτος αγώνας
εκπλήρωσής του.
Τέταρτον, μιλώντας λογικά, ορθολογιστικά και εξ ανάγκης
ασυμβίβαστα, διεθνισμός και εθνοκράτος ως θεσμός ελευθερίας είναι έννοιες
και παραδοχές ασύμβατες. Ο διεθνισμός κάθε απόχρωσης και κάθε εκδοχής
αντιβαίνει στην ελεύθερη εθνική ύπαρξη, θρέφει την εξάρτηση, υπονομεύει το
εθνικό συμφέρον και αντιβαίνει στα θέσφατα της υπέρτατης και έσχατης
κοσμοθεωρίας της εθνικής ανεξαρτησίας. Εξ αντικειμένου, τα διεθνιστικά και
κοσμοπολίτικα ιδεολογήματα αποτελούν θανατηφόρο δηλητήριο κατά του κράτους
και κατά της εθνικής ανεξαρτησίας, δηλαδή της ελευθερίας της κοινωνίας και
εξ αντικειμένου λειτουργούν ανασταλτικά και αναιρετικά κατά κάθε αξίωσης
συγκρότησης εθνικής στρατηγικής. Αν λόγω συνήθειας και καθιερωμένων
συμβατικών όρων κάποιοι νοιώθουν την ανάγκη να ταυτίζονται με κάποιο
διεθνισμό, ας κατανοήσουν ότι αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο αγάπη προς την
πατρίδα, την δημοκρατία, την ελευθερία και την ειρήνη με όρους διασφάλισης
της εθνικής ανεξαρτησίας. Εγγενώς έτσι ήταν πάντα ο κόσμος, έτσι είναι και
έτσι πάντα θα είναι.
Πέμπτον, μια ευρεία και βαθειά κοινωνική συναίνεση για την εθνική στρατηγική
ως έσχατη και υπέρτατη κοσμοθεωρητική παραδοχή είναι μια εξίσου σημαντική
προϋπόθεση εθνικής στρατηγικής. Η εθνική ανεξαρτησία για όλες τις κοινωνίες
είναι η ελευθερία τους, δηλαδή, ότι πιο πολύτιμο διαθέτουν. Όποιος απορεί
για τα αίτια μπορεί να μάθει πολλά διαβάζοντας τα ποιήματα του 16χρονου
Ευαγόρα Παλληκαρίδη, κατανοώντας, επίσης, τους βαθύτερους αιτιώδεις λόγους
για τους οποίους ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος και η κυπριακή κοινωνία,
το 2004 είπαν ένα ουρανομήκη ΟΧΙ στην υποδούλωσή τους. Κάποιοι βέβαια,
δυστυχώς ακαδημαϊκοί φορείς, με πολύ αρνητικά πρόσημα θεώρησαν σωστό να
χαρακτηρίζουν τον Τάσσο Παπαδόπουλο ως «απορριπτικό» γιατί απόρριπτε την
κατάργηση της ελευθερίας των κυπρίων. Τιμητικός θα έλεγα τίτλος, εν τέλει.
Είναι αναγκαίο να επιμείνω λίγο ακόμη για την παραδοχή της εθνικής
ανεξαρτησίας. Και αυτό αντίθετα με την συμβατική σοφία, δεν αποτελεί κάποια
αξιολογική ιδεολογική στάση.
Πρώτον, η κοσμοθεωρητική παραδοχή της εθνικής ανεξαρτησίας ή του «ιδεώδους
της εθνικής ανεξαρτησίας» όπως ονομαζόταν στην κλασική εποχή, είναι
πνευματικά σύμφυτη με την ύπαρξη μιας ανθρωπολογικά περιεκτικής και γι' αυτό
βιώσιμης κοινωνικής οντότητας.
Δεύτερον, η εθνική ανεξαρτησία αποτελεί τον υπέρτατο σκοπό της εθνικής
στρατηγικής. Επειδή όπως λέμε η στρατηγική είναι η συνάρτηση των μέσων με
τους σκοπούς για να την εκπλήρωση του τελευταίου χωρίς υπέρτατο πνευματικό
σκοπό μια εθνική στρατηγική προγραμματικά είναι κενή περιεχομένου, δηλαδή
προγραμματικά ανύπαρκτη.
Εξ ου και το προηγηθέν επιχείρημα ότι ανεξαρτήτως χρώματος ή απόχρωσης
επειδή ο διεθνισμός θεωρεί το έθνος και το εθνοκράτος αναλώσιμα και περιττά,
περιττή είναι και η εθνική στρατηγική, γεγονός που οδηγεί τους διεθνιστές να
συντάσσονται και να συμπράττουν με τα εκάστοτε διεθνιστικά μεταμφιεσμένα
δόγματα των καθ' έκαστη συγκυρία ηγεμονικών αξιώσεων.
Η εθνική ανεξαρτησία είναι υπέρτατη νομική, πολιτική, πνευματική και
κοσμοθεωρητική παραδοχή διαχρονικά πανηγυρικά οικουμενικά επικυρωμένη. Πάνω
σ' αυτή εξάλλου εδράζονται οι θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου.
Πνευματικές ή φιλοσοφικές ρωγμές λογικά δεν είναι επιτρεπτές και αν υπάρχουν
ροκανίζουν τόσο την εθνική στρατηγική όσο και την εθνική ανεξαρτησία. Όταν
οι κοινωνίες δεν την έχουν παλεύουν να την αποκτήσουν και όταν την
αποκτήσουν είναι προ το συμφέρον τους να την διαφυλάττουν με όλα τα μέσα και
με όποια θυσία και αν χρειαστεί. Για την εθνική ανεξαρτησία έγινε και ο
κυπριακός εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας.
Συμβουλή να αφήσεις το εθνοκράτος σου για να αγωνιστείς για την ενοποίηση
του πλανήτη οποιουδήποτε είδους ή απόχρωσης, αποτελεί συνταγή
κατακρημνίσματος. Από καιρό, αντί χάραξης μιας εθνικής στρατηγικής άξιας των
προσδοκιών μας που εκπληρώνει τους εφικτούς εθνικούς σκοπούς κάθε
συγκυρίας, έχουμε ένα νεφελώδες φάσμα εκλογικεύσεων περί «χαμένων ευκαιριών»
το οποίο υπερίπταται πάνω από τα κεφάλια μας προκαλώντας σύγχυση και
αποπροσανατολισμό.
Πολιτική και επιστημονική ύβρις και επωδός έπονται όταν κάθε φορά ο
προτεινόμενος εθνικός θάνατος μεταμφιέζεται ως υποψήφια χαμένη ευκαιρία.
Αντί να ερμηνεύσουμε σωστά τα αίτια των λαθών του παρελθόντος τα οποία
εμπόδισαν την επίτευξη των εφικτών σκοπών έχουμε ποταμούς ανορθολογικής
πολιτικής σκέψης που συνοδεύονται με κάλεσμα για ευθανασία.
Σ' αυτές τις αδιέξοδες συζητήσεις περί χαμένων δήθεν ευκαιριών
κάθε διαδοχικής συγκυρίας το προγραμματικό ροκάνισμα των θέσεών μας αν και
διαφορετικού περιεχομένου μορφικά είναι εν τούτοις πανομοιότυπο: Λανθασμένες
εκτιμήσεις για το διεθνές σύστημα, λανθασμένες εκτιμήσεις για τα όρια των
δυνατοτήτων των διεθνών θεσμών -οι οποίοι στην διεθνή πολιτική είναι
νομοτελειακά εξαρτημένες μεταβλητές της ισχύος-, λανθασμένες εσχατολογικές
διεθνιστικές ή κοσμοπολίτικες αφέλειες και ηγεμονικές εκλογικεύσεις για τον
επικείμενο θάνατο του κράτους και την έλευση του ενός ή άλλου διεθνιστικού ή
κοσμοπολίτικου πλανητικού παραδείσου.
Τέτοιοι ανορθολογισμοί ήδη μας προκάλεσαν γιγαντιαίες ζημιές στην Ελλάδα και
στην Κύπρο επειδή η διπλωματία μας σε διαδοχικές κομβικές στιγμές στηρίχθηκε
πάνω στην ακραία λανθασμένη υπόθεση πως αντί ισορροπίας με κάθε φίλο ή
αντίπαλο τα διακρατικά προβλήματα θα αντιμετωπιστούν, δήθεν, με αισθητικά
κριτήρια και διαπροσωπικές σχέσεις. Προσεγγίσεις μάλιστα που σε όλες τις
φάσεις που εξετάζουμε, ιδιαίτερα τις δύο τελευταίες δεκαετίες, είναι
εμπλουτισμένες με άφθονη προπαγάνδα και λαϊκίστικο κτίσιμο προσδοκιών,
ψευτοδιλήμματα πόλεμος ή ειρήνη και καλλιέργεια ευσεβών πόθων και
ψευδαισθήσεων.
Πολλοί συχνά αμφισβητούν την σκοπιμότητα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των
κυπρίων. Σφάλλουν βαθύτατα. Μπορούμε κάλλιστα να ισχυριστούμε ότι θα
μπορούσε να γίνει καλύτερη πολιτική διαχείρισή του ή να είχαμε σχεδιάσει μια
στρατηγική καλύτερης σύνδεσης εναλλακτικών βαθμίδων ένοπλου αγώνα με τους
διπλωματικούς χειρισμούς. Αυτό όμως είναι ένα ζήτημα και άλλο να ειπωθεί η
ανιστόρητη θέση ότι ο αγώνας ήταν περιττός ή αχρείαστος.
Το κριτήριο της νομιμοποίησης μιας πολιτικής πράξης στην διεθνή πολιτική
ενέχει μεγάλη σημασία και στην ιστορική συγκυρία που έγινε ο κυπριακός
εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας η νομιμοποίησή του ήταν άφθονη.
Το ερώτημα όπως υπαινιχθήκαμε μόλις είναι εάν έτυχε σωστής διπλωματικής
διαχείρισης και αν όχι γιατί;
Η αξίωση αυτοδιάθεσης των κυπρίων τον 20ό αιώνα ήταν υπαρξιακού χαρακτήρα,
θεμελιώδης, αναπόφευκτη και για αντικειμενικούς ιστορικούς λόγους εντός
εφικτών ορίων. Επιτυχία απαιτούσε μεγιστοποίηση των νομικών, πολιτικών,
κοσμοθεωρητικών και διεθνοπολιτικών ερεισμάτων που διαθέταμε στην
μεταπολεμική συγκυρία.
Το κύμα των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων δεν είναι ο μόνος παράγων που
νομιμοποιούσε ένα αγώνα ελευθερίας στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο 19ος αιώνας
και οι αρχές του 20ού αιώνα ήταν επίσης η φάση εκπνοής της αποικιακής εποχής
και η αφετηρία του σύγχρονου πλανητικού εθνοκρατοκεντρικού διεθνούς
συστήματος.
Μπορεί αναρίθμητοι έλληνες και όχι μόνον να παρασύρθηκαν στην διεθνιστική
και κοσμοπολίτικη ρητορεία του τεχνητού, επίπλαστου και κίβδηλου Ψυχρού
Πολέμου όταν οι εκατέρωθεν ηγεμονικές δυνάμεις μεταμφίεσαν τα συμφέροντά
τους με ψεύτικα κοσμοϊστορικά σχέδια, πλην η ιστορική εξέλιξη αν και με
σκαμπανευάσματα συνεχίστηκε. Απλά, αν και εντυπωσιακός και καταστροφικός, ο
Ψυχρός Πόλεμος αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του των διενιστικοϋλιστικών
δογμάτων και των ηγεμονισμών που αφετηρία είχαν τον 17ο αιώνα και που
συμβολικά εξέπνευσαν το 1990. Πολλοί βέβαια λόγω κεκτημένης ταχύτητας ακόμη
τον βιώνουν.
Η καταστροφική πορεία της ανθρωπότητας που άρχισε με την πτώση της
Βυζαντινής Οικουμένης και στην συνέχεια την έλευση των υλιστικών δογμάτων
οδήγησε εν μέσω αντιφάσεων και καταστροφών στην αποικιοκρατία, στον
ηγεμονισμό και στην μεταβατική επίφαση του Ψυχρού Πολέμου που τερματίστηκε
το 1990. Τον 20ο αιώνα και πολύ περισσότερο στις απαρχές του 21ου αιώνα η
εθνική ανθρωπολογία εισέρευσε ξανά ορμητικά ως ο διαμορφωτικός παράγων του
πολιτικού γίγνεσθαι.
Αυτή η αλλαγή παραδείγματος αφορά τα εννέα τουλάχιστον δέκατα των ανθρώπων
του πλανήτη αν όχι το σύνολο, αν συμπεριλάβουμε τα έθνη της Δύσης οι
κοινωνίες των οποίων μάλλον κινούνται και αυτές ερήμην των ταρακουνημένων
και αποτυχημένων πολιτικών και διανοητικών ελίτ. Η τάση είναι πανίσχυρη.
Αφήνοντας κάποια πολιτικά και πνευματικά ελίτ να αναμασούν δόγματα
παρωχημένων φιλελεύθερων και μαρξιστικών υλισμών ή φασιστικών κολεκτιβισμών,
οι άνθρωποι στο επίπεδο των κοινωνικών οντοτήτων διαρκώς συγκροτούνται
πολιτικά σύμφωνα με την ιστορικά διαμορφωμένη εθνική ανθρωπολογική τους
υπόσταση <http://www.ifestosedu.gr/104ΕθνικήΚοσμοθεωρία.htm> .
Όποιος απορεί για τα αίτια, επαναλαμβάνω, μπορεί να μάθει πολλά διαβάζοντας
τα ποιήματα του 16χρονου Ευαγόρα Παλληκαρίδη και κατανοώντας το ΟΧΙ των
κυπρίων κατά της υποδούλωσής τους το 2004.
Οι εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες διαμόρφωσαν την πρώτη μεγάλη μετά-αποικιακή
καταστατική δομή: Συνέτειναν στην νομικοθεσμική και κοσμοθεωρητική επικύρωση
μιας οντολογικής πλέον πραγματικότητας που αναδείκνυε το εθνοκρατοκεντρικό
διεθνές σύστημα <http://www.ifestosedu.gr/105Ethnokratos.htm> που εδράζεται
πάνω στις κοινή για όλες τις κοινωνίες, υψηλή κοσμοθεωρητική αρχή της
Εθνικής Ανεξαρτησίας ως μετά-Αποικιακού τρόπου ζωής. Νομικοπολιτικά αυτό
ενσαρκώνουν και οι Υψηλές Αρχές του διεθνούς δικαίου.
Συνοψίζοντας αυτή την καίρια πτυχή τονίζουμε ότι η πριν το 1974
φάση αποτελείτο από δύο μεταβατικές εποχές και η Κύπρος πάτησε μέσα σε
αμφότερες: Η πρώτη μεταβατική εποχή ήταν η φάση των εθνικοαπελευθερωτικών
αγώνων που προκάλεσε την γένεση δύο εκατοντάδων ανεξάρτητων κρατών. Η
δεύτερη μεταβατική εποχή αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εγκλώβισε τα
κράτη αυτά αλλά και όλο τον πλανήτη μέσα στον εξίσου μεταβατικό Ψυχρό Πόλεμο
κατά την διάρκεια του οποίου διεξάχθηκε η επίπλαστη δήθεν ιδεολογική διαπάλη
Ανατολής-Δύσης.
Οι έλληνες της Κύπρου με την σύμπνοια των ελλήνων της μητροπολιτικής Ελλάδας
-και ανεξαρτήτως αδυναμιών της τελευταίας στο επίπεδο της πολιτικής
διακυβέρνησης- ήταν σωστό και ιστορικά αναπόδραστο να διεκδικήσουν
αυτοδιάθεση πριν ή μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όπως γνωρίζουμε αυτό
έκαναν.
Κύριος ανασταλτικός παράγοντας που σχεδόν προγραμματικά προδίκασε την
αποτυχία αυτής της αναπόδραστης αξίωσης ελευθερίας ήταν το γεγονός ότι η
ελληνική κοινωνία ήταν το πρώτο μεγάλο θύμα του Ψυχρού Πολέμου. Μετά τον
άχαρο και αχρείαστο ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, η απορρέουσα εξάρτηση του
νεοελληνικού κράτους έθρεψε τα εκατέρωθεν διεθνιστικά σύνδρομα, δίχασε την
ελληνική κοινωνία και κατέστησε, βασικά μέχρι και σήμερα ανέφικτη την
συγκρότηση μιας εθνικής στρατηγικής που θα δικαίωνε την Κύπρο και θα
διασφάλιζε την ελληνική επικράτεια σύμφωνα με τις Συνθήκες και την διεθνή
νομιμότητα.
Στην συνέχεια, για αυτούς κυρίως τους λόγους αλλά και εκ του
γεγονότος ότι ο Ψυχρός Πόλεμος βάθαινε ολοένα και περισσότερο η εξάρτηση της
μητροπολιτικής Ελλάδας περιέπλεξε ακόμη περισσότερο την πολιτική διαχείριση
του αγώνα ελευθερίας. Δυνατότητες και ευκαιρίες εκμετάλλευσης των κυμάνσεων
του Ψυχρού Πολέμου για να επιτύχει ο αγώνας υπήρχαν πολλές. Στις εισηγήσεις
που προηγήθηκαν, για παράδειγμα, καταδείχθηκε ότι ένας εξεζητημένος δυτικός
προσανατολισμός κατά την διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και 1960 θα
μπορούσε να επιτύχει πολλά και ίσως την πλήρη αυτοδιάθεση.
Λόγω των πιο πάνω και πολλών άλλων παραγόντων, το κεκτημένο της Κυπριακής
Δημοκρατίας μετά το 1960 ήταν αρκετά εύθραυστο λόγω ύπουλων διαιρετικών
συνταγματικών στοιχείων και η συνεχιζόμενη απουσία στρατηγικής διαχείρισης
κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου οδήγησε από το την μια αντίφαση στην
άλλη και από το ένα αδιέξοδο στο άλλο.
Εξωτερικές εξαρτήσεις, ιδεολογική διάβρωση, πνευματικό ροκάνισμα, λάθη
οφειλόμενα σε πάγια ελλείμματα κατανόησης της διεθνούς πολιτικής, έξωθεν
υποκινούμενες πολιτικά εγκληματικές στάσεις όπως το πραξικόπημα του 1974 ή η
υποστήριξη του εγκληματικού σχεδίου Αναν μας φέρνουν στο σημερινό εξαιρετικά
δύσκολο σταυροδρόμι. Εν τούτοις, επειδή Ιδιαίτερα όταν τα ζητήματα που
τίθενται είναι ζωής και θανάτου, δημοκρατίας και ελευθερίας, κανείς δεν
πρέπει να ξεχνά ότι στην διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν ανέφικτοι σκοποί παρά
μόνο δύσκολοι στόχοι.
Στην μια πλευρά είναι η πεπατημένη του κατευνασμού. Στην άλλη είναι η
επιδίωξη του μόνου εφικτού σκοπού, δηλαδή μιας βιώσιμης λύσης του κυπριακού
με γρανιτένια προσκόλληση στις υψηλές αρχές της δημοκρατίας, της ελευθερίας
και της εθνικής ανεξαρτησίας που τις ενσαρκώνει.
Το ζήτημα στην εξωτερική πολιτική δεν είναι το κατά πόσο σε κάθε ιστορική
συγκυρία θα περιπίπτουμε σε μοιρολατρία για παρελθούσες δήθεν «χαμένες
ευκαιρίες» αλλά το κατά πόσο στην εκάστοτε ιστορική συγκυρία θα
επιτυγχάνεται το εφικτό με σωστή διαχείριση όλων των μέσων που διαθέτουμε
χωρίς ποτέ να επιτρέπεται να δρασκελίσουμε κόκκινες γραμμές.
Σε κάθε περίπτωση, σε κάθε ιστορική στιγμή το ζητούμενο είναι η εκπλήρωση
του μέγιστου εφικτού εθνικού συμφέροντος χρησιμοποιώντας την βέλτιστη υψηλή
στρατηγική. Όταν αυτό δεν συμβαίνει μεμφόμαστε την λανθασμένη στρατηγική και
όχι τον μέγιστο εφικτό σκοπό που λόγω λαθών και παραλείψεών μας δεν
εκπληρώθηκε. Διατυπώνουμε επίσης πορίσματα για το πώς δεν θα επαναληφθούν τα
λάθη.
Συμπεραίνω λοιπόν λέγοντας ότι τα προβλήματα της εθνικής στρατηγικής που
απαιτεί βέλτιστη χρήση των μέσων που διαθέτουμε για να εκπληρώσουμε τον
εφικτό σκοπό της κάθε ιστορικής συγκυρίας, έχουν τρις κύριες διαστάσεις.
Πρώτον, την ευρεία διάδοση διεθνιστικών δογμάτων που διαποτίζουν την
ελλαδική και κυπριακή κοινωνία αναιρώντας προγραμματικά κάθε αξίωση χάραξης
Υψηλής εθνικής στρατηγικής. Δεύτερον, την συνεπαγόμενη διαχρονικά ξένη
εξάρτηση που περιορίζει τόσο την εθνική ανεξαρτησία όσο και την ανεξάρτητη
πολιτειακή δράση στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Τρίτον, ιδιαίτερα την
ύστερη εποχή, την εκτεταμένη διείσδυση στο πολιτικό, επικοινωνιακό και
πνευματικό πεδίο διεθνικών δρώντων οι οποίοι αν και επενεργούν διανεμητικά
δεν υπόκεινται στον παραμικρό δημοκρατικό έλεγχο.
Στο εσωτερικό του πιο σκληρού πυρήνα λήψης αποφάσεων, για παράδειγμα, δεν
μπορούν να ακούονται τα πιο ανορθολογικά και παράλογα πράγματα και η λόγω
επιστημονικής μεταμφίεσης να γίνονται πιστευτά από την εκάστοτε πολιτική
ηγεσία. Αυτό εν τούτοις είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της ελληνικής
πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών που διαβρώθηκε όχι μόνο λόγω παρακμής της
ακαδημαϊκής πολιτικής σκέψης αλλά λόγω και εκτεταμένης σε όλα τα επίπεδα του
ελληνικού πολιτικού και πνευματικού σκηνικού διείσδυσης ενός περίεργου
μίγματος πολιτικά και κοινωνικά ανεξέλεγκτων φορέων επιστημονικών τίτλων,
ενός ακόμη πιο περίεργου μίγματος διεθνικών δρώντων και λιγότερο ή
περισσότερο πονηρών μελών που εκτείνονται από πολυεθνικές επιχειρήσεις και
χρηματοοικονομικούς δρώντες μέχρι «πρώην» στελέχη των κυβερνήσεων και των
«υπηρεσιών» ξένων κρατών.
Ένας στοιχειώδης ιστορικοπολιτικός απολογισμός της περιόδου 1945 μέχρι 1974
αλλά πανομοιότυπα από το 1974 μέχρι σήμερα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αίτια,
αιτιώδεις σχέσεις και αιτιατά συμπλέκονται με ένα τρόπο που δεν είναι
καθόλου τυχαίος:
· Δεν είναι τυχαίο ότι έγινε ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα.
· Δεν είναι τυχαίο ότι άβουλα, αμελέτητα, απονενοημένα και προς
μεγάλη έκπληξη των Άγγλων, όπως έγραψε ο Μακμίλλαν προσήλθαμε στην τριμερή
διάσκεψη το 1955.
· Δεν είναι τυχαίο ότι η κυπριακή αριστερά διαιρέθηκε στον αγώνα
ελευθερίας των κυπρίων.
· Δεν είναι τυχαίο ότι ετοιμαζόμενοι για ένα μεγάλο αγώνα ελευθερίας
δεν συνεκτιμήσαμε δεόντως τις παραμέτρους του Ψυχρού Πολέμου αλλά και των
παραμέτρων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής της δεκαετίας του 1950 και
1960.
· Δεν είναι τυχαίο ότι αλλοπρόσαλλα την ίδια στιγμή που η Κύπρος
ήταν κατειλημμένη από δυνάμεις του ΝΑΤΟ αρχές της δεκαετίας του 1960
στραφήκαμε προς την Σοβιετική Ένωση.
· Δεν είναι τυχαίο ότι εύκολα οι αμερικανικές υπηρεσίες διείσδυσαν
σε όλο το πολιτικό φάσμα πριν και μετά την ξενόφερτη χούντα του 1967.
· Δεν είναι τυχαίο το ότι στο πλαίσιο μιας αχρείαστα υπερβολικής
ταύτισης με τους αδέσμευτους δόθηκε δυσανάλογη σημασία στην ΓΣ του ΟΗΕ.
· Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί τάχθηκαν υπέρ των καταχρηστικών
ηγεμονικών επεμβάσεων μετά το 1990 συμβάλλοντας στην αναστάτωση της
περιφέρειάς μας και δημιουργώντας προϋποθέσεις διείσδυσης στις δικές μας
υποθέσεις.
· Δεν είναι τυχαίο ότι χάσαμε το τραίνο της ΕΕ επειδή την είδαμε
διεθνιστικά και όχι όπως είναι, εθνοκρατοκεντρικά.
· Δεν είναι τυχαίο ότι ουκ ολίγοι ακούοντας την έννοια «έθνος»
παθαίνουν πνευματική και πολιτική αλλεργία με τα τρόπο που ακυρώνει τα
πνευματικά, πολιτικά, πολιτισμικά και στρατηγικά μας ερείσματα.
· Δεν είναι τυχαίο ότι μη κυβερνητικές διεθνικές οργανώσεις
καλλιέργησαν την εικόνα ενός ανθόσπαρτου πλανήτη προσανατολίζοντας την
Ελλάδα προς τον κρημνό, καταπολεμώντας την πορεία της Κύπρου προς την ΕΕ,
αντικρούοντας ή και καταπολεμώντας την πολιτική αξιόπιστης εθνικής
αποτρεπτικής στρατηγικής στο Αιγαίο και στην Κύπρο.
· Δεν είναι τυχαίο ότι πείστηκαν οι κυβερνούσες πολιτικές ηγεσίες
πως με κατευνασμό και δη στηριζόμενο σε αισθητικές και διαπροσωπικές φιλικές
σχέσεις θα αντιμετωπιστεί η τουρκική απειλή.
· Δεν είναι τυχαίο ότι η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος
επιβίωσης με μια υπεύθυνη αποτροπή συχνά εξυβρίστηκε ως εθνικιστική θέση.
· Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί τελικά θεωρήθηκε φυσιολογικό να μιλάμε
για νομιμοποίηση των τετελεσμένων στην Κύπρο και απάρνηση άσκησης των
κυριαρχικών δικαιωμάτων που προσφέρει η διεθνής νομιμότητα στο Αιγαίο και
στην Λεβαντίνη.
· Δεν είναι τυχαίο ότι η ίδια γραμμή σκέψης υποστήριξε πως το
1955-59 οι άγγλοι αποικιοκράτες εφάρμοζαν πολιτική προστασίας των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων.
· Δεν είναι τυχαίο ότι επειδή όπως είπαν οι Ρωμαίοι scripta manent
πολλοί εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα. Αντί όμως να δηλώσουν ένα τίμιο ουρανομήκη
mea culpa επειδή για παράδειγμα συμπράττοντας με τους εχθρούς της ελευθερίας
και της Ελλάδας εκθείασαν το παράνομο και καταχρηστικό σχέδιο Αναν, ζητούν
και τα ρέστα.
· Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και σήμερα ουκ ολίγοι είναι έτοιμοι να
κάνουν άλμα στο κενό με την κατάργηση της ΚΔ και την κατασκευή μιας
πολιτειακής διαστροφής άνευ προηγουμένου που αναιρεί κεκτημένα πέντε
χιλιάδων χρόνων διαδρομής του πολιτικού πολιτισμού των ανθρώπων.
Καταληκτικά, ο μόνος λογικός και σωστός σκοπός πριν και μετά το 1974 ήταν η
αυτοδιάθεση. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο σήμερα, στο πλαίσιο της Κυπριακής
Δημοκρατίας που μόνο αν είναι ένα δημοκρατικό κράτος μπορεί να επιβιώσει
χωρίς να καταστεί εστία συγκρούσεων και θανάτου. Νομικοπολιτικά, εξάλλου, αν
η αυτοδιάθεση στην βάση του one man one vote ήταν βασική αρχή της
από-αποικιοποίησης, ισχύει πλήρως στο εσωτερικό ενός κράτους δικαίου και της
αναγκαίας και μη εξαιρετέας δημοκρατικής νομιμότητας. Ποτέ δεν προσφερόταν
ως βιώσιμη λύση και ποτέ δεν θα είναι αποτελέσει βιώσιμη επιλογή η
συγκρότηση ενός διεστραμμένου πολιτειακού γάμου που θα διαιρέσει την
κοινωνία σε ρατσιστική και φυλετική βάση. Είναι άλμα στο κενό. Στην Κύπρο ο
σκοπός είναι και σήμερα και ο ίδιος θα συνεχίσει να είναι μελλοντικά: Η
αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού. Οτιδήποτε πιο κάτω είναι αναπόδραστα
καταστροφικό καθότι καταστέλλει τις ασυμβίβαστες έσχατες αρχές της
ελευθερίας και της δημοκρατίας. Αυτό τον σκοπό επιδιώξαμε το 1955 και ο
ίδιος σκοπός παραμένει και σήμερα. Όταν την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμεθα ας
μην σφάλλουμε μετατρέποντάς την σε δήθεν αμάχητο επιχείρημα υπέρ
αυτοχειριασμού
Τέλος ολοκληρώνοντας, θέλω να αναφερθώ στην χθεσινή παραδοχή μεγάλου
σφάλματος στελέχους του ΕΛΙΑΜΕΠ επειδή, όπως μας είπε, σε συνομιλία του με
τον Γιάννη Κρανιδιώτη δεν είχε πειστεί ότι η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ ήταν
σημαντική και σωστή διπλωματική επιλογή. Πάγια θέση μου όπως είναι γνωστό
είναι πως η παραδοχή λάθους στο επιστημονικό πεδίο τιμά δεν προσβάλλει τον
δηλώνοντα και πως τέτοιες πρακτικές αποτελούν προϋπόθεση επιστημονικής
προόδου. Πλην έλεος, ας μην υποβαθμίζουμε ένα ζήτημα γιγαντιαίων διαστάσεων
σε κάποια συνομιλία με τον αείμνηστο Κρανιδιώτη. Από πολλά στελέχη
απαιτείται ένα πολύ μεγάλο mea culpa. Αν και για το θέμα αυτό έγραψα αρκετά
και θα γράψω πολύ περισσότερα
<http://www.ifestosedu.gr/42memoriamkranidioti.htm> , είναι εδώ αναγκαίο να
ειπωθούν έστω και δύο λόγια. Πρώτον, δεν είναι ένα και δύο ή καμιά κουβέντες
σε κανένα συνέδριο αλλά εκατοντάδες κείμενα, βιβλία, άρθρα, επιφυλλίδες για
τα οποία κάποιοι από εμάς από το 1989 μέχρι και σήμερα απελπισμένα
αναγκαζόμαστε να αναλώσουμε χιλιάδες ώρες για να τα αντικρούσουμε.
Εκατοντάδες κείμενα λοιπόν για τα οποία πριν λίγα χρόνια το ΕΛΙΑΜΕΠ πήρε μια
επιστολή στην οποία τους πρότεινα να συγκροτηθεί επιστημονική ομάδα που θα
χρηματοδοτήσει το ίδιο μιας και εύπορο, για να προχωρήσουμε σε μια ενδελεχή
και αντικειμενική μελέτη ως προς το τι είπε τις και πως το είπε όσον αφορά
α) την υποβολή αίτησης ένταξης, β) την πορεία της των ενταξιακών
διαπραγματεύσεων, γ) την αμυντική ενίσχυση της Κύπρου, δ) την αποτρεπτική
στρατηγική στο Αιγαίο, ε) τα προεόρτια του σχεδίου Αναν, στ) την
επιστημονικά και κοινωνικά ηρωϊκή μάχη για να απορριφτεί αυτό το σχέδιο
πολιτικής, διεθνοπολιτικής και επιστημονικής ντροπής, και ζ) τους ανοίκειους
χαρακτηρισμούς κατά του Τάσσου Παπαδόπουλου και την πολιτική του διαδρομή.
Αν το ζητούμε και επιμένουμε -και εγώ συντάσσω σχετικά εκτενές κείμενο- δεν
οφείλεται σε κάποια μνησικακία ή εκδικητικότητα αλλά στην ανάγκη να μην
ξαναβρεθούμε ως επιστήμονες και ως κοινωνίες μπροστά σε ένα κύμα εκατοντάδων
αναλύσεων που περίπου υποστήριζαν ότι τα γαϊδούρια έχουν φτερά και πετούν ή
ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι περιττά μιας και εισερχόμαστε στην
... μεταεθνική εποχή των προπαγανδιστικών φαντασιώσεών τους. Ακόμη πιο
σημαντικό στην Ελλάδα και στην Κύπρο βρισκόμαστε ενώπιον επερχόμενων μεγάλων
προβλημάτων στην αντιμετώπιση των οποίων η ελληνική επιστημονική κοινότητα
απαιτείται αυτή την φορά να φανεί άξια του μισθού τους επιτελώντας την
επιστημονική της αποστολή. Να απέχει δηλαδή από κάθε προπαγανδιστική
δραστηριότητα, να συγκροτήσει επιστημονικές εργασίες που στηρίζουν και δεν
υπονομεύουν την διεθνή νομιμότητα και να τηρήσει πάγιους κώδικες
δεοντολογίας της επιστήμης που αφορούν την ελευθερία και την δημοκρατία. Τον
ερχόμενο Φθινόπωρο μάλλον όλοι και όλα πάλι θα δοκιμαστούν. Αυτή την φορά
κάποιοι ας μην παρασυρθούν ντροπιάζοντας την επιστήμη και τον επιστημονική
τους ταυτότητα. Γιατί όπως είπαμε, scripta manent.
Π. Ήφαιστος, www <http://www.ifestosedu.gr> .ifestosedu.gr
Αναρτημένη και στην διεύθυνση
Καραμανλικές συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου που επιβλήθηκαν στους
Ελληνοκυπρίους, το 1974 με τη συμφωνημένη εισβολή (και πάλιν και από τον
«εθνάρχη» Καραμανλή) όπου απλά οι τούρκοι υπερέβησαν «όσα είχαν συμφωνηθεί»
και κατέλαβαν περίπου την μισή Κύπρο και το 2004 με το σχέδιο Ανάν. Σε αυτές
θα επανέλθουμε.
Μία τετάρτη προδοσία του Ελληνισμού της Κύπρου που αν πετύχει θα σημάνει και
τον αφανισμόν του βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ο αξιότιμος Άντρος Κυπριανού γενικός γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος
ΑΚΕΛ, μαζί με τον κ. Χριστόφια και με το κατάλληλο ντεκόρ των «αδελφών»
τουρκοκυπρίων, προσπάθησε άθλια να σπιλώσει ως «επάρατον» εθνικιστή όποιον
ενδιαφέρεται για τη σωτηρία του Ελληνισμού της Κύπρου, που τον οδηγεί σε
καταστροφή ο Πρόεδρος του με τα γνωστά αποδεχθέντα του. Έφτασε να υβρίζει
και τον Εθνικοαπευθερωτικόν Αγώνα των Ελληνοκυπρίων που το κόμμα του από την
αρχή είχε προδώσει.
Κατωτέρω και συνημμένα μπορείτε να δείτε τη θαυμάσια ανάλυση του Καθηγητή
Ήφαιστου για το θέμα.
Από το όλο εξαιρετικό κείμενο του ξεχωρίζω τα κατωτέρω αποσπάσματα. Που δεν
αφορούν μόνον την Κύπρο αλλά και τους περισσότερους ημετέρους ευρωλιγούρηδες
παγκοσμιοποιημένους, εν γνώσει τους ή όχι νεοταξικούς, αλλά ουσία δρώντες
εναντίον του Ελληνισμού.
«Πολιτική και επιστημονική ύβρις και επωδός έπονται όταν κάθε φορά ο
προτεινόμενος εθνικός θάνατος μεταμφιέζεται ως υποψήφια χαμένη ευκαιρία.
Αντί να ερμηνεύσουμε σωστά τα αίτια των λαθών του παρελθόντος τα οποία
εμπόδισαν την επίτευξη των εφικτών σκοπών έχουμε ποταμούς ανορθολογικής
πολιτικής σκέψης που συνοδεύονται με κάλεσμα για ευθανασία.»
«Τέταρτον, μιλώντας λογικά, ορθολογιστικά και εξ ανάγκης ασυμβίβαστα,
διεθνισμός και εθνοκράτος ως θεσμός ελευθερίας είναι έννοιες και παραδοχές
ασύμβατες. Ο διεθνισμός κάθε απόχρωσης και κάθε εκδοχής αντιβαίνει στην
ελεύθερη εθνική ύπαρξη, θρέφει την εξάρτηση, υπονομεύει το εθνικό συμφέρον
και αντιβαίνει στα θέσφατα της υπέρτατης και έσχατης κοσμοθεωρίας της
εθνικής ανεξαρτησίας. Εξ αντικειμένου, τα διεθνιστικά και κοσμοπολίτικα
ιδεολογήματα αποτελούν θανατηφόρο δηλητήριο κατά του κράτους και κατά της
εθνικής ανεξαρτησίας, δηλαδή της ελευθερίας της κοινωνίας και εξ
αντικειμένου λειτουργούν ανασταλτικά και αναιρετικά κατά κάθε αξίωσης
συγκρότησης εθνικής στρατηγικής»
«Συμβουλή να αφήσεις το εθνοκράτος σου για να αγωνιστείς για την ενοποίηση
του πλανήτη οποιουδήποτε είδους ή απόχρωσης, αποτελεί συνταγή
κατακρημνίσματος. Από καιρό, αντί χάραξης μιας εθνικής στρατηγικής άξιας των
προσδοκιών μας που εκπληρώνει τους εφικτούς εθνικούς σκοπούς κάθε
συγκυρίας, έχουμε ένα νεφελώδες φάσμα εκλογικεύσεων περί «χαμένων ευκαιριών»
το οποίο υπερίπταται πάνω από τα κεφάλια μας προκαλώντας σύγχυση και
αποπροσανατολισμό»
«Πολλοί συχνά αμφισβητούν την σκοπιμότητα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα
των κυπρίων. Σφάλλουν βαθύτατα. Μπορούμε κάλλιστα να ισχυριστούμε ότι θα
μπορούσε να γίνει καλύτερη πολιτική διαχείρισή του ή να είχαμε σχεδιάσει μια
στρατηγική καλύτερης σύνδεσης εναλλακτικών βαθμίδων ένοπλου αγώνα με τους
διπλωματικούς χειρισμούς. Αυτό όμως είναι ένα ζήτημα και άλλο να ειπωθεί η
ανιστόρητη θέση ότι ο αγώνας ήταν περιττός ή αχρείαστος.»
«Στην Κύπρο ο σκοπός είναι και σήμερα και ο ίδιος θα συνεχίσει να είναι
μελλοντικά: Η αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού. Οτιδήποτε πιο κάτω είναι
αναπόδραστα καταστροφικό καθότι καταστέλλει τις ασυμβίβαστες έσχατες αρχές
της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Αυτό τον σκοπό επιδιώξαμε το 1955 και ο
ίδιος σκοπός παραμένει και σήμερα. Όταν την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμεθα ας
μην σφάλλουμε μετατρέποντάς την σε δήθεν αμάχητο επιχείρημα υπέρ
αυτοχειριασμού»
Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΩΝ ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ- 8,9,10 Απριλίου 2011 Λευκωσία -
Συνέδριο: «Το Κυπριακό και το Διεθνές Σύστημα, 1945-1974: Αναζητώντας θέση
στον κόσμο»
Π. Ήφαιστος, Διεθνείς Σχέσεις-Στρατηγικές Σπουδές, Πανεπιστήμιο Πειραιώς
<http://www.ifestosedu.gr> www.ifestosedu.gr
«Το μεταπολεμικό διεθνές σύστημα: Σταθερά και μεταβλητά κριτήρια του
κυπριακού ζητήματος πριν και μετά το 1974 και τα αίτια του ελλείματος
εθνικής στρατηγικής»
Με διαχρονικά και οικουμενικά κριτήρια ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της
Κύπρου την δεκαετία του 1950 αποτέλεσε μια γνήσια αξίωση ελευθερίας. Ήταν ο
επιπλέον το τελευταίος ελληνικός αγώνας ελευθερίας, ανεξαρτησίας και
αυτοδιάθεσης. Και επειδή σε ένα διεθνές σύστημα πλήρες αιτιών πολέμου και
κυρίως πλήρες ηγεμονικών αξιώσεων ισχύος, η ανεξαρτησία για κάθε κοινωνία
ακόμη και όταν την κερδίσει απαιτείται να αγωνίζεται άγρυπνα και αδιάλειπτα
για να την διασφαλίζει. Για πολλούς στην Ελλάδα και στην Κύπρο αν και αυτό
είναι αναγκαιότητα δεν είναι αυτονόητα δεδομένο.
Βασική θέση που υιοθετούμε είναι ότι υπό τις συνθήκες των δύο πρώτων ρευστών
δεκαετιών της μεταπολεμικής περιόδου υπήρχαν οι προϋποθέσεις ενός
εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα οι σκοποί του οποίου αν υπήρχε μια ελληνική
Υψηλή Στρατηγική θα μπορούσαν να είχαν εκπληρωθεί. Εν τούτοις, από το 1945
μέχρι σήμερα το νεοελληνικό κράτος, σ' αντίθεση με την Βρετανία και Τουρκία,
ποτέ δεν διέθετε μια εθνική υψηλή στρατηγική.
Μια εθνική στρατηγική απαιτεί προϋποθέσεις. Ας αναφέρουμε μερικές από αυτές
τις προϋποθέσεις:
Πρώτον, γρανιτένια και αδιατάραχτη προσκόλληση στο εθνικό συμφέρον, στις
εθνικές μας κοσμοθεωρίες, στην ασυμβίβαστη υπεράσπιση ακόμη και της
τελευταίας ίντζας της εθνικής επικράτειας που προσφέρει η διεθνής
νομιμότητα, απόκτηση επαρκούς αποτρεπτικής ισχύος και αυτοθυσία αν
κινδυνεύσει η εθνική ανεξαρτησία.
Δεύτερον, σωστή γνώση της φυσιογνωμίας, του χαρακτήρα και των λειτουργιών
του διεθνούς συστήματος, βαθειά γνώση του άμεσου στρατηγικού περιβάλλοντος,
των άλλων στρατηγικών περιβαλλόντων ιδιαίτερα του πεδίου της ηγεμονικής
διαπάλης, των πολλών επιπέδων, στρωμάτων και ρευστών στρατηγικών κριτηρίων
και παραγόντων.
Τρίτον, περίκλειστο σύστημα λήψης αποφάσεων που περιφρουρεί τους
πολιτειακούς φορείς από έξωθεν διαβρώσεις και υπονομεύσεις, προσδιορισμό του
εθνικού συμφέροντος και των ιεραρχήσεών τους, διαρκής σφυρηλάτηση κρίσιμης
και δημοκρατικά νομιμοποιημένης πολιτικής συνοχής και συναίνεσης στα πεδία
των έσχατων λογικών του εθνικού συμφέροντος και αταλάντευτος αγώνας
εκπλήρωσής του.
Τέταρτον, μιλώντας λογικά, ορθολογιστικά και εξ ανάγκης
ασυμβίβαστα, διεθνισμός και εθνοκράτος ως θεσμός ελευθερίας είναι έννοιες
και παραδοχές ασύμβατες. Ο διεθνισμός κάθε απόχρωσης και κάθε εκδοχής
αντιβαίνει στην ελεύθερη εθνική ύπαρξη, θρέφει την εξάρτηση, υπονομεύει το
εθνικό συμφέρον και αντιβαίνει στα θέσφατα της υπέρτατης και έσχατης
κοσμοθεωρίας της εθνικής ανεξαρτησίας. Εξ αντικειμένου, τα διεθνιστικά και
κοσμοπολίτικα ιδεολογήματα αποτελούν θανατηφόρο δηλητήριο κατά του κράτους
και κατά της εθνικής ανεξαρτησίας, δηλαδή της ελευθερίας της κοινωνίας και
εξ αντικειμένου λειτουργούν ανασταλτικά και αναιρετικά κατά κάθε αξίωσης
συγκρότησης εθνικής στρατηγικής. Αν λόγω συνήθειας και καθιερωμένων
συμβατικών όρων κάποιοι νοιώθουν την ανάγκη να ταυτίζονται με κάποιο
διεθνισμό, ας κατανοήσουν ότι αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο αγάπη προς την
πατρίδα, την δημοκρατία, την ελευθερία και την ειρήνη με όρους διασφάλισης
της εθνικής ανεξαρτησίας. Εγγενώς έτσι ήταν πάντα ο κόσμος, έτσι είναι και
έτσι πάντα θα είναι.
Πέμπτον, μια ευρεία και βαθειά κοινωνική συναίνεση για την εθνική στρατηγική
ως έσχατη και υπέρτατη κοσμοθεωρητική παραδοχή είναι μια εξίσου σημαντική
προϋπόθεση εθνικής στρατηγικής. Η εθνική ανεξαρτησία για όλες τις κοινωνίες
είναι η ελευθερία τους, δηλαδή, ότι πιο πολύτιμο διαθέτουν. Όποιος απορεί
για τα αίτια μπορεί να μάθει πολλά διαβάζοντας τα ποιήματα του 16χρονου
Ευαγόρα Παλληκαρίδη, κατανοώντας, επίσης, τους βαθύτερους αιτιώδεις λόγους
για τους οποίους ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος και η κυπριακή κοινωνία,
το 2004 είπαν ένα ουρανομήκη ΟΧΙ στην υποδούλωσή τους. Κάποιοι βέβαια,
δυστυχώς ακαδημαϊκοί φορείς, με πολύ αρνητικά πρόσημα θεώρησαν σωστό να
χαρακτηρίζουν τον Τάσσο Παπαδόπουλο ως «απορριπτικό» γιατί απόρριπτε την
κατάργηση της ελευθερίας των κυπρίων. Τιμητικός θα έλεγα τίτλος, εν τέλει.
Είναι αναγκαίο να επιμείνω λίγο ακόμη για την παραδοχή της εθνικής
ανεξαρτησίας. Και αυτό αντίθετα με την συμβατική σοφία, δεν αποτελεί κάποια
αξιολογική ιδεολογική στάση.
Πρώτον, η κοσμοθεωρητική παραδοχή της εθνικής ανεξαρτησίας ή του «ιδεώδους
της εθνικής ανεξαρτησίας» όπως ονομαζόταν στην κλασική εποχή, είναι
πνευματικά σύμφυτη με την ύπαρξη μιας ανθρωπολογικά περιεκτικής και γι' αυτό
βιώσιμης κοινωνικής οντότητας.
Δεύτερον, η εθνική ανεξαρτησία αποτελεί τον υπέρτατο σκοπό της εθνικής
στρατηγικής. Επειδή όπως λέμε η στρατηγική είναι η συνάρτηση των μέσων με
τους σκοπούς για να την εκπλήρωση του τελευταίου χωρίς υπέρτατο πνευματικό
σκοπό μια εθνική στρατηγική προγραμματικά είναι κενή περιεχομένου, δηλαδή
προγραμματικά ανύπαρκτη.
Εξ ου και το προηγηθέν επιχείρημα ότι ανεξαρτήτως χρώματος ή απόχρωσης
επειδή ο διεθνισμός θεωρεί το έθνος και το εθνοκράτος αναλώσιμα και περιττά,
περιττή είναι και η εθνική στρατηγική, γεγονός που οδηγεί τους διεθνιστές να
συντάσσονται και να συμπράττουν με τα εκάστοτε διεθνιστικά μεταμφιεσμένα
δόγματα των καθ' έκαστη συγκυρία ηγεμονικών αξιώσεων.
Η εθνική ανεξαρτησία είναι υπέρτατη νομική, πολιτική, πνευματική και
κοσμοθεωρητική παραδοχή διαχρονικά πανηγυρικά οικουμενικά επικυρωμένη. Πάνω
σ' αυτή εξάλλου εδράζονται οι θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου.
Πνευματικές ή φιλοσοφικές ρωγμές λογικά δεν είναι επιτρεπτές και αν υπάρχουν
ροκανίζουν τόσο την εθνική στρατηγική όσο και την εθνική ανεξαρτησία. Όταν
οι κοινωνίες δεν την έχουν παλεύουν να την αποκτήσουν και όταν την
αποκτήσουν είναι προ το συμφέρον τους να την διαφυλάττουν με όλα τα μέσα και
με όποια θυσία και αν χρειαστεί. Για την εθνική ανεξαρτησία έγινε και ο
κυπριακός εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας.
Συμβουλή να αφήσεις το εθνοκράτος σου για να αγωνιστείς για την ενοποίηση
του πλανήτη οποιουδήποτε είδους ή απόχρωσης, αποτελεί συνταγή
κατακρημνίσματος. Από καιρό, αντί χάραξης μιας εθνικής στρατηγικής άξιας των
προσδοκιών μας που εκπληρώνει τους εφικτούς εθνικούς σκοπούς κάθε
συγκυρίας, έχουμε ένα νεφελώδες φάσμα εκλογικεύσεων περί «χαμένων ευκαιριών»
το οποίο υπερίπταται πάνω από τα κεφάλια μας προκαλώντας σύγχυση και
αποπροσανατολισμό.
Πολιτική και επιστημονική ύβρις και επωδός έπονται όταν κάθε φορά ο
προτεινόμενος εθνικός θάνατος μεταμφιέζεται ως υποψήφια χαμένη ευκαιρία.
Αντί να ερμηνεύσουμε σωστά τα αίτια των λαθών του παρελθόντος τα οποία
εμπόδισαν την επίτευξη των εφικτών σκοπών έχουμε ποταμούς ανορθολογικής
πολιτικής σκέψης που συνοδεύονται με κάλεσμα για ευθανασία.
Σ' αυτές τις αδιέξοδες συζητήσεις περί χαμένων δήθεν ευκαιριών
κάθε διαδοχικής συγκυρίας το προγραμματικό ροκάνισμα των θέσεών μας αν και
διαφορετικού περιεχομένου μορφικά είναι εν τούτοις πανομοιότυπο: Λανθασμένες
εκτιμήσεις για το διεθνές σύστημα, λανθασμένες εκτιμήσεις για τα όρια των
δυνατοτήτων των διεθνών θεσμών -οι οποίοι στην διεθνή πολιτική είναι
νομοτελειακά εξαρτημένες μεταβλητές της ισχύος-, λανθασμένες εσχατολογικές
διεθνιστικές ή κοσμοπολίτικες αφέλειες και ηγεμονικές εκλογικεύσεις για τον
επικείμενο θάνατο του κράτους και την έλευση του ενός ή άλλου διεθνιστικού ή
κοσμοπολίτικου πλανητικού παραδείσου.
Τέτοιοι ανορθολογισμοί ήδη μας προκάλεσαν γιγαντιαίες ζημιές στην Ελλάδα και
στην Κύπρο επειδή η διπλωματία μας σε διαδοχικές κομβικές στιγμές στηρίχθηκε
πάνω στην ακραία λανθασμένη υπόθεση πως αντί ισορροπίας με κάθε φίλο ή
αντίπαλο τα διακρατικά προβλήματα θα αντιμετωπιστούν, δήθεν, με αισθητικά
κριτήρια και διαπροσωπικές σχέσεις. Προσεγγίσεις μάλιστα που σε όλες τις
φάσεις που εξετάζουμε, ιδιαίτερα τις δύο τελευταίες δεκαετίες, είναι
εμπλουτισμένες με άφθονη προπαγάνδα και λαϊκίστικο κτίσιμο προσδοκιών,
ψευτοδιλήμματα πόλεμος ή ειρήνη και καλλιέργεια ευσεβών πόθων και
ψευδαισθήσεων.
Πολλοί συχνά αμφισβητούν την σκοπιμότητα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των
κυπρίων. Σφάλλουν βαθύτατα. Μπορούμε κάλλιστα να ισχυριστούμε ότι θα
μπορούσε να γίνει καλύτερη πολιτική διαχείρισή του ή να είχαμε σχεδιάσει μια
στρατηγική καλύτερης σύνδεσης εναλλακτικών βαθμίδων ένοπλου αγώνα με τους
διπλωματικούς χειρισμούς. Αυτό όμως είναι ένα ζήτημα και άλλο να ειπωθεί η
ανιστόρητη θέση ότι ο αγώνας ήταν περιττός ή αχρείαστος.
Το κριτήριο της νομιμοποίησης μιας πολιτικής πράξης στην διεθνή πολιτική
ενέχει μεγάλη σημασία και στην ιστορική συγκυρία που έγινε ο κυπριακός
εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας η νομιμοποίησή του ήταν άφθονη.
Το ερώτημα όπως υπαινιχθήκαμε μόλις είναι εάν έτυχε σωστής διπλωματικής
διαχείρισης και αν όχι γιατί;
Η αξίωση αυτοδιάθεσης των κυπρίων τον 20ό αιώνα ήταν υπαρξιακού χαρακτήρα,
θεμελιώδης, αναπόφευκτη και για αντικειμενικούς ιστορικούς λόγους εντός
εφικτών ορίων. Επιτυχία απαιτούσε μεγιστοποίηση των νομικών, πολιτικών,
κοσμοθεωρητικών και διεθνοπολιτικών ερεισμάτων που διαθέταμε στην
μεταπολεμική συγκυρία.
Το κύμα των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων δεν είναι ο μόνος παράγων που
νομιμοποιούσε ένα αγώνα ελευθερίας στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο 19ος αιώνας
και οι αρχές του 20ού αιώνα ήταν επίσης η φάση εκπνοής της αποικιακής εποχής
και η αφετηρία του σύγχρονου πλανητικού εθνοκρατοκεντρικού διεθνούς
συστήματος.
Μπορεί αναρίθμητοι έλληνες και όχι μόνον να παρασύρθηκαν στην διεθνιστική
και κοσμοπολίτικη ρητορεία του τεχνητού, επίπλαστου και κίβδηλου Ψυχρού
Πολέμου όταν οι εκατέρωθεν ηγεμονικές δυνάμεις μεταμφίεσαν τα συμφέροντά
τους με ψεύτικα κοσμοϊστορικά σχέδια, πλην η ιστορική εξέλιξη αν και με
σκαμπανευάσματα συνεχίστηκε. Απλά, αν και εντυπωσιακός και καταστροφικός, ο
Ψυχρός Πόλεμος αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του των διενιστικοϋλιστικών
δογμάτων και των ηγεμονισμών που αφετηρία είχαν τον 17ο αιώνα και που
συμβολικά εξέπνευσαν το 1990. Πολλοί βέβαια λόγω κεκτημένης ταχύτητας ακόμη
τον βιώνουν.
Η καταστροφική πορεία της ανθρωπότητας που άρχισε με την πτώση της
Βυζαντινής Οικουμένης και στην συνέχεια την έλευση των υλιστικών δογμάτων
οδήγησε εν μέσω αντιφάσεων και καταστροφών στην αποικιοκρατία, στον
ηγεμονισμό και στην μεταβατική επίφαση του Ψυχρού Πολέμου που τερματίστηκε
το 1990. Τον 20ο αιώνα και πολύ περισσότερο στις απαρχές του 21ου αιώνα η
εθνική ανθρωπολογία εισέρευσε ξανά ορμητικά ως ο διαμορφωτικός παράγων του
πολιτικού γίγνεσθαι.
Αυτή η αλλαγή παραδείγματος αφορά τα εννέα τουλάχιστον δέκατα των ανθρώπων
του πλανήτη αν όχι το σύνολο, αν συμπεριλάβουμε τα έθνη της Δύσης οι
κοινωνίες των οποίων μάλλον κινούνται και αυτές ερήμην των ταρακουνημένων
και αποτυχημένων πολιτικών και διανοητικών ελίτ. Η τάση είναι πανίσχυρη.
Αφήνοντας κάποια πολιτικά και πνευματικά ελίτ να αναμασούν δόγματα
παρωχημένων φιλελεύθερων και μαρξιστικών υλισμών ή φασιστικών κολεκτιβισμών,
οι άνθρωποι στο επίπεδο των κοινωνικών οντοτήτων διαρκώς συγκροτούνται
πολιτικά σύμφωνα με την ιστορικά διαμορφωμένη εθνική ανθρωπολογική τους
υπόσταση <http://www.ifestosedu.gr/104ΕθνικήΚοσμοθεωρία.htm> .
Όποιος απορεί για τα αίτια, επαναλαμβάνω, μπορεί να μάθει πολλά διαβάζοντας
τα ποιήματα του 16χρονου Ευαγόρα Παλληκαρίδη και κατανοώντας το ΟΧΙ των
κυπρίων κατά της υποδούλωσής τους το 2004.
Οι εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες διαμόρφωσαν την πρώτη μεγάλη μετά-αποικιακή
καταστατική δομή: Συνέτειναν στην νομικοθεσμική και κοσμοθεωρητική επικύρωση
μιας οντολογικής πλέον πραγματικότητας που αναδείκνυε το εθνοκρατοκεντρικό
διεθνές σύστημα <http://www.ifestosedu.gr/105Ethnokratos.htm> που εδράζεται
πάνω στις κοινή για όλες τις κοινωνίες, υψηλή κοσμοθεωρητική αρχή της
Εθνικής Ανεξαρτησίας ως μετά-Αποικιακού τρόπου ζωής. Νομικοπολιτικά αυτό
ενσαρκώνουν και οι Υψηλές Αρχές του διεθνούς δικαίου.
Συνοψίζοντας αυτή την καίρια πτυχή τονίζουμε ότι η πριν το 1974
φάση αποτελείτο από δύο μεταβατικές εποχές και η Κύπρος πάτησε μέσα σε
αμφότερες: Η πρώτη μεταβατική εποχή ήταν η φάση των εθνικοαπελευθερωτικών
αγώνων που προκάλεσε την γένεση δύο εκατοντάδων ανεξάρτητων κρατών. Η
δεύτερη μεταβατική εποχή αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εγκλώβισε τα
κράτη αυτά αλλά και όλο τον πλανήτη μέσα στον εξίσου μεταβατικό Ψυχρό Πόλεμο
κατά την διάρκεια του οποίου διεξάχθηκε η επίπλαστη δήθεν ιδεολογική διαπάλη
Ανατολής-Δύσης.
Οι έλληνες της Κύπρου με την σύμπνοια των ελλήνων της μητροπολιτικής Ελλάδας
-και ανεξαρτήτως αδυναμιών της τελευταίας στο επίπεδο της πολιτικής
διακυβέρνησης- ήταν σωστό και ιστορικά αναπόδραστο να διεκδικήσουν
αυτοδιάθεση πριν ή μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όπως γνωρίζουμε αυτό
έκαναν.
Κύριος ανασταλτικός παράγοντας που σχεδόν προγραμματικά προδίκασε την
αποτυχία αυτής της αναπόδραστης αξίωσης ελευθερίας ήταν το γεγονός ότι η
ελληνική κοινωνία ήταν το πρώτο μεγάλο θύμα του Ψυχρού Πολέμου. Μετά τον
άχαρο και αχρείαστο ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, η απορρέουσα εξάρτηση του
νεοελληνικού κράτους έθρεψε τα εκατέρωθεν διεθνιστικά σύνδρομα, δίχασε την
ελληνική κοινωνία και κατέστησε, βασικά μέχρι και σήμερα ανέφικτη την
συγκρότηση μιας εθνικής στρατηγικής που θα δικαίωνε την Κύπρο και θα
διασφάλιζε την ελληνική επικράτεια σύμφωνα με τις Συνθήκες και την διεθνή
νομιμότητα.
Στην συνέχεια, για αυτούς κυρίως τους λόγους αλλά και εκ του
γεγονότος ότι ο Ψυχρός Πόλεμος βάθαινε ολοένα και περισσότερο η εξάρτηση της
μητροπολιτικής Ελλάδας περιέπλεξε ακόμη περισσότερο την πολιτική διαχείριση
του αγώνα ελευθερίας. Δυνατότητες και ευκαιρίες εκμετάλλευσης των κυμάνσεων
του Ψυχρού Πολέμου για να επιτύχει ο αγώνας υπήρχαν πολλές. Στις εισηγήσεις
που προηγήθηκαν, για παράδειγμα, καταδείχθηκε ότι ένας εξεζητημένος δυτικός
προσανατολισμός κατά την διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και 1960 θα
μπορούσε να επιτύχει πολλά και ίσως την πλήρη αυτοδιάθεση.
Λόγω των πιο πάνω και πολλών άλλων παραγόντων, το κεκτημένο της Κυπριακής
Δημοκρατίας μετά το 1960 ήταν αρκετά εύθραυστο λόγω ύπουλων διαιρετικών
συνταγματικών στοιχείων και η συνεχιζόμενη απουσία στρατηγικής διαχείρισης
κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου οδήγησε από το την μια αντίφαση στην
άλλη και από το ένα αδιέξοδο στο άλλο.
Εξωτερικές εξαρτήσεις, ιδεολογική διάβρωση, πνευματικό ροκάνισμα, λάθη
οφειλόμενα σε πάγια ελλείμματα κατανόησης της διεθνούς πολιτικής, έξωθεν
υποκινούμενες πολιτικά εγκληματικές στάσεις όπως το πραξικόπημα του 1974 ή η
υποστήριξη του εγκληματικού σχεδίου Αναν μας φέρνουν στο σημερινό εξαιρετικά
δύσκολο σταυροδρόμι. Εν τούτοις, επειδή Ιδιαίτερα όταν τα ζητήματα που
τίθενται είναι ζωής και θανάτου, δημοκρατίας και ελευθερίας, κανείς δεν
πρέπει να ξεχνά ότι στην διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν ανέφικτοι σκοποί παρά
μόνο δύσκολοι στόχοι.
Στην μια πλευρά είναι η πεπατημένη του κατευνασμού. Στην άλλη είναι η
επιδίωξη του μόνου εφικτού σκοπού, δηλαδή μιας βιώσιμης λύσης του κυπριακού
με γρανιτένια προσκόλληση στις υψηλές αρχές της δημοκρατίας, της ελευθερίας
και της εθνικής ανεξαρτησίας που τις ενσαρκώνει.
Το ζήτημα στην εξωτερική πολιτική δεν είναι το κατά πόσο σε κάθε ιστορική
συγκυρία θα περιπίπτουμε σε μοιρολατρία για παρελθούσες δήθεν «χαμένες
ευκαιρίες» αλλά το κατά πόσο στην εκάστοτε ιστορική συγκυρία θα
επιτυγχάνεται το εφικτό με σωστή διαχείριση όλων των μέσων που διαθέτουμε
χωρίς ποτέ να επιτρέπεται να δρασκελίσουμε κόκκινες γραμμές.
Σε κάθε περίπτωση, σε κάθε ιστορική στιγμή το ζητούμενο είναι η εκπλήρωση
του μέγιστου εφικτού εθνικού συμφέροντος χρησιμοποιώντας την βέλτιστη υψηλή
στρατηγική. Όταν αυτό δεν συμβαίνει μεμφόμαστε την λανθασμένη στρατηγική και
όχι τον μέγιστο εφικτό σκοπό που λόγω λαθών και παραλείψεών μας δεν
εκπληρώθηκε. Διατυπώνουμε επίσης πορίσματα για το πώς δεν θα επαναληφθούν τα
λάθη.
Συμπεραίνω λοιπόν λέγοντας ότι τα προβλήματα της εθνικής στρατηγικής που
απαιτεί βέλτιστη χρήση των μέσων που διαθέτουμε για να εκπληρώσουμε τον
εφικτό σκοπό της κάθε ιστορικής συγκυρίας, έχουν τρις κύριες διαστάσεις.
Πρώτον, την ευρεία διάδοση διεθνιστικών δογμάτων που διαποτίζουν την
ελλαδική και κυπριακή κοινωνία αναιρώντας προγραμματικά κάθε αξίωση χάραξης
Υψηλής εθνικής στρατηγικής. Δεύτερον, την συνεπαγόμενη διαχρονικά ξένη
εξάρτηση που περιορίζει τόσο την εθνική ανεξαρτησία όσο και την ανεξάρτητη
πολιτειακή δράση στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Τρίτον, ιδιαίτερα την
ύστερη εποχή, την εκτεταμένη διείσδυση στο πολιτικό, επικοινωνιακό και
πνευματικό πεδίο διεθνικών δρώντων οι οποίοι αν και επενεργούν διανεμητικά
δεν υπόκεινται στον παραμικρό δημοκρατικό έλεγχο.
Στο εσωτερικό του πιο σκληρού πυρήνα λήψης αποφάσεων, για παράδειγμα, δεν
μπορούν να ακούονται τα πιο ανορθολογικά και παράλογα πράγματα και η λόγω
επιστημονικής μεταμφίεσης να γίνονται πιστευτά από την εκάστοτε πολιτική
ηγεσία. Αυτό εν τούτοις είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της ελληνικής
πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών που διαβρώθηκε όχι μόνο λόγω παρακμής της
ακαδημαϊκής πολιτικής σκέψης αλλά λόγω και εκτεταμένης σε όλα τα επίπεδα του
ελληνικού πολιτικού και πνευματικού σκηνικού διείσδυσης ενός περίεργου
μίγματος πολιτικά και κοινωνικά ανεξέλεγκτων φορέων επιστημονικών τίτλων,
ενός ακόμη πιο περίεργου μίγματος διεθνικών δρώντων και λιγότερο ή
περισσότερο πονηρών μελών που εκτείνονται από πολυεθνικές επιχειρήσεις και
χρηματοοικονομικούς δρώντες μέχρι «πρώην» στελέχη των κυβερνήσεων και των
«υπηρεσιών» ξένων κρατών.
Ένας στοιχειώδης ιστορικοπολιτικός απολογισμός της περιόδου 1945 μέχρι 1974
αλλά πανομοιότυπα από το 1974 μέχρι σήμερα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αίτια,
αιτιώδεις σχέσεις και αιτιατά συμπλέκονται με ένα τρόπο που δεν είναι
καθόλου τυχαίος:
· Δεν είναι τυχαίο ότι έγινε ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα.
· Δεν είναι τυχαίο ότι άβουλα, αμελέτητα, απονενοημένα και προς
μεγάλη έκπληξη των Άγγλων, όπως έγραψε ο Μακμίλλαν προσήλθαμε στην τριμερή
διάσκεψη το 1955.
· Δεν είναι τυχαίο ότι η κυπριακή αριστερά διαιρέθηκε στον αγώνα
ελευθερίας των κυπρίων.
· Δεν είναι τυχαίο ότι ετοιμαζόμενοι για ένα μεγάλο αγώνα ελευθερίας
δεν συνεκτιμήσαμε δεόντως τις παραμέτρους του Ψυχρού Πολέμου αλλά και των
παραμέτρων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής της δεκαετίας του 1950 και
1960.
· Δεν είναι τυχαίο ότι αλλοπρόσαλλα την ίδια στιγμή που η Κύπρος
ήταν κατειλημμένη από δυνάμεις του ΝΑΤΟ αρχές της δεκαετίας του 1960
στραφήκαμε προς την Σοβιετική Ένωση.
· Δεν είναι τυχαίο ότι εύκολα οι αμερικανικές υπηρεσίες διείσδυσαν
σε όλο το πολιτικό φάσμα πριν και μετά την ξενόφερτη χούντα του 1967.
· Δεν είναι τυχαίο το ότι στο πλαίσιο μιας αχρείαστα υπερβολικής
ταύτισης με τους αδέσμευτους δόθηκε δυσανάλογη σημασία στην ΓΣ του ΟΗΕ.
· Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί τάχθηκαν υπέρ των καταχρηστικών
ηγεμονικών επεμβάσεων μετά το 1990 συμβάλλοντας στην αναστάτωση της
περιφέρειάς μας και δημιουργώντας προϋποθέσεις διείσδυσης στις δικές μας
υποθέσεις.
· Δεν είναι τυχαίο ότι χάσαμε το τραίνο της ΕΕ επειδή την είδαμε
διεθνιστικά και όχι όπως είναι, εθνοκρατοκεντρικά.
· Δεν είναι τυχαίο ότι ουκ ολίγοι ακούοντας την έννοια «έθνος»
παθαίνουν πνευματική και πολιτική αλλεργία με τα τρόπο που ακυρώνει τα
πνευματικά, πολιτικά, πολιτισμικά και στρατηγικά μας ερείσματα.
· Δεν είναι τυχαίο ότι μη κυβερνητικές διεθνικές οργανώσεις
καλλιέργησαν την εικόνα ενός ανθόσπαρτου πλανήτη προσανατολίζοντας την
Ελλάδα προς τον κρημνό, καταπολεμώντας την πορεία της Κύπρου προς την ΕΕ,
αντικρούοντας ή και καταπολεμώντας την πολιτική αξιόπιστης εθνικής
αποτρεπτικής στρατηγικής στο Αιγαίο και στην Κύπρο.
· Δεν είναι τυχαίο ότι πείστηκαν οι κυβερνούσες πολιτικές ηγεσίες
πως με κατευνασμό και δη στηριζόμενο σε αισθητικές και διαπροσωπικές φιλικές
σχέσεις θα αντιμετωπιστεί η τουρκική απειλή.
· Δεν είναι τυχαίο ότι η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος
επιβίωσης με μια υπεύθυνη αποτροπή συχνά εξυβρίστηκε ως εθνικιστική θέση.
· Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί τελικά θεωρήθηκε φυσιολογικό να μιλάμε
για νομιμοποίηση των τετελεσμένων στην Κύπρο και απάρνηση άσκησης των
κυριαρχικών δικαιωμάτων που προσφέρει η διεθνής νομιμότητα στο Αιγαίο και
στην Λεβαντίνη.
· Δεν είναι τυχαίο ότι η ίδια γραμμή σκέψης υποστήριξε πως το
1955-59 οι άγγλοι αποικιοκράτες εφάρμοζαν πολιτική προστασίας των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων.
· Δεν είναι τυχαίο ότι επειδή όπως είπαν οι Ρωμαίοι scripta manent
πολλοί εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα. Αντί όμως να δηλώσουν ένα τίμιο ουρανομήκη
mea culpa επειδή για παράδειγμα συμπράττοντας με τους εχθρούς της ελευθερίας
και της Ελλάδας εκθείασαν το παράνομο και καταχρηστικό σχέδιο Αναν, ζητούν
και τα ρέστα.
· Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και σήμερα ουκ ολίγοι είναι έτοιμοι να
κάνουν άλμα στο κενό με την κατάργηση της ΚΔ και την κατασκευή μιας
πολιτειακής διαστροφής άνευ προηγουμένου που αναιρεί κεκτημένα πέντε
χιλιάδων χρόνων διαδρομής του πολιτικού πολιτισμού των ανθρώπων.
Καταληκτικά, ο μόνος λογικός και σωστός σκοπός πριν και μετά το 1974 ήταν η
αυτοδιάθεση. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο σήμερα, στο πλαίσιο της Κυπριακής
Δημοκρατίας που μόνο αν είναι ένα δημοκρατικό κράτος μπορεί να επιβιώσει
χωρίς να καταστεί εστία συγκρούσεων και θανάτου. Νομικοπολιτικά, εξάλλου, αν
η αυτοδιάθεση στην βάση του one man one vote ήταν βασική αρχή της
από-αποικιοποίησης, ισχύει πλήρως στο εσωτερικό ενός κράτους δικαίου και της
αναγκαίας και μη εξαιρετέας δημοκρατικής νομιμότητας. Ποτέ δεν προσφερόταν
ως βιώσιμη λύση και ποτέ δεν θα είναι αποτελέσει βιώσιμη επιλογή η
συγκρότηση ενός διεστραμμένου πολιτειακού γάμου που θα διαιρέσει την
κοινωνία σε ρατσιστική και φυλετική βάση. Είναι άλμα στο κενό. Στην Κύπρο ο
σκοπός είναι και σήμερα και ο ίδιος θα συνεχίσει να είναι μελλοντικά: Η
αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού. Οτιδήποτε πιο κάτω είναι αναπόδραστα
καταστροφικό καθότι καταστέλλει τις ασυμβίβαστες έσχατες αρχές της
ελευθερίας και της δημοκρατίας. Αυτό τον σκοπό επιδιώξαμε το 1955 και ο
ίδιος σκοπός παραμένει και σήμερα. Όταν την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμεθα ας
μην σφάλλουμε μετατρέποντάς την σε δήθεν αμάχητο επιχείρημα υπέρ
αυτοχειριασμού
Τέλος ολοκληρώνοντας, θέλω να αναφερθώ στην χθεσινή παραδοχή μεγάλου
σφάλματος στελέχους του ΕΛΙΑΜΕΠ επειδή, όπως μας είπε, σε συνομιλία του με
τον Γιάννη Κρανιδιώτη δεν είχε πειστεί ότι η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ ήταν
σημαντική και σωστή διπλωματική επιλογή. Πάγια θέση μου όπως είναι γνωστό
είναι πως η παραδοχή λάθους στο επιστημονικό πεδίο τιμά δεν προσβάλλει τον
δηλώνοντα και πως τέτοιες πρακτικές αποτελούν προϋπόθεση επιστημονικής
προόδου. Πλην έλεος, ας μην υποβαθμίζουμε ένα ζήτημα γιγαντιαίων διαστάσεων
σε κάποια συνομιλία με τον αείμνηστο Κρανιδιώτη. Από πολλά στελέχη
απαιτείται ένα πολύ μεγάλο mea culpa. Αν και για το θέμα αυτό έγραψα αρκετά
και θα γράψω πολύ περισσότερα
<http://www.ifestosedu.gr/42memoriamkranidioti.htm> , είναι εδώ αναγκαίο να
ειπωθούν έστω και δύο λόγια. Πρώτον, δεν είναι ένα και δύο ή καμιά κουβέντες
σε κανένα συνέδριο αλλά εκατοντάδες κείμενα, βιβλία, άρθρα, επιφυλλίδες για
τα οποία κάποιοι από εμάς από το 1989 μέχρι και σήμερα απελπισμένα
αναγκαζόμαστε να αναλώσουμε χιλιάδες ώρες για να τα αντικρούσουμε.
Εκατοντάδες κείμενα λοιπόν για τα οποία πριν λίγα χρόνια το ΕΛΙΑΜΕΠ πήρε μια
επιστολή στην οποία τους πρότεινα να συγκροτηθεί επιστημονική ομάδα που θα
χρηματοδοτήσει το ίδιο μιας και εύπορο, για να προχωρήσουμε σε μια ενδελεχή
και αντικειμενική μελέτη ως προς το τι είπε τις και πως το είπε όσον αφορά
α) την υποβολή αίτησης ένταξης, β) την πορεία της των ενταξιακών
διαπραγματεύσεων, γ) την αμυντική ενίσχυση της Κύπρου, δ) την αποτρεπτική
στρατηγική στο Αιγαίο, ε) τα προεόρτια του σχεδίου Αναν, στ) την
επιστημονικά και κοινωνικά ηρωϊκή μάχη για να απορριφτεί αυτό το σχέδιο
πολιτικής, διεθνοπολιτικής και επιστημονικής ντροπής, και ζ) τους ανοίκειους
χαρακτηρισμούς κατά του Τάσσου Παπαδόπουλου και την πολιτική του διαδρομή.
Αν το ζητούμε και επιμένουμε -και εγώ συντάσσω σχετικά εκτενές κείμενο- δεν
οφείλεται σε κάποια μνησικακία ή εκδικητικότητα αλλά στην ανάγκη να μην
ξαναβρεθούμε ως επιστήμονες και ως κοινωνίες μπροστά σε ένα κύμα εκατοντάδων
αναλύσεων που περίπου υποστήριζαν ότι τα γαϊδούρια έχουν φτερά και πετούν ή
ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι περιττά μιας και εισερχόμαστε στην
... μεταεθνική εποχή των προπαγανδιστικών φαντασιώσεών τους. Ακόμη πιο
σημαντικό στην Ελλάδα και στην Κύπρο βρισκόμαστε ενώπιον επερχόμενων μεγάλων
προβλημάτων στην αντιμετώπιση των οποίων η ελληνική επιστημονική κοινότητα
απαιτείται αυτή την φορά να φανεί άξια του μισθού τους επιτελώντας την
επιστημονική της αποστολή. Να απέχει δηλαδή από κάθε προπαγανδιστική
δραστηριότητα, να συγκροτήσει επιστημονικές εργασίες που στηρίζουν και δεν
υπονομεύουν την διεθνή νομιμότητα και να τηρήσει πάγιους κώδικες
δεοντολογίας της επιστήμης που αφορούν την ελευθερία και την δημοκρατία. Τον
ερχόμενο Φθινόπωρο μάλλον όλοι και όλα πάλι θα δοκιμαστούν. Αυτή την φορά
κάποιοι ας μην παρασυρθούν ντροπιάζοντας την επιστήμη και τον επιστημονική
τους ταυτότητα. Γιατί όπως είπαμε, scripta manent.
Π. Ήφαιστος, www <http://www.ifestosedu.gr> .ifestosedu.gr
Αναρτημένη και στην διεύθυνση
http://www.ifestosedu.gr/109omiliatassospapadeoka.htm
Κυριακή 25 Μαρτίου 2007
κοινωνική δράση: 2.100 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟ ΨΗΦΙΣΜΑ 3 ΣΥΛΛΟΓΩΝ για να ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
.
Υποδειγματική Κοινωνική Δράση : Το 2007 συγκεντρώσαμε 2।100 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ συμπατριωτών μας και στείλαμε επιστολή στον Πρωθυπουργό με κοινό αίτημα να ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ।
Η δυναμική αυτή δείχνει ότι η ελληνικη κοινωνία δεν κοιμάται! Η δυναμική αυτή θα αποτελεί υπόδειγμα για μετέπειτα φιλελληνικές δράσεις। Μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους!
Συγχαίρουμε το ΑΝΤΙΒΑΡΟ για τον πατριωτικό αγώνα του και την αγωνιστική δράση του।
.
.
Η δική μας πρωτοβουλία ήταν να συγκεντρώσουμε 2100υπογραφές + 3ψηφίσματα συλλόγων με κοινό αίτημα να αποσυρθούν τα βιβλία Ιστορίας. Οι ιδιόχειρες υπογραφές και τα ψηφίσματα αποστάλησαν στον Πρωθυπουργό, κοινοποιήθηκαν στο αρμόδιο Υπουργείο, δημοσιοποιήθηκαν μέσω των φιλελληνικών φόρουμ και αναρτήθηκαν και στο ΑΝΤΙΒΑΡΟ :
http://www.antibaro.gr/society/epistolh_ekproswpou.doc
http://www.antibaro.gr/society/anaskophsh.php
έγραψε [...Ο αριθμός των ηλεκτρονικών υπογραφών, μέχρις ότου αποσυρθεί το βιβλίο, τον Σεπτέμβριο του 2007, έφτασε τις 9550, οι οποίες εν συνόλω φθάνουν στις ११.650 υπογραφές, αν προστεθούν στις πρώτες και οι 2100 ιδιόχειρες υπογραφές που συγκεντρώθηκαν με πρωτοβουλία της Μαρίας Παπαδοπούλου, που συνεργάστηκε με το Αντίβαρο।]
Οι επιστολές μας βρίσκονται στην τελευταία γραμμή της σελίδας αυτής:
http://www.antibaro.gr/upografontes.php
έγραψε [Εκτός από τις ανωτέρω 9500 υπογραφές, είχαμε και 2100 επιπλέον υπογραφές που συνέλεξαν 3 σύλλογοι και εστάλησαν στο Υπουργείο। Επιστολή εκπροσώπου, Σύλλογος Ελευθέρων, Σύλλογος Αγία Παρασκευή, Σύλλογος Λουτρού ]
Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2007
ποίηση: Η γιαγιά και το βιβλίο
Η γιαγιά και το βιβλίο_Οκτώβριος 2006_Πολιτισμός
μνήμες από το 1940-1945
μνήμες από το 1940-1945
Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2007
O ΓΑΠ κι ο Σόρος σχεδίασαν την χρεωκοπία!
Αξιότιμοι Κύριοι Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου,
Κατωτέρω για το πώς φτάσαμε μέσω ΔΝΤ κτλ στην υποδούλωση της χώρας και στην καταστροφή της οικονομίας της, υπάρχει μία χρονολογική περιγραφή γεγονότων στη διάθεση σας (τα περισσότερα πολλοί τα ενθυμούνται προσωπικά) για να συμπεράνετε αν τα αναφερόμενα οδηγούν στην αποκάλυψη τεράστιου σκανδάλου εις βάρος της οικονομίας και του πλούτου της χώρας (αέριο, κτλ).
Είναι προφανές ότι πλην της εξέτασης των γνωστών σκανδάλων υπάρχουν πιθανότατα και άλλα σκάνδαλα μπροστά στα οποία ωχριούν τα εξετασθέντα.
Πολλές φορές έχει αναφερθεί το σκάνδαλο της ηθελημένης με ανοικτά σύνορα λαθρομετανάστευσης που αποτελεί μία βόμβα μεγατόνων εις βάρος της χώρας και του Ελληνισμού.
Εάν όμως τα κατωτέρω οδηγούν αποκάλυψη τεράστιου σκανδάλου εις βάρος της οικονομίας και του πλούτου της χώρας (αέριο, κτλ), είναι προφανές και δεδομένου ότι «υπεράνω όλων είναι η Πατρίς» θα πρέπει να επέλθει υφ υμών η κάθαρση και η λήψη απαιτούμενων μέτρων διάσωσης της Ελληνικής Οικονομίας.
Σε περίπτωση που τα κατωτέρω ευσταθούν, είναι προφανές ότι, όχι μόνον δεν πρέπει να αναλάβουν τουλάχιστον από τώρα και στο εξής την διάσωση της χώρας αυτοί που μεθόδευσαν να φτάσουμε ως εδώ που φτάσαμε, αλλά και να λογοδοτήσουν.
Τα αναφερόμενα βίντεο μπορείτε να τα βρείτε στην αναφερόμενην ιστοσελίδα.
Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
From: lefana
O ΓΑΠ κι ο Σόρος σχεδίασαν την χρεωκοπία! Το πάζλ συμπληρώνεται!
Ἓνα ἂριστα δομημένο σχέδιο χρεωκοπίας τῆς Ἑλλάδος! Τώρα τί μένει;
Ζωνη ασφαλειας
Ἓνα ἂρθρο, oπού χρειάζεται άρκετή ὑπομονή γιά νά διαβαστῇ, ἀλλά ἒχει συγκεντρωμένο ἓνα μεγάλο τμῆμα τῆς πληροφορίας πού οἱ περισσότεροι συλλέγουμε τόν τελευταῖον χρόνο.
Ἓνα ἂριστα δομημένο σχέδιο χρεωκοπίας τῆς Ἑλλάδος! Τώρα τί μένει;
Φοβερή δουλειά. Από το netakias.blospot.com. Θα χρειαστεί χρόνος για να μελετήσατε τα στοιχεία αλλά, αξίζει τον κόπο μια και δείχνει πως λειτούργησε η παρούσα αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις._Κ.Κ.
Απεχθάνομαι τις συνομωσίες, Νεφελίμ και λοιπά. Οπου υπάρχει χρήμα δεν υπάρχουν συνομωσίες, Μπίλντεμπεργκ κι άλλα αφελή. Δεν ξυπνάνε κάποιοι και θέλουν το κακό μας, τα πάντα είναι το χρήμα. Υπάρχουν φυσικά σχέδια και τρόποι να βγάλει κάποιος λεφτά από το μηδέν (CDS) αλλά πρέπει να θέλει και το θύμα να είναι…θύμα. Νομίζω ότι έχω την κρίση, να βλέπω πίσω από τις λέξεις.
O ΓΑΠ κι ο Σόρος έχουν συναντηθεί πολλές φορές στο παρελθόν και δεν είναι κρυφό, ούτε σκευωρία.
Ο Σόρος διακινεί το 95% των CDS σε όλο τον κόσμο. (wall street journal,businessweek ) Ενας προσωπικός του φίλος, γίνεται Πρωθυπουργός σε μια χώρα, και μετά από 6 μήνες η χώρα αυτή μετατρέπεται στον Παράδεισο των CDS! Μιλάμε για τρελά δισεκατομμύρια! Οποιος είχε οποιάδήποτε εσωτερική πληροφόρηση, για το τί θα συμβεί σε αυτή τη χώρα, έβγαλε τεράστια ποσά, ποσά που αντιστοιχούν σε ΑΕΠ ολόκληρων κρατών!
Ποιά είναι η αυτή χώρα;
Στο Παράρτημα στο τέλος μπορείτε να δείτε το αναλυτικότατο ημερολόγιο της προδοσίας, που συνέταξε το dexiextrem.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2009
[UPDATE 05/10/2010]
Αποκαλύπτει στο βιβλίο του “Untermstrich” ο πρώην υπουργός οικονομικών Peer Steinbruck, ότι τον Ιανουάριο του 2009 συναντήθηκε με τον κ. Παπανδρέου όταν ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Βερολίνο και αφού συζήτησαν για τα δημοσιονομικά και ειδικότερα για το έλλειμμα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ του είπε ότι «πλέον δεν είναι σίγουρος εάν πραγματικά θέλει να κερδίσει τις εκλογές». Real.gr εδώ http://www.real.gr/
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2009
[UPDATE 22/12/2010]
Η ΕΚΤ εντόπισε για πρώτη φορά συναλλαγή swap με ασυνήθεις όρους τονΑπρίλιο του 2009, επτά μήνες πριν ξεσπάσει η ελληνική κρίσησύμφωνα με το σημείωμα της 3/3. Σύμφωνα, δε, με το Μπλούμπεργκ «είναι εντελώς αδιευκρίνιστο εάν τότε η ΕΚΤ έκανε κάτι για να διερευνήσει το θέμα περαιτέρω». Διευκρινίζεται πως η Ελλάδα προχώρησε σε ένα μεγάλο αριθμό ιδιωτικών και εκτός αγοράς συναλλαγών με swaps από το 2001 ως το 2007, σύμφωνα με έκθεση της Eurostat της 15/11.
Το Bloomberg News κατέθεσε αγωγή (στις 21/12/2010)εναντίον της ΕΚΤ, ζητώντας την δημοσιοποίηση εγγράφων που δείχνουν πως η Ελλάδα χρησιμοποίησε παράγωγα προκειμένου να αποκρύψει το δημόσιο έλλειμμά της με αποτέλεσμα να πυροδοτηθεί έτσι η κρίση κρατικών χρεών στην περιοχή.Τα έγγραφα δείχνουν πως η Ελλάδα χρησιμοποίησε τα swaps για να αποκρύψει τον δανεισμό της, σύμφωνα με το συνημμένο εξώφυλλο της 3/3 στα δύο έγγραφα που περιήλθε στην κατοχή του Bloomberg News. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Jean-Claude Trichet, παρακράτησε τα έγγραφα μετά την διάσωση των 110 δισ. ευρώ της Ελλάδας από τον μηχανισμό ΕΕ-ΔΝΤ!http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=235394 κι εδώ Bloomberg Sues ECB to Force Disclosure of How Greece’s Swaps Hid Deficit
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2009
Από τον Σεπτέμβριο του 2009 πριν τις εκλογές ο Προβόπουλος ενημερώνει τα κόμματα για το πρόβλημα του χρέους η είδηση στηνΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ εδω: http://news.kathimerini.gr/
Παρ’ όλα αυτά ο κ.Γ.Α.Παπανδρέου βάζει προεκλογικά το κάλπικο σύνθημα“Λεφτά Υπάρχουν” ! Υστεροβουλο; Ο νοών…
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2009
Τον Οκτώβριο 2009 αποφασίζουν να προσφύγει η χώρα στο Διεθνές Νομισματικά Ταμείο όπως δηλωνει ο υφυπουργός Σαχινίδης στον Δελαστίκ. Η είδηση στο ΕΘΝΟΣ εδω: http://www.ethnos.gr
To βίντεο αποκάλυψη του κ.Σαχινίδη
Ομως, ούτε τα spread δικαιολογούσαν την προσφυγή, ούτε και το ίδιο το έλλειμα από μόνο του, την στιγμή που άλλες χώρες είναι σε χειρότερη μοίρα. Το ΠΑΣΟΚ είναι ανέτοιμο να αναλάβει την εξουσία και κράτος σταματάει να λειτουργεί, με τις “νέες ιδέες” του ΓΑΠ, βιογραφικά, συνεντεύξεις και συζητήσεις επί συζητήσεων με ειδικούς από το εξωτερικό. Δημόσιες υπηρεσίες είναι ακέφαλες για μήνες.
Πως θα πάνε την χώρα στο ΔΝΤ;
Η παραδοχή αυτή του κ.Σαχινίδη μας οδηγεί σε δύο ακόμη συμπεράσματα.
Πρώτον γιατί τόση σπουδή να πάμε στο ΔΝΤ όταν δεν μπορεί να δώσει πάνω από 30δις; Υπήρξε αντάλλαγμα ή άλλο όφελος που δεν το ξέρουμε;
Δευτερόν εξηγεί και δικαιολογεί την αντίδραση της κ.Μέρκελ! Την έφεραν προ τετελεσμένων. Πριν πάρουν μέτρα, πριν προσπαθήσουν να ορθοποδήσουν την Οικονομία, της πήγαν το πακέτο ΔΝΤ! Και μετά με υποκριτικό τρόπο για Οσκαρ μιλούσαν για την “δήθεν” απειλή στην προσφυγή στο ΔΝΤ αν δεν δώσει τα λέφτα η Ευρώπη!
Ο ΓΑΠ και οι Αμερικανοι συμβουλοι του ομως γνωριζαν πολυ καλα οτι η αμφισβητηση του Μααστριχτ θα επισυρει την οργη και αντιδραση της Γερμανιας.
(1) Οι Γερμανοι εκαναν τα στραβα ματια σε αποκρυψεις στοιχειων απο χωρες που δεν τα εβγαζαν περα για να μη διαταραχθει η ευρωζωνη αλλα δεν θα ανεχονταν ανοιχτη αμφισβητηση της συνθηκης.
Η ανακοινωση μεγαλου ελλειμματος και η αρνηση να παρει μετρα ηταν αυτο ακριβως : ανοιχτη αμφισβητηση του Μααστριχτ και προκαλεσε την ελληνογερμανικη κριση.
(2) Οι αγορες που μεχρι τοτε υπεθεταν οτι πισω απο ολη την ευρωζωνη στεκεται η Γερμανια αναστατωθηκαν οταν ειδαν τη ρηξη Ελλαδος – Γερμανιας που σημαινε οτι δεν θα καλυπταν την Ελλαδα οι Γερμανοι.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2009
Οι συμβουλές των Ειδικών ποιές ήταν;
Από τα γεγονότα μπορούμε να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας. Ενας από τους συμβούλους ήταν κι ο Soros.
Στις 7/11/2009 Επισκέπτεται τον ΓΑΠ ο Σορος
Είδηση στην Καθημερινή εδώ
kathimerini.gr
tovima.gr
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
Στις 8 Δεκεμβρίου 2009 ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Fitch Ratings προχωρά στην υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας σε «ΒΒΒ+» από «Α-».
Στις 10 Δεκεμβρίου 2009, τρείς μέρες μετά, έγινε κάτι ακόμη χειρότερο: Η Τράπεζα της Ελλάδος αποφάσισε να μην επιβάλλονται κυρώσεις σε όποιον κερδοσκόπο δεν έδινε τα ομόλογα στον αγοραστή τους μετά τη λήξη των δέκα ημερών! Αρχισε το Σορτάρισμα!
Η αγωγή ζητά από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο να ανατρέψει την απόφαση της ΕΚΤ να μην αποκαλύψει δύο εσωτερικά έγγραφα που ετοιμάσθηκαν φέτος για το εξαμελές εκτελεστικό συμβούλιο της στη Φραγκφούρτη.
Ειδηση στο ΑΝΤΙ εδώ : http://www.antinews.gr/?p=41425
[UPDATE 13/7/2010]Ερώτηση της Βάσω Παπανδρέου για το θέμα !
εδω : http://www.antinews.gr/
Ακολούθησαν στα ΜΜΕ οι ακατανόητες, τότε, δηλώσεις των στελεχών ΠΑΣΟΚ του τύπου “δεν υπαρχει σάλιο”, “Τιτανικός”. Τα sread από 160 πριν τις εκλογές εκτοξεύονται!
Οπως στις 11 Δεκεμβρίου που είπε ότι είμαστε διεφθαρμένοι από την κορυφή ως τα νύχια! Θαυμάστε τον σε CNBC
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2010
Παρά όμως την σπέκουλα του Πρωθυπουργού και το πόλεμο που έκανε εναντίων της ίδια του της χώρας (δεν εννοώ τις ΗΠΑ) το Ιανουάριο μπορέσαμε πάλι (!) να δανειστούμε, χωρίς εξωτερική βοήθεια!
Το μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο ούτε σε εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή! Η Ελλάδα δεν είχε παρά να επαναλάβει τη διεργασία που οδήγησε στον επιτυχή δανεισμό 8 δις ευρώ, με προσφορά 25 (ναι, είκοσι πέντε!) δις ευρώ, την25η Ιανουαρίου 2010.
Πέντε ημέρες μετά στις 30 Ιανουαρίου 2010 δίνει συνέντευξη στο Euronews και μας λέει διεφθαρμένους!
Πως δανειστήκαμε στις 25 Ιανουαρίου;
Τι είχε συμβεί ακριβώς τότε;
Με την εγκληματική μετεκλογική αδράνεια της κυβέρνησης Παπανδρέου, να μην παίρνει μέτρα, παρά το υψηλό έλλειμμα (ας θυμηθούμε ξανά το «ξεκολλήστε» του Σαμαρά), η χώρα είχε φθάσει και τότε σε οριακό σημείο σχετικά με τη δυνατότητα δανεισμού της. Οι αγορές αμφισβητούσαν ανοικτά την πιστοληπτική μας ικανότητα. Το spread είχε πάρει για τα καλά την ανηφόρα.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, ήλθε σε συμφωνία με πέντε σημαντικές τράπεζες, τις οποίες όρισε (έναντι αδρής προμήθειας) αναδόχους της έκδοσης 5ετών ομολόγων, που προγραμμάτισε για τις 25 Ιανουαρίου, υπό τον όρο να εγγυηθούν την αγορά ενός ελαχίστου ποσού ομολόγων από τη δημοπρασία, ύψους 500 έως 600 εκατ. ευρώ η κάθε μία. Με δεδομένο ότι το Δημόσιο ζητούσε 3 με 5 δις από τη δημοπρασία, η εγγύηση που έδιναν οι ανάδοχοι εξασφάλιζε ουσιαστικά την επιτυχία της δημοπρασίας, προτού αυτή ξεκινήσει.
Η ίδια η παροχή εγγύησης από μεγάλες διεθνείς τράπεζες ήταν μια τέλεια ψήφος εμπιστοσύνης στο ότι δεν θα χρεοκοπούσε η οικονομία μας, που προκάλεσε μεγάλο αγοραστικό ενδιαφέρον και σε άλλους. Έτσι, από την αρχή της δημοπρασίας, και μέχρι τη λήξη της, το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, τα ελληνικά ομόλογα είχαν γίνει ανάρπαστα. Σύνολο προσφορών: 25 δις! Σε μία ημέρα! Για μία μόνον δημοπρασία ομολόγων!
Με τεσσεράμιση τέτοιες δημοπρασίες καλύπταμε τα 110 δις, που «εξασφάλισε» (για τρία χρόνια και σε πολλές δόσεις) ο «εθνοσωτήρας» ΓΑΠ, υποθηκεύοντας το παρόν και το μέλλον της χώρας! [update 15/9/2010]
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2010
Ξαναβγαίνει στην υψηλής ακροαματικότητας εκπομπή της Αμανπούρ στο CNN, μήπως και δεν το άκουσαν καλά αυτοί που μας δάνεισαν ! Μας εμπιστεύτηκαν τα λεφτά τους κι ο ΓΑΠ βγαίνει στο CNN και λέει ότι είμαστε ΚΛΕΦΤΕΣ ! ! ! ! !
Δείτε την συνέντευξη του ! http://www.tubechop.com/watch/97258
Στις 19 Φεβρουαρίου ορίστηκε ως επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ(OργανισμόςΔιαχείρησης Δημοσίου Χρέους) ο Πέτρος Χριστοδούλου. Ποιός είναι αυτός; Ας διαβάσουμε τι γράφει ηLe Monde
”Στην Ευρώπη, η Goldman Sachs προσλαμβάνει ισχυρούς για να εδραιώσουν την εξουσία της.
Ο Πέτρος Χριστοδούλου δεν ενδιαφέρεται για τα κομπλιμέντα από όπου και να προέρχονται αυτά. Από όταν ήταν έφηβος, αυτός ο πρώτος μαθητής της τάξης άκουγε τα καλύτερα για το πρόσωπο του. Στις 19 Φεβρουαρίου ορίστηκε ως επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ και βρίσκεται σήμερα στην πρώτη γραμμή.
Ωστόσο, ο πρώην επικεφαλής της διαχείρισης διαθεσίμων της Τράπεζας της Εθνικής Τράπεζας βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας, που διατάχθηκε από την FED, για τις συμβάσεις που υπογράφηκαν για το ελληνικό χρέος και σχετίζονται με τηνGoldman Sachs και άλλους οίκους.
Ο νεοϋρκέζικος οίκος φαίνεται ότι πληρωνόταν για την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών στην ελληνική κυβέρνηση, κερδοσκοπώντας στο χρέος της χώρας…”(3)(Ανιχνεύσεις ΕΤ3)
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010
Το Σάββατο 18 Απριλίου νωρίς το πρωί, όμως, δηλαδή τρεις μέρες πριν την έναρξη των συζητήσεων της ελληνικής κυβέρνησης με τους τοποτηρητές του ΔΝΤ (και τους Ευρωπαίους παρατρεχάμενους της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) φτάνει στην Αθήνα ο μετρ της θεσμοθετημένης παγκόσμιας κερδοσκοπίας Τζ. Σόρος. H είδηση ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ εδώ: www.topontiki.gr
ΜΑΙΟΣ 2010
Από τις 2 Μαρτίου λοιπόν, αποκαλύψαμε (σ.σ.olympia.gr) την κρυφή αναφορά της Goldman Sachs που περιέγραφε ξεκάθαρα τους λόγους για τους οποίους η Μέρκελ τηρούσε αυτή την σκληρή στάση έναντι της Ελλάδας. Ο σκοπός ήταν κάποια στιγμή μέσα στον Μάιο, να ενεργοποιηθεί το άρθρο 122 της συνθήκης της Λισσαβόνας ώστε να πληρώσουν ΟΛΑ τα μέλη της Ευρωζώνης (και αυτά εκτός Ευρώ) την διάσωση των PIGS. Μέσα στις δομές της ΕΕ, χωρίς καμμία συμμετοχή του ΔΝΤ.
Όντως, μέσα στον Μάιο, προαναγγέλεται η σύγκλιση του Ecofin. Αντί λοιπόν η Ελληνική κυβέρνηση να αναμένει τα αποτελέσματα της, όπως θα ήταν πρέπον και φυσιολογικό, ΦΕΡΝΕΙ ΑΡΟΝ ΑΡΟΝ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΨΗΦΙΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ 48 ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ: Αποκάλυψη: Η Goldman Sachs γνώριζε την απόφαση του Ecofin. Γι’ αυτό “σκοτώθηκαν” να υπογράψουν το νομοσχέδιο του αίσχους μία ημέρα πριν!
Το μνημόνιο υπογράφηκε από την Ελληνική βουλή με μία πραξικοπηματική πράξη καταστρατήγησης του συντάγματος, χωρίς να απαιτηθεί η ενισχυμένη πλειοψηφία των 181 βουλευτών. Η μεθόδευση ολοκληρώθηκε 24 ώρες αργότερα ή αν θέλετε 24 ώρες ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ECOFIN, η κυβέρνηση καταθέτει αιφνίδια ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ που δίνει υπεραρμοδιότητες στον Παπακωνσταντίνου! Τροπολογία σε νομοσχέδιο 24 ωρών: Καμμένος – Λαφαζάνης – Τζέκης: Πραξικοπηματική, εκποίηση Εθνικών δικαιωμάτων, νομοσχέδιο καραγκιοζιλίκι.
Η συνεδρίαση λοιπόν του Εcofin πραγματοποιείται και αποφασίζεται (όπως είχαμε αποκαλύψει μήνες πριν) η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 122, που θέτει ασπίδα προστασίας σε ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ, εκτός βέβαια από την Ελλάδα που εσκεμμένα απείχε αφού 48 ώρες πριν ΕΙΧΕ ΕΚΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ για να παραδοθεί στο ΔΝΤ.
Έρχονται λοιπόν σήμερα τα στοιχεία της ΕΚΤ και του ΔΝΤ που αποκαλύπτουν τα ακόλουθα:
ΕΚΤ – ενεργοποίηση του άρθρου 122 ΓΙΑ ΟΛΑ τα υπόλοιπα κράτη πλην της Ελλάδας. Δείτε τα στοιχεία του ΦΤΗΝΟΥ δανεισμού εδώ: Την ώρα που άλλες χώρες δανείζονται από την ΕΚΤ, εμείς πήγαμε στο στόμα του λύκου..
Την ίδια ώρα, η Ελλάδα δανείζεται με πολλαπλάσιο κόστος, ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΠΗΓΕΣ!
[UPDATE 31/10/2010]
H αίχμη του δόρατος της κυβέρνησης,του ΛΑΟΣ και της κ.Μπακογιάννη για το κατεπείγον της ψήφισης του μνημονίου, ήταν ότι δεν θα είχαμε λεφτά να πληρωθούν οι μισθοί κι οι συντάξεις! Ουδέν ψευδέστερον !
Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζονται οι υποχρεώσεις σε ομόλογα έκδοσης του Ελληνικού Δημοσίου με λήξη έως τα τέλη του 2013 καθώς και οι αντίστοιχες δόσεις από τόν «μηχανισμό στήριξης» :
Λήξη Ομολόγων από 01.05.2010 έως και 31.12.2013 και προγραμματισμός εκταμίευσης μηχανισμού στήριξης (ποσά σε δισεκ. €)
Έτος : Λήξεις ομολόγων / Δάνεια ΕΕ, ΕΚΤ & ΔΝΤ
2010 : 15,80 / 38,00
2011 : 31,30 / 40,00
2012 : 31,70 / 24,00
2013 : 24,90 / 8,00
Σύνολο : 103,70 / 110,00
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών (προσχέδιο προϋπολογισμού)
http://www.gkordis.com/2010/10/blog-post_4919.html
Ο Νίκος Μπογιόπουλος αναλύοντας το δάνειο των 110 δις, αποδεικνύει επίσης το οφθαλμοφανές (εδώ):
Αρα, η αλήθεια είναι η ακριβώς αντίθετη. Δεν είναι τα δάνεια που πληρώνου ν τους μισθούς και τις συντάξεις. Είναι οι (κομμένοι) μισθοί και οι (κομμ ένες) συντάξεις που πληρώνουν για τα δάνεια!
ΙΟΥΝΙΟΣ 2010
Στις 2 Ιουνίου 2010 γράφει το tvxs.gr
“…Αντιπαράθεση σημειώθηκε σήμερα στη Βουλή, μετά από αίτημα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου ΝΔ, Κ. Μαρκόπουλου, ο οποίος, με αφορμή σχετική ερώτηση στη Βουλή του αναπληρωτή τομεάρχη Οικονομικών της ΝΔ, Χρ. Σταϊκούρα, ζήτησε να μάθει γιατί απορρίφθηκε πρόταση για φθηνό δανεισμό της χώρας.
Ο κ. Μαρκόπουλος ρώτησε αν αληθεύει ότι στις 11 Ιανουαρίουδέχθηκε επιστολή ο πρωθυπουργός της χώρας, από ένα fund του εξωτερικού, τοHayman Private Equity, για δανεισμό 7 δισ. με επιτόκιο 1,25%, και η υπουργός Οικονομίας, Λούκα Κατσέλη του απάντησε ότι δεν γνωρίζει τα στοιχεία, ούτε το συγκεκριμένο fund αλλά ότι «σε σοβαρά κράτη όπως η Ελλάδα υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες για δανεισμό κυρίως μέσω τουΟΔΔΗΧ».
Ο κ. Μαρκόπουλος κατέθεσε την επιστολή προς τον κ. Παπανδρέου και είπε ότι δέχθηκε πρόταση για δεκαετή δανεισμό 20 δισ. με το ίδιο επιτόκιο και υπεγράφη Μνημόνιο Κατανόησης (MoU) μεταξύ της Hayman Private Equity και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου για αυτό το δανεισμό…”(εδώ tvxs)
Στις 4 Ιουνίου 2010 ο Σαμαράς φέρνει στην βουλή το θέμα για το τρόπο που επιτεθήκαν στην Ελλάδα μέσω των ομολόγων κι ο Παπανδρέου αρνείται να απαντήσει. Η είδηση εδω: http://www.antinews.gr/?p=48640
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2010
Ο Σόρος δίνει τα εύσημα στον κ.Παπακωνσταντίνου.
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ 17/10/2010
Λίγα λόγια για το ΑΕΠ.
ΑΕΠ – Κατανομή 1990-2009 (κλικ μεγενθ.)
Αν δούμε και το ΑΕΠ του 2009, για παράδειγμα, είναι 240 δις.Ακόμη κι αν χρωστάμε 300 δις, δεν είμαστε και μπανανία! Ειμαστε πλούσια χώρα που έχουμε ένα πρόβλημα χρέους αλλά όχι Εσόδων ή δανεισμού! Ποιος ο λόγος για τον κύριο Παπανδρέου να γυρνάει την Ευρώπη και να επαιτεί για δανεισμό ως ανεργος; Γιατί αλλιώς σε αντιμετωπίζει μια Τράπεζα όταν έχεις λεφτά κι αλλιώς όταν είσαι στο δρόμο.
Στον προυπολογισμό του 2009, τα έσοδα ήταν 59 δις και τα έξοδα 67 δις, εκ των οποίων όμως τα 12 δις ήταν μόνο τόκοι. Αν κάναμε, τουλάχιστον, μόνο την διαπραγμάτευση αυτών των τόκων, χωρίς να δώσουμε την εντύπωση της χρεωκόπημενης χώρας δεν πήγαιναν τα σπρεντ στα 700 και θα είχαμε τον χρόνο να κάνουμε τις απαραίτητες τομές στα έξοδα μας.
Ενα αφελές επιχείρημα ήταν οτι δεν θα μπορούσαν να πληρώσουν τις συντάξεις, δι αυτό πήγαμε στο ΔΝΤ. Την στιγμή που η Ιρλανδία με έλλειμα 32% μπόρεσε να δανειστεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2010! Πως η ΓΑΠ κατάφερε να μείνει με τα ταμεία του Κράτους με υπόλοιπο μόνο για 19 ημέρες; Ανικανότητα;
Μα και τα ταμεία δεν σταμάτησαν σε μια μέρα να μην έχουν εισπράξεις. Ουτε η ΔΕΗ, ούτε η Εφορία. Ο μόνος τρόπος να μην έχει έσοδα το κράτος είναι να καταστραφή η Γη! Κι αυτό δεν έγινε. Ναι, είχαμε πρόβλημα διαχείρησης. Ναί, είχαμε προβλημα διαφθοράς (ΜΚΟ, C4I, Siemens) αλλά αυτό δεν δικαιολογεί το δανεισμο 110 δις! Και μάλιστα μέ αποπληρωμή μέσα σε 3 (τρια!) χρόνια! Ητοι 36,6δις τον χρόνο! Αν προσθέσουμε και τα “τρέχοντα” ομόλογα (πίνακας 1 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ) των ετών 2014-2016 εχουμε τα εξής ποσά :
2014 : 36,60 + 26,97 = 63,57 δις
2015 : 36,60 + 16,05 = 52,26 δις
2016 : 36,60 + 5,82 = 42,42 δις
ΣΥΝΟΛΟΝ 158 δις
Δηλαδή περισσότερα από όλα τα έσοδα του κράτους! Ακόμη κι αυτά του 2009, πριν την ύφεση!
Πίνακας 1 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
[UPDATE 23/12/2010]
Τις τελευταίες εβδομάδες, “ξύπνησαν” (;) οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ κι ο υπουργός κ.Παπακωνσταντίνου κι “αντελήφθησαν” το λάθος “υπολογισμό”, κι άρχισαν να μιλούν για “επιμήκυνση” του χρέους μέχρι το 2024!
Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν όλοι το πόσο επικίνδυνο παιχνίδι παίζει η κυβέρνηση, γιατί δεν νομίζω να μην γνώριζαν τι υπέγραφαν τον Μάιο, όταν μιλάμε για απλά μαθηματικά Α Δημοτικού! Εκτός αν πάσχουν από σύνδρομο Down και είναι λίγο (;) αργοί!
Αν τελικά δεχτούν την επιμήκυνση οι Γερμανοί, τα τρία χρόνια της περιόδου χάριτος και τα δύο χρόνια αποπληρωμής αυξάνονται σε τέσσερα χρόνια περιόδου χάριτος και επτά χρόνια περιόδου αποπληρωμής (ethnos.gr).
Μιλάνε όμως για ένα “μικρό” αντίτιμο της “επιμήκυνσης! Από 0,1% έως 0,3%. Το “μικρό” αυτό αντίτιμο μεταφράζεται σε 40% με 60% δις ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΤΟΚΟΥΣ!
110 δις × 0.05 × 3 έτη = 16,50 δις τόκοι
110 δις × 0.053 × 10 έτη = 58,30 δις τόκοι (για ο,3% αυξηση)
(o άνωθι τύπος είναι ο “μπακάλικος” γιατί δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές ετήσιες δόσεις, οι “πραγματικοί” τόκοι υπολογίζονται με τον τύπο α(ν)=α*(1+τ)^ν δηλαδή 17,34 και 75,68)
Αλλά δεν αρκούν ΑΥΤΑ!
ΟΧΙ! Θα χρειαστεί να δανειστούμε ΑΛΛΑ 80 δις ! ! ! !
Ακόμη κι κ.Παπακωνσταντίνου στο Δελτίο ειδήσεων του MEGA, παραδέχτηκε ότι θα δανειστούμε το 201-2015 άλλα 80 δις ! Σχεδόν άλλα τόσα από όσα πήραμε με το μνημόνιο! Κι άλλο χρέος, πάνω στο χρέος!
Η τελευταία κυβέρνηση της ΝΔ παρά τα όποια σκάνδαλα, φρόντιζε να δανειστεί από την αρχή του έτους για όλο τον χρόνο χωρίς να διασύρει την χώρα. Ενώ παράλληλα κατά την διάρκεια του έτους έδινε κίνητρα στη αγορά να κινηθεί. Για να θυμιθούμε την COSCO, Αγωγό, Επιδότηση Κλιματιστικών, Μειώσεις φόρου στην αγορά αυτοκινήτουκτλ. Δεν ήταν αρκετά, αλλά δεν ήταν και καταστροφικά.
Αυξησε το χρέος, αλλά έδινε ανάσα στην όποια κυβέρνηση να κάνει τις συμφωνίες χωρίς να φέρει ύφεση στην Αγορά. Για όσους αναρωτιούνται πως μπορεί να μειωθεί το έλλειμα χωρίς να έχουμε ύφεση, ας δουν εκεί στο ΠΑΣΟΚ πως το έκανε ο Σημίτης! Ασχετα με το που κατέληξαν τελικά τα λεφτά της ανάπτυξης.
‘Η λοιπόν η κυβέρνηση ήταν ανίκανη να χειριστεί την οικονομία, ή εκτελεί συμβόλαιο θανάτου της οικονομίας (ΔΝΤ) και των κατοίκων της χώρας (Εργασιακό, Ασφαλιστικό) και μετά θα “βρεί” τα λεφτά που όλοι οι άλλοι δεν βλέπουμε, εκτός από τον ΓΑΠ! Διαβάστε εδώ το ΑΕΠ του 2009
Οσο για τα μέτρα που πήρε για να σώσει την οικονομία, ακόμη και πρωτοετής του οικονομικού, ξέρει ότι όσες περικοπες και να κάνει κάνει κάποιος δεν πρόκειται ποτέ να σωθεί, μειώνοντας τα έσοδα! Κι αυτό ακριβώς εκανε!
Αυξησε το ΦΠΑ και μάλιστα το αυξάνει άλλ0 10%(απο 21% στο23%) μέσω τουριστικής περιόδου! Την μόνη ώρα που θα μπορούσε να σωθεί η Ελλάδα από τον Τουρισμό! Ενώ ετοιμάζει κι άλλη αύξηση σε προϊόντα του χαμηλό συντελεστή ύψους 110% (από 11%στο 23%) από το 2011, εν μέσω ύφεσης 4% τουλάχιστόν!
Γιατί ακόμη κι αν οικονομοτεχνικά θέλει με την μείωση μισθών να βοηθήσει το ισοζύγιο, μειώνοντας την αγοραστική δύναμη του πληθυσμού με ανάλογη μείωση εισαγωγών, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την περικοπη των “εξαγωγων” (τουριστικό συνάλλαγμα).
Οσο για αναπτυξιακό σχέδιο ραντεβού το 2012…
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2011
[UPDATE 3/1/2011]
Τα spread 9 μήνες μετά το “σωτήριο” μνημόνιο είναι στις 1000 !!! μονάδες!
Η ζημιά που θα προκληθεί από αυτή την επιλογή του θα ισοδυναμεί με την Μικραστιατική καταστροφη που 1.2εκ έμειναν άστεγοι!
Τυχαίο κι αυτό; Τι οικονομικά σπουδασε ο Παπακωνσταντίνου;
Η είδηση εδω : Προβληματισμός για τη «μαύρη τρύπα» στα έσοδα
Οποιος έχει κι άλλα κομμάτια του παζλ παρακαλώ να μου τα στείλει.
netakias ἀπό Κώστα Καββαθᾶ
Κατωτέρω για το πώς φτάσαμε μέσω ΔΝΤ κτλ στην υποδούλωση της χώρας και στην καταστροφή της οικονομίας της, υπάρχει μία χρονολογική περιγραφή γεγονότων στη διάθεση σας (τα περισσότερα πολλοί τα ενθυμούνται προσωπικά) για να συμπεράνετε αν τα αναφερόμενα οδηγούν στην αποκάλυψη τεράστιου σκανδάλου εις βάρος της οικονομίας και του πλούτου της χώρας (αέριο, κτλ).
Είναι προφανές ότι πλην της εξέτασης των γνωστών σκανδάλων υπάρχουν πιθανότατα και άλλα σκάνδαλα μπροστά στα οποία ωχριούν τα εξετασθέντα.
Πολλές φορές έχει αναφερθεί το σκάνδαλο της ηθελημένης με ανοικτά σύνορα λαθρομετανάστευσης που αποτελεί μία βόμβα μεγατόνων εις βάρος της χώρας και του Ελληνισμού.
Εάν όμως τα κατωτέρω οδηγούν αποκάλυψη τεράστιου σκανδάλου εις βάρος της οικονομίας και του πλούτου της χώρας (αέριο, κτλ), είναι προφανές και δεδομένου ότι «υπεράνω όλων είναι η Πατρίς» θα πρέπει να επέλθει υφ υμών η κάθαρση και η λήψη απαιτούμενων μέτρων διάσωσης της Ελληνικής Οικονομίας.
Σε περίπτωση που τα κατωτέρω ευσταθούν, είναι προφανές ότι, όχι μόνον δεν πρέπει να αναλάβουν τουλάχιστον από τώρα και στο εξής την διάσωση της χώρας αυτοί που μεθόδευσαν να φτάσουμε ως εδώ που φτάσαμε, αλλά και να λογοδοτήσουν.
Τα αναφερόμενα βίντεο μπορείτε να τα βρείτε στην αναφερόμενην ιστοσελίδα.
Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
From: lefana
O ΓΑΠ κι ο Σόρος σχεδίασαν την χρεωκοπία! Το πάζλ συμπληρώνεται!
Ἓνα ἂριστα δομημένο σχέδιο χρεωκοπίας τῆς Ἑλλάδος! Τώρα τί μένει;
Ζωνη ασφαλειας
Ἓνα ἂρθρο, oπού χρειάζεται άρκετή ὑπομονή γιά νά διαβαστῇ, ἀλλά ἒχει συγκεντρωμένο ἓνα μεγάλο τμῆμα τῆς πληροφορίας πού οἱ περισσότεροι συλλέγουμε τόν τελευταῖον χρόνο.
Ἓνα ἂριστα δομημένο σχέδιο χρεωκοπίας τῆς Ἑλλάδος! Τώρα τί μένει;
Φοβερή δουλειά. Από το netakias.blospot.com. Θα χρειαστεί χρόνος για να μελετήσατε τα στοιχεία αλλά, αξίζει τον κόπο μια και δείχνει πως λειτούργησε η παρούσα αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις._Κ.Κ.
Απεχθάνομαι τις συνομωσίες, Νεφελίμ και λοιπά. Οπου υπάρχει χρήμα δεν υπάρχουν συνομωσίες, Μπίλντεμπεργκ κι άλλα αφελή. Δεν ξυπνάνε κάποιοι και θέλουν το κακό μας, τα πάντα είναι το χρήμα. Υπάρχουν φυσικά σχέδια και τρόποι να βγάλει κάποιος λεφτά από το μηδέν (CDS) αλλά πρέπει να θέλει και το θύμα να είναι…θύμα. Νομίζω ότι έχω την κρίση, να βλέπω πίσω από τις λέξεις.
O ΓΑΠ κι ο Σόρος έχουν συναντηθεί πολλές φορές στο παρελθόν και δεν είναι κρυφό, ούτε σκευωρία.
Ο Σόρος διακινεί το 95% των CDS σε όλο τον κόσμο. (wall street journal,businessweek ) Ενας προσωπικός του φίλος, γίνεται Πρωθυπουργός σε μια χώρα, και μετά από 6 μήνες η χώρα αυτή μετατρέπεται στον Παράδεισο των CDS! Μιλάμε για τρελά δισεκατομμύρια! Οποιος είχε οποιάδήποτε εσωτερική πληροφόρηση, για το τί θα συμβεί σε αυτή τη χώρα, έβγαλε τεράστια ποσά, ποσά που αντιστοιχούν σε ΑΕΠ ολόκληρων κρατών!
Ποιά είναι η αυτή χώρα;
Στο Παράρτημα στο τέλος μπορείτε να δείτε το αναλυτικότατο ημερολόγιο της προδοσίας, που συνέταξε το dexiextrem.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2009
[UPDATE 05/10/2010]
Αποκαλύπτει στο βιβλίο του “Untermstrich” ο πρώην υπουργός οικονομικών Peer Steinbruck, ότι τον Ιανουάριο του 2009 συναντήθηκε με τον κ. Παπανδρέου όταν ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Βερολίνο και αφού συζήτησαν για τα δημοσιονομικά και ειδικότερα για το έλλειμμα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ του είπε ότι «πλέον δεν είναι σίγουρος εάν πραγματικά θέλει να κερδίσει τις εκλογές». Real.gr εδώ http://www.real.gr/
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2009
[UPDATE 22/12/2010]
Η ΕΚΤ εντόπισε για πρώτη φορά συναλλαγή swap με ασυνήθεις όρους τονΑπρίλιο του 2009, επτά μήνες πριν ξεσπάσει η ελληνική κρίσησύμφωνα με το σημείωμα της 3/3. Σύμφωνα, δε, με το Μπλούμπεργκ «είναι εντελώς αδιευκρίνιστο εάν τότε η ΕΚΤ έκανε κάτι για να διερευνήσει το θέμα περαιτέρω». Διευκρινίζεται πως η Ελλάδα προχώρησε σε ένα μεγάλο αριθμό ιδιωτικών και εκτός αγοράς συναλλαγών με swaps από το 2001 ως το 2007, σύμφωνα με έκθεση της Eurostat της 15/11.
Το Bloomberg News κατέθεσε αγωγή (στις 21/12/2010)εναντίον της ΕΚΤ, ζητώντας την δημοσιοποίηση εγγράφων που δείχνουν πως η Ελλάδα χρησιμοποίησε παράγωγα προκειμένου να αποκρύψει το δημόσιο έλλειμμά της με αποτέλεσμα να πυροδοτηθεί έτσι η κρίση κρατικών χρεών στην περιοχή.Τα έγγραφα δείχνουν πως η Ελλάδα χρησιμοποίησε τα swaps για να αποκρύψει τον δανεισμό της, σύμφωνα με το συνημμένο εξώφυλλο της 3/3 στα δύο έγγραφα που περιήλθε στην κατοχή του Bloomberg News. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Jean-Claude Trichet, παρακράτησε τα έγγραφα μετά την διάσωση των 110 δισ. ευρώ της Ελλάδας από τον μηχανισμό ΕΕ-ΔΝΤ!http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=235394 κι εδώ Bloomberg Sues ECB to Force Disclosure of How Greece’s Swaps Hid Deficit
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2009
Από τον Σεπτέμβριο του 2009 πριν τις εκλογές ο Προβόπουλος ενημερώνει τα κόμματα για το πρόβλημα του χρέους η είδηση στηνΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ εδω: http://news.kathimerini.gr/
Παρ’ όλα αυτά ο κ.Γ.Α.Παπανδρέου βάζει προεκλογικά το κάλπικο σύνθημα“Λεφτά Υπάρχουν” ! Υστεροβουλο; Ο νοών…
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2009
Τον Οκτώβριο 2009 αποφασίζουν να προσφύγει η χώρα στο Διεθνές Νομισματικά Ταμείο όπως δηλωνει ο υφυπουργός Σαχινίδης στον Δελαστίκ. Η είδηση στο ΕΘΝΟΣ εδω: http://www.ethnos.gr
To βίντεο αποκάλυψη του κ.Σαχινίδη
Ομως, ούτε τα spread δικαιολογούσαν την προσφυγή, ούτε και το ίδιο το έλλειμα από μόνο του, την στιγμή που άλλες χώρες είναι σε χειρότερη μοίρα. Το ΠΑΣΟΚ είναι ανέτοιμο να αναλάβει την εξουσία και κράτος σταματάει να λειτουργεί, με τις “νέες ιδέες” του ΓΑΠ, βιογραφικά, συνεντεύξεις και συζητήσεις επί συζητήσεων με ειδικούς από το εξωτερικό. Δημόσιες υπηρεσίες είναι ακέφαλες για μήνες.
Πως θα πάνε την χώρα στο ΔΝΤ;
Η παραδοχή αυτή του κ.Σαχινίδη μας οδηγεί σε δύο ακόμη συμπεράσματα.
Πρώτον γιατί τόση σπουδή να πάμε στο ΔΝΤ όταν δεν μπορεί να δώσει πάνω από 30δις; Υπήρξε αντάλλαγμα ή άλλο όφελος που δεν το ξέρουμε;
Δευτερόν εξηγεί και δικαιολογεί την αντίδραση της κ.Μέρκελ! Την έφεραν προ τετελεσμένων. Πριν πάρουν μέτρα, πριν προσπαθήσουν να ορθοποδήσουν την Οικονομία, της πήγαν το πακέτο ΔΝΤ! Και μετά με υποκριτικό τρόπο για Οσκαρ μιλούσαν για την “δήθεν” απειλή στην προσφυγή στο ΔΝΤ αν δεν δώσει τα λέφτα η Ευρώπη!
Ο ΓΑΠ και οι Αμερικανοι συμβουλοι του ομως γνωριζαν πολυ καλα οτι η αμφισβητηση του Μααστριχτ θα επισυρει την οργη και αντιδραση της Γερμανιας.
(1) Οι Γερμανοι εκαναν τα στραβα ματια σε αποκρυψεις στοιχειων απο χωρες που δεν τα εβγαζαν περα για να μη διαταραχθει η ευρωζωνη αλλα δεν θα ανεχονταν ανοιχτη αμφισβητηση της συνθηκης.
Η ανακοινωση μεγαλου ελλειμματος και η αρνηση να παρει μετρα ηταν αυτο ακριβως : ανοιχτη αμφισβητηση του Μααστριχτ και προκαλεσε την ελληνογερμανικη κριση.
(2) Οι αγορες που μεχρι τοτε υπεθεταν οτι πισω απο ολη την ευρωζωνη στεκεται η Γερμανια αναστατωθηκαν οταν ειδαν τη ρηξη Ελλαδος – Γερμανιας που σημαινε οτι δεν θα καλυπταν την Ελλαδα οι Γερμανοι.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2009
Οι συμβουλές των Ειδικών ποιές ήταν;
Από τα γεγονότα μπορούμε να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας. Ενας από τους συμβούλους ήταν κι ο Soros.
Στις 7/11/2009 Επισκέπτεται τον ΓΑΠ ο Σορος
Είδηση στην Καθημερινή εδώ
kathimerini.gr
tovima.gr
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
Στις 8 Δεκεμβρίου 2009 ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Fitch Ratings προχωρά στην υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας σε «ΒΒΒ+» από «Α-».
Στις 10 Δεκεμβρίου 2009, τρείς μέρες μετά, έγινε κάτι ακόμη χειρότερο: Η Τράπεζα της Ελλάδος αποφάσισε να μην επιβάλλονται κυρώσεις σε όποιον κερδοσκόπο δεν έδινε τα ομόλογα στον αγοραστή τους μετά τη λήξη των δέκα ημερών! Αρχισε το Σορτάρισμα!
Η αγωγή ζητά από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο να ανατρέψει την απόφαση της ΕΚΤ να μην αποκαλύψει δύο εσωτερικά έγγραφα που ετοιμάσθηκαν φέτος για το εξαμελές εκτελεστικό συμβούλιο της στη Φραγκφούρτη.
Ειδηση στο ΑΝΤΙ εδώ : http://www.antinews.gr/?p=41425
[UPDATE 13/7/2010]Ερώτηση της Βάσω Παπανδρέου για το θέμα !
εδω : http://www.antinews.gr/
Ακολούθησαν στα ΜΜΕ οι ακατανόητες, τότε, δηλώσεις των στελεχών ΠΑΣΟΚ του τύπου “δεν υπαρχει σάλιο”, “Τιτανικός”. Τα sread από 160 πριν τις εκλογές εκτοξεύονται!
Οπως στις 11 Δεκεμβρίου που είπε ότι είμαστε διεφθαρμένοι από την κορυφή ως τα νύχια! Θαυμάστε τον σε CNBC
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2010
Παρά όμως την σπέκουλα του Πρωθυπουργού και το πόλεμο που έκανε εναντίων της ίδια του της χώρας (δεν εννοώ τις ΗΠΑ) το Ιανουάριο μπορέσαμε πάλι (!) να δανειστούμε, χωρίς εξωτερική βοήθεια!
Το μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο ούτε σε εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή! Η Ελλάδα δεν είχε παρά να επαναλάβει τη διεργασία που οδήγησε στον επιτυχή δανεισμό 8 δις ευρώ, με προσφορά 25 (ναι, είκοσι πέντε!) δις ευρώ, την25η Ιανουαρίου 2010.
Πέντε ημέρες μετά στις 30 Ιανουαρίου 2010 δίνει συνέντευξη στο Euronews και μας λέει διεφθαρμένους!
Πως δανειστήκαμε στις 25 Ιανουαρίου;
Τι είχε συμβεί ακριβώς τότε;
Με την εγκληματική μετεκλογική αδράνεια της κυβέρνησης Παπανδρέου, να μην παίρνει μέτρα, παρά το υψηλό έλλειμμα (ας θυμηθούμε ξανά το «ξεκολλήστε» του Σαμαρά), η χώρα είχε φθάσει και τότε σε οριακό σημείο σχετικά με τη δυνατότητα δανεισμού της. Οι αγορές αμφισβητούσαν ανοικτά την πιστοληπτική μας ικανότητα. Το spread είχε πάρει για τα καλά την ανηφόρα.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, ήλθε σε συμφωνία με πέντε σημαντικές τράπεζες, τις οποίες όρισε (έναντι αδρής προμήθειας) αναδόχους της έκδοσης 5ετών ομολόγων, που προγραμμάτισε για τις 25 Ιανουαρίου, υπό τον όρο να εγγυηθούν την αγορά ενός ελαχίστου ποσού ομολόγων από τη δημοπρασία, ύψους 500 έως 600 εκατ. ευρώ η κάθε μία. Με δεδομένο ότι το Δημόσιο ζητούσε 3 με 5 δις από τη δημοπρασία, η εγγύηση που έδιναν οι ανάδοχοι εξασφάλιζε ουσιαστικά την επιτυχία της δημοπρασίας, προτού αυτή ξεκινήσει.
Η ίδια η παροχή εγγύησης από μεγάλες διεθνείς τράπεζες ήταν μια τέλεια ψήφος εμπιστοσύνης στο ότι δεν θα χρεοκοπούσε η οικονομία μας, που προκάλεσε μεγάλο αγοραστικό ενδιαφέρον και σε άλλους. Έτσι, από την αρχή της δημοπρασίας, και μέχρι τη λήξη της, το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, τα ελληνικά ομόλογα είχαν γίνει ανάρπαστα. Σύνολο προσφορών: 25 δις! Σε μία ημέρα! Για μία μόνον δημοπρασία ομολόγων!
Με τεσσεράμιση τέτοιες δημοπρασίες καλύπταμε τα 110 δις, που «εξασφάλισε» (για τρία χρόνια και σε πολλές δόσεις) ο «εθνοσωτήρας» ΓΑΠ, υποθηκεύοντας το παρόν και το μέλλον της χώρας! [update 15/9/2010]
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2010
Ξαναβγαίνει στην υψηλής ακροαματικότητας εκπομπή της Αμανπούρ στο CNN, μήπως και δεν το άκουσαν καλά αυτοί που μας δάνεισαν ! Μας εμπιστεύτηκαν τα λεφτά τους κι ο ΓΑΠ βγαίνει στο CNN και λέει ότι είμαστε ΚΛΕΦΤΕΣ ! ! ! ! !
Δείτε την συνέντευξη του ! http://www.tubechop.com/watch/97258
Στις 19 Φεβρουαρίου ορίστηκε ως επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ(OργανισμόςΔιαχείρησης Δημοσίου Χρέους) ο Πέτρος Χριστοδούλου. Ποιός είναι αυτός; Ας διαβάσουμε τι γράφει ηLe Monde
”Στην Ευρώπη, η Goldman Sachs προσλαμβάνει ισχυρούς για να εδραιώσουν την εξουσία της.
Ο Πέτρος Χριστοδούλου δεν ενδιαφέρεται για τα κομπλιμέντα από όπου και να προέρχονται αυτά. Από όταν ήταν έφηβος, αυτός ο πρώτος μαθητής της τάξης άκουγε τα καλύτερα για το πρόσωπο του. Στις 19 Φεβρουαρίου ορίστηκε ως επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ και βρίσκεται σήμερα στην πρώτη γραμμή.
Ωστόσο, ο πρώην επικεφαλής της διαχείρισης διαθεσίμων της Τράπεζας της Εθνικής Τράπεζας βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας, που διατάχθηκε από την FED, για τις συμβάσεις που υπογράφηκαν για το ελληνικό χρέος και σχετίζονται με τηνGoldman Sachs και άλλους οίκους.
Ο νεοϋρκέζικος οίκος φαίνεται ότι πληρωνόταν για την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών στην ελληνική κυβέρνηση, κερδοσκοπώντας στο χρέος της χώρας…”(3)(Ανιχνεύσεις ΕΤ3)
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010
Το Σάββατο 18 Απριλίου νωρίς το πρωί, όμως, δηλαδή τρεις μέρες πριν την έναρξη των συζητήσεων της ελληνικής κυβέρνησης με τους τοποτηρητές του ΔΝΤ (και τους Ευρωπαίους παρατρεχάμενους της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) φτάνει στην Αθήνα ο μετρ της θεσμοθετημένης παγκόσμιας κερδοσκοπίας Τζ. Σόρος. H είδηση ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ εδώ: www.topontiki.gr
ΜΑΙΟΣ 2010
Από τις 2 Μαρτίου λοιπόν, αποκαλύψαμε (σ.σ.olympia.gr) την κρυφή αναφορά της Goldman Sachs που περιέγραφε ξεκάθαρα τους λόγους για τους οποίους η Μέρκελ τηρούσε αυτή την σκληρή στάση έναντι της Ελλάδας. Ο σκοπός ήταν κάποια στιγμή μέσα στον Μάιο, να ενεργοποιηθεί το άρθρο 122 της συνθήκης της Λισσαβόνας ώστε να πληρώσουν ΟΛΑ τα μέλη της Ευρωζώνης (και αυτά εκτός Ευρώ) την διάσωση των PIGS. Μέσα στις δομές της ΕΕ, χωρίς καμμία συμμετοχή του ΔΝΤ.
Όντως, μέσα στον Μάιο, προαναγγέλεται η σύγκλιση του Ecofin. Αντί λοιπόν η Ελληνική κυβέρνηση να αναμένει τα αποτελέσματα της, όπως θα ήταν πρέπον και φυσιολογικό, ΦΕΡΝΕΙ ΑΡΟΝ ΑΡΟΝ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΨΗΦΙΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ 48 ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ: Αποκάλυψη: Η Goldman Sachs γνώριζε την απόφαση του Ecofin. Γι’ αυτό “σκοτώθηκαν” να υπογράψουν το νομοσχέδιο του αίσχους μία ημέρα πριν!
Το μνημόνιο υπογράφηκε από την Ελληνική βουλή με μία πραξικοπηματική πράξη καταστρατήγησης του συντάγματος, χωρίς να απαιτηθεί η ενισχυμένη πλειοψηφία των 181 βουλευτών. Η μεθόδευση ολοκληρώθηκε 24 ώρες αργότερα ή αν θέλετε 24 ώρες ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ECOFIN, η κυβέρνηση καταθέτει αιφνίδια ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ που δίνει υπεραρμοδιότητες στον Παπακωνσταντίνου! Τροπολογία σε νομοσχέδιο 24 ωρών: Καμμένος – Λαφαζάνης – Τζέκης: Πραξικοπηματική, εκποίηση Εθνικών δικαιωμάτων, νομοσχέδιο καραγκιοζιλίκι.
Η συνεδρίαση λοιπόν του Εcofin πραγματοποιείται και αποφασίζεται (όπως είχαμε αποκαλύψει μήνες πριν) η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 122, που θέτει ασπίδα προστασίας σε ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ, εκτός βέβαια από την Ελλάδα που εσκεμμένα απείχε αφού 48 ώρες πριν ΕΙΧΕ ΕΚΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ για να παραδοθεί στο ΔΝΤ.
Έρχονται λοιπόν σήμερα τα στοιχεία της ΕΚΤ και του ΔΝΤ που αποκαλύπτουν τα ακόλουθα:
ΕΚΤ – ενεργοποίηση του άρθρου 122 ΓΙΑ ΟΛΑ τα υπόλοιπα κράτη πλην της Ελλάδας. Δείτε τα στοιχεία του ΦΤΗΝΟΥ δανεισμού εδώ: Την ώρα που άλλες χώρες δανείζονται από την ΕΚΤ, εμείς πήγαμε στο στόμα του λύκου..
Την ίδια ώρα, η Ελλάδα δανείζεται με πολλαπλάσιο κόστος, ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΠΗΓΕΣ!
[UPDATE 31/10/2010]
H αίχμη του δόρατος της κυβέρνησης,του ΛΑΟΣ και της κ.Μπακογιάννη για το κατεπείγον της ψήφισης του μνημονίου, ήταν ότι δεν θα είχαμε λεφτά να πληρωθούν οι μισθοί κι οι συντάξεις! Ουδέν ψευδέστερον !
Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζονται οι υποχρεώσεις σε ομόλογα έκδοσης του Ελληνικού Δημοσίου με λήξη έως τα τέλη του 2013 καθώς και οι αντίστοιχες δόσεις από τόν «μηχανισμό στήριξης» :
Λήξη Ομολόγων από 01.05.2010 έως και 31.12.2013 και προγραμματισμός εκταμίευσης μηχανισμού στήριξης (ποσά σε δισεκ. €)
Έτος : Λήξεις ομολόγων / Δάνεια ΕΕ, ΕΚΤ & ΔΝΤ
2010 : 15,80 / 38,00
2011 : 31,30 / 40,00
2012 : 31,70 / 24,00
2013 : 24,90 / 8,00
Σύνολο : 103,70 / 110,00
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών (προσχέδιο προϋπολογισμού)
http://www.gkordis.com/2010/10/blog-post_4919.html
Ο Νίκος Μπογιόπουλος αναλύοντας το δάνειο των 110 δις, αποδεικνύει επίσης το οφθαλμοφανές (εδώ):
Αρα, η αλήθεια είναι η ακριβώς αντίθετη. Δεν είναι τα δάνεια που πληρώνου ν τους μισθούς και τις συντάξεις. Είναι οι (κομμένοι) μισθοί και οι (κομμ ένες) συντάξεις που πληρώνουν για τα δάνεια!
ΙΟΥΝΙΟΣ 2010
Στις 2 Ιουνίου 2010 γράφει το tvxs.gr
“…Αντιπαράθεση σημειώθηκε σήμερα στη Βουλή, μετά από αίτημα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου ΝΔ, Κ. Μαρκόπουλου, ο οποίος, με αφορμή σχετική ερώτηση στη Βουλή του αναπληρωτή τομεάρχη Οικονομικών της ΝΔ, Χρ. Σταϊκούρα, ζήτησε να μάθει γιατί απορρίφθηκε πρόταση για φθηνό δανεισμό της χώρας.
Ο κ. Μαρκόπουλος ρώτησε αν αληθεύει ότι στις 11 Ιανουαρίουδέχθηκε επιστολή ο πρωθυπουργός της χώρας, από ένα fund του εξωτερικού, τοHayman Private Equity, για δανεισμό 7 δισ. με επιτόκιο 1,25%, και η υπουργός Οικονομίας, Λούκα Κατσέλη του απάντησε ότι δεν γνωρίζει τα στοιχεία, ούτε το συγκεκριμένο fund αλλά ότι «σε σοβαρά κράτη όπως η Ελλάδα υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες για δανεισμό κυρίως μέσω τουΟΔΔΗΧ».
Ο κ. Μαρκόπουλος κατέθεσε την επιστολή προς τον κ. Παπανδρέου και είπε ότι δέχθηκε πρόταση για δεκαετή δανεισμό 20 δισ. με το ίδιο επιτόκιο και υπεγράφη Μνημόνιο Κατανόησης (MoU) μεταξύ της Hayman Private Equity και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου για αυτό το δανεισμό…”(εδώ tvxs)
Στις 4 Ιουνίου 2010 ο Σαμαράς φέρνει στην βουλή το θέμα για το τρόπο που επιτεθήκαν στην Ελλάδα μέσω των ομολόγων κι ο Παπανδρέου αρνείται να απαντήσει. Η είδηση εδω: http://www.antinews.gr/?p=48640
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2010
Ο Σόρος δίνει τα εύσημα στον κ.Παπακωνσταντίνου.
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ 17/10/2010
Λίγα λόγια για το ΑΕΠ.
ΑΕΠ – Κατανομή 1990-2009 (κλικ μεγενθ.)
Αν δούμε και το ΑΕΠ του 2009, για παράδειγμα, είναι 240 δις.Ακόμη κι αν χρωστάμε 300 δις, δεν είμαστε και μπανανία! Ειμαστε πλούσια χώρα που έχουμε ένα πρόβλημα χρέους αλλά όχι Εσόδων ή δανεισμού! Ποιος ο λόγος για τον κύριο Παπανδρέου να γυρνάει την Ευρώπη και να επαιτεί για δανεισμό ως ανεργος; Γιατί αλλιώς σε αντιμετωπίζει μια Τράπεζα όταν έχεις λεφτά κι αλλιώς όταν είσαι στο δρόμο.
Στον προυπολογισμό του 2009, τα έσοδα ήταν 59 δις και τα έξοδα 67 δις, εκ των οποίων όμως τα 12 δις ήταν μόνο τόκοι. Αν κάναμε, τουλάχιστον, μόνο την διαπραγμάτευση αυτών των τόκων, χωρίς να δώσουμε την εντύπωση της χρεωκόπημενης χώρας δεν πήγαιναν τα σπρεντ στα 700 και θα είχαμε τον χρόνο να κάνουμε τις απαραίτητες τομές στα έξοδα μας.
Ενα αφελές επιχείρημα ήταν οτι δεν θα μπορούσαν να πληρώσουν τις συντάξεις, δι αυτό πήγαμε στο ΔΝΤ. Την στιγμή που η Ιρλανδία με έλλειμα 32% μπόρεσε να δανειστεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2010! Πως η ΓΑΠ κατάφερε να μείνει με τα ταμεία του Κράτους με υπόλοιπο μόνο για 19 ημέρες; Ανικανότητα;
Μα και τα ταμεία δεν σταμάτησαν σε μια μέρα να μην έχουν εισπράξεις. Ουτε η ΔΕΗ, ούτε η Εφορία. Ο μόνος τρόπος να μην έχει έσοδα το κράτος είναι να καταστραφή η Γη! Κι αυτό δεν έγινε. Ναι, είχαμε πρόβλημα διαχείρησης. Ναί, είχαμε προβλημα διαφθοράς (ΜΚΟ, C4I, Siemens) αλλά αυτό δεν δικαιολογεί το δανεισμο 110 δις! Και μάλιστα μέ αποπληρωμή μέσα σε 3 (τρια!) χρόνια! Ητοι 36,6δις τον χρόνο! Αν προσθέσουμε και τα “τρέχοντα” ομόλογα (πίνακας 1 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ) των ετών 2014-2016 εχουμε τα εξής ποσά :
2014 : 36,60 + 26,97 = 63,57 δις
2015 : 36,60 + 16,05 = 52,26 δις
2016 : 36,60 + 5,82 = 42,42 δις
ΣΥΝΟΛΟΝ 158 δις
Δηλαδή περισσότερα από όλα τα έσοδα του κράτους! Ακόμη κι αυτά του 2009, πριν την ύφεση!
Πίνακας 1 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
[UPDATE 23/12/2010]
Τις τελευταίες εβδομάδες, “ξύπνησαν” (;) οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ κι ο υπουργός κ.Παπακωνσταντίνου κι “αντελήφθησαν” το λάθος “υπολογισμό”, κι άρχισαν να μιλούν για “επιμήκυνση” του χρέους μέχρι το 2024!
Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν όλοι το πόσο επικίνδυνο παιχνίδι παίζει η κυβέρνηση, γιατί δεν νομίζω να μην γνώριζαν τι υπέγραφαν τον Μάιο, όταν μιλάμε για απλά μαθηματικά Α Δημοτικού! Εκτός αν πάσχουν από σύνδρομο Down και είναι λίγο (;) αργοί!
Αν τελικά δεχτούν την επιμήκυνση οι Γερμανοί, τα τρία χρόνια της περιόδου χάριτος και τα δύο χρόνια αποπληρωμής αυξάνονται σε τέσσερα χρόνια περιόδου χάριτος και επτά χρόνια περιόδου αποπληρωμής (ethnos.gr).
Μιλάνε όμως για ένα “μικρό” αντίτιμο της “επιμήκυνσης! Από 0,1% έως 0,3%. Το “μικρό” αυτό αντίτιμο μεταφράζεται σε 40% με 60% δις ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΤΟΚΟΥΣ!
110 δις × 0.05 × 3 έτη = 16,50 δις τόκοι
110 δις × 0.053 × 10 έτη = 58,30 δις τόκοι (για ο,3% αυξηση)
(o άνωθι τύπος είναι ο “μπακάλικος” γιατί δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές ετήσιες δόσεις, οι “πραγματικοί” τόκοι υπολογίζονται με τον τύπο α(ν)=α*(1+τ)^ν δηλαδή 17,34 και 75,68)
Αλλά δεν αρκούν ΑΥΤΑ!
ΟΧΙ! Θα χρειαστεί να δανειστούμε ΑΛΛΑ 80 δις ! ! ! !
Ακόμη κι κ.Παπακωνσταντίνου στο Δελτίο ειδήσεων του MEGA, παραδέχτηκε ότι θα δανειστούμε το 201-2015 άλλα 80 δις ! Σχεδόν άλλα τόσα από όσα πήραμε με το μνημόνιο! Κι άλλο χρέος, πάνω στο χρέος!
Η τελευταία κυβέρνηση της ΝΔ παρά τα όποια σκάνδαλα, φρόντιζε να δανειστεί από την αρχή του έτους για όλο τον χρόνο χωρίς να διασύρει την χώρα. Ενώ παράλληλα κατά την διάρκεια του έτους έδινε κίνητρα στη αγορά να κινηθεί. Για να θυμιθούμε την COSCO, Αγωγό, Επιδότηση Κλιματιστικών, Μειώσεις φόρου στην αγορά αυτοκινήτουκτλ. Δεν ήταν αρκετά, αλλά δεν ήταν και καταστροφικά.
Αυξησε το χρέος, αλλά έδινε ανάσα στην όποια κυβέρνηση να κάνει τις συμφωνίες χωρίς να φέρει ύφεση στην Αγορά. Για όσους αναρωτιούνται πως μπορεί να μειωθεί το έλλειμα χωρίς να έχουμε ύφεση, ας δουν εκεί στο ΠΑΣΟΚ πως το έκανε ο Σημίτης! Ασχετα με το που κατέληξαν τελικά τα λεφτά της ανάπτυξης.
‘Η λοιπόν η κυβέρνηση ήταν ανίκανη να χειριστεί την οικονομία, ή εκτελεί συμβόλαιο θανάτου της οικονομίας (ΔΝΤ) και των κατοίκων της χώρας (Εργασιακό, Ασφαλιστικό) και μετά θα “βρεί” τα λεφτά που όλοι οι άλλοι δεν βλέπουμε, εκτός από τον ΓΑΠ! Διαβάστε εδώ το ΑΕΠ του 2009
Οσο για τα μέτρα που πήρε για να σώσει την οικονομία, ακόμη και πρωτοετής του οικονομικού, ξέρει ότι όσες περικοπες και να κάνει κάνει κάποιος δεν πρόκειται ποτέ να σωθεί, μειώνοντας τα έσοδα! Κι αυτό ακριβώς εκανε!
Αυξησε το ΦΠΑ και μάλιστα το αυξάνει άλλ0 10%(απο 21% στο23%) μέσω τουριστικής περιόδου! Την μόνη ώρα που θα μπορούσε να σωθεί η Ελλάδα από τον Τουρισμό! Ενώ ετοιμάζει κι άλλη αύξηση σε προϊόντα του χαμηλό συντελεστή ύψους 110% (από 11%στο 23%) από το 2011, εν μέσω ύφεσης 4% τουλάχιστόν!
Γιατί ακόμη κι αν οικονομοτεχνικά θέλει με την μείωση μισθών να βοηθήσει το ισοζύγιο, μειώνοντας την αγοραστική δύναμη του πληθυσμού με ανάλογη μείωση εισαγωγών, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την περικοπη των “εξαγωγων” (τουριστικό συνάλλαγμα).
Οσο για αναπτυξιακό σχέδιο ραντεβού το 2012…
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2011
[UPDATE 3/1/2011]
Τα spread 9 μήνες μετά το “σωτήριο” μνημόνιο είναι στις 1000 !!! μονάδες!
Η ζημιά που θα προκληθεί από αυτή την επιλογή του θα ισοδυναμεί με την Μικραστιατική καταστροφη που 1.2εκ έμειναν άστεγοι!
Τυχαίο κι αυτό; Τι οικονομικά σπουδασε ο Παπακωνσταντίνου;
Η είδηση εδω : Προβληματισμός για τη «μαύρη τρύπα» στα έσοδα
Οποιος έχει κι άλλα κομμάτια του παζλ παρακαλώ να μου τα στείλει.
netakias ἀπό Κώστα Καββαθᾶ
Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2007
Τρίτη 27 Ιουνίου 2006
έρευνα_"Επιμέρους συμπεράσματα και τεκμηρίωση προτάσεων για τα δημόσια έργα"
3.a. ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ_ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, έρευνα_"Επιμέρους συμπεράσματα και τεκμηρίωση προτάσεων για τα δημόσια έργα", Παρουσίαση: Μάης 2007, Ιανουάριος 2008, Δημοσίευση: ΜΙΚΡΑ ΕΡΓΑ των ΟΤΑ, Τρίτο μέρος ΙΙΙ, δημοσίευση στο τεχνικό Περιοδικό ΑΡΜΟΣ της Π.Ο. ΕΜΔΥΔΑΣ, 1η δημοσίευση, Απρίλιος-Μάιος-Ιούνιος 2008, Τεύχος 15.
Παρασκευή 26 Μαΐου 2006
έρευνα: Τα Μικρά Έργα των Ο.Τ.Α.
1a. ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ_ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, έρευνα: Τα Μικρά Έργα των Ο.Τ.Α. , Π.Δ.229/99, Π.Δ.171/87, Μαρία Παπαδοπούλου, Παρουσίαση: Μάης 2007, Ιανουάριος 2008, Δημοσίευση: πολυσέλιδο άρθρο με επισήμανση στο εξώφυλλο, τεχνικό περιοδικό Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ, Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2008, Τεύχος 125.
- Μάης 2007
- Ιανουάριος 2008
Τρίτη 9 Μαΐου 2006
έρευνα: Τα έργα και οι ΟΤΑ
2.a. ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ_ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, έρευνα_"Τα Μικρά Έργα των Ο.Τ.Α", Π.Δ.229/99, Π.Δ.171/87, Παρουσίαση: Μάης 2007, Ιανουάριος 2008, Δημοσίευση: Δεύτερο μέρος ΙΙ, δημοσίευση στο τεχνικό Περιοδικό ΑΡΜΟΣ της Π.Ο. ΕΜΔΥΔΑΣ, 1η δημοσίευση, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2008, Τεύχος 14. Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2006
έρευνα: Τα έργα και οι ΟΤΑ
1a. ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ_ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, έρευνα_"Τα Μικρά Έργα των Ο.Τ.Α", Π.Δ.229/99, Π.Δ.171/87, Παρουσίαση: Μάης 2007, Ιανουάριος 2008, Δημοσίευση: Πρώτο μέρος Ι, δημοσίευση στο τεχνικό Περιοδικό ΑΡΜΟΣ της Π.Ο. ΕΜΔΥΔΑΣ, 1η δημοσίευση, Οκτώβριος-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2007, Τεύχος 13.Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2006
ομιλία στη Λάρισα : Εκδήλωση αφιερωμένη στην κατεχόμενη πόλη της Αμμοχώστου
____________________________________________________________________________________
Διοργανωτές:
Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Λαρισαίων
Σύλλογος Κυπρίων Νομού Λάρισας
Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Λάρισας
__________________________________________________________________________________
Ομιλία:
Πάνος Ιωαννίδης, Νομικός
Πρόεδρος Κίνησης για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
_________________________________________________________________________________________________________________
Χατζηγιάννειο Δημοτικό Πνευματικό Κέντρο Λάρισας, 23 Οκτωβρίου 2010
_______________________________________________________________________________________________________________________________
Αιδεσιμότατε,
κ. Πρόξενε της Κυπριακής Δημοκρατίας,
Έντιμε Εκπρόσωπε του ελληνικού Στρατεύματος,
Εκλεκτοί Προσκεκλημένοι,
Κυρίες & Κύριοι.
Είναι τιμή μου να βρίσκομαι στη Λάρισα την ημέρα της Επετείου της Απελευθέρωσης της Πόλης από τους Γερμανούς Κατακτητές. Εύχομαι, να έλθει σύντομα η ημέρα της απελευθέρωσης και της δικής μου Πόλης, της Αμμοχώστου, ταυτόχρονα με την απελευθέρωση ολόκληρης της Κύπρου.
Τιμή μου όμως είναι και που βρίσκομαι στο ίδιο βήμα με τον εκλεκτό συμπολίτη μου Κυριακό Χαραλαμπίδη. Θερμά ευχαριστώ τον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Λαρισαίων, τον Σύλλογο Κυπρίων Νομού Λάρισας και τη Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Λάρισας που επέλεξαν και εμένα ως ομιλητή.
Πρέπει να σας πω, πως -όταν μιλούμε για την Αμμόχωστο, την Κερύνεια, την Μόρφου, το Καρπάσι και κάθε κατεχόμενη γη της Κύπρου, όπως και για ολόκληρο το Νησί μας- με διακατέχει θλίψη και αγωνία. Γεγονός, που μεγεθύνει τον σεβασμό για κάθε ένα από εσάς ξεχωριστά και αυξάνει την ευθύνη για την κάθε λέξη που θα ακούσετε...
Κυρίες και Κύριοι,
Αγαπητοί Φίλοι,
Με την Αμμόχωστο θα αρχίσω και εγώ, για να υπενθυμίσω «τις στιγμές προδοσίας της Πόλης», στο πλαίσιο της ύψιστης προδοσίας που κατακομμάτιασε ολόκληρη την Κύπρο.
Στιγμές, που οδήγησαν τον κάθε ένα από εμάς στο δικό του «Tάμα Ζωής»...
Δευτέρα, 15 Ιουλίου 1974
Κάποιοι ελληνόφωνοι -όχι Έλληνες- μαχαίρωσαν την Κύπρο με χίλιες μαχαιριές και την πρόσφεραν στο πιάτο με το αίμα της, για να την απολαύσουν οι εχθροί του ελληνισμού, για όσο χρόνο εκείνοι θα αποφάσιζαν ότι θα διαρκέσει το φαγοπότι. Και το φαγοπότι συνεχίζεται για 10ετίες ολόκληρες...
Σάββατο, 20 Ιουλίου 1974
Αρχίζει η προδομένη διαδικασία της Εισβολής.
Χάος και σπασμωδικότητα παντού, παρωδία και η επιστράτευση στη Στρατιωτική Διοίκηση Αμμοχώστου (εκεί στο Δασάκι των Δικαστηρίων, για όσους γνωρίζουν την περιοχή). Καμιά ουσιαστική διαταγή και ένας εκτρωματικός Διοικητής -ο Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Ζαρκάδας- να περιφέρεται ηλίθια ανάμεσα στους Εφέδρους και να μονολογεί «ό,τι είναι να γίνει θα γίνει, δεν χρειάζεται να είμαστε προκλητικοί…»!
Εξαίρεση, οι Κύπριοι μόνιμοι και έφεδροι αξιωματικοί και οπλίτες, οι οποίοι άρχισαν να οργανώνονται από μόνοι τους. Εξαίρεση και ο Ελλαδίτης Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Μουζάκης, ο οποίος ηγήθηκε της δικής μας επίθεσης, για την κατάληψη του τούρκικου πολυβολείου, έξω από τα Τείχη της Αμμοχώστου. Εκεί, το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974, τραυματίστηκε θανάσιμα ο Ανχης Μουζάκης.
Το πολυβολείο καταλήφθηκε, οι Τούρκοι αιφνιδιάστηκαν, υποχώρησαν άταχτα, μετέδωσαν τον πανικό σε ολόκληρη την τουρκοκρατούμενη Παλιά Πόλη της Αμμοχώστου και οι Έφεδροι ζήτησαν από τον Διοικητή Ζαρκάδα ενισχύσεις, ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ότι «με λίγους ακόμα μαχητές, η εντός των Τειχών Αμμόχωστος μπορεί να απελευθερωθεί». Για να πάρουν οι Έφεδροι, την πιο προδοτική διαταγή που ακούστηκε ποτέ από Έλληνα Αξιωματικό:
«Η κατάληψη της παλαιάς Αμμοχώστου δεν είναι δική σας δουλειά, σας διατάζω να υποχωρήσετε αμέσως...».
Η ευκαιρία χάθηκε οριστικά... Οι έφεδροι υποχώρησαν στο Δασάκι και στη γύρω περιοχή, όπου άρχισαν να αμύνονται στα πυκνά πλέον πυρά από τα Τείχη, καθώς και στις επιθέσεις της τουρκικής αεροπορίας, η οποία άρχισε να βομβαρδίζει το κέντρο της Πόλης, την παραλία και τις θέσεις μας.
Με τις διαταγές του, ο Διοικητής Ζαρκάδας πρόδωσε την Αμμόχωστο από τις πρώτες ώρες της Εισβολής, εκτελώντας με ακρίβεια το δικό του μερίδιο προδοσίας.
Και τρεις μέρες αργότερα (στις 23 Ιουλίου) -μόλις συμφωνήθηκε «προσωρινή κατάπαυση πυρός»- ο Διοικητής Ζαρκάδας μάζεψε το άχρηστο Επιτελείο του και εξαφανίστηκε οριστικά, εγκαταλείποντας την Αμμόχωστο χωρίς Στρατιωτική Διοίκηση...
13 Αυγούστου 1974
Αρχίζει και στην Αμμόχωστο η δεύτερη φάση της Εισβολής, με αεροπορικό βομβαρδισμό.
Δύο Τμήματα προσπαθούν να υπερασπιστούν την Πόλη: Ένα στο Νοσοκομείο (με επικεφαλής τον Λοχαγό Στέλιο Κάτσιο) και ένα δεύτερο με 32 Εφέδρους στο Δασάκι, ΑΚΕΦΑΛΟ χωρίς Διοικητή.
Ο αρχαιότερος από τους Αξιωματικούς ΟΦΕΙΛΕ να αναλάβει τη Διοίκηση. Έτυχε να είναι ένας 29χρονος τότε έφεδρος Ανθυπολοχαγός, που σήμερα είναι ο 65χρονος που σας αφηγείται τη θλιβερή αυτή ιστορία...
Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι και το απόγευμα της 15ης Αυγούστου, οπότε ο βομβαρδισμός εντάθηκε, οι Τούρκοι πύκνωσαν τα πυρά από τα Τείχη και κάποιο ραδιόφωνο μετέδωσε ότι «τα τουρκικά άρματα κατευθύνονται προς την Αμμόχωστο, με μέγιστη ταχύτητα και χωρίς αντίσταση».
Η πόλη έρημη. Μοναδική ένδειξη ζωής, οι πυροβολισμοί από τους άνδρες στο Νοσοκομείο και τους εφέδρους στο Δασάκι. Πυροβολισμοί που άρχισαν να αραιώνουν, γιατί τα πυρομαχικά ήσαν πλέον μετρημένα...
Με το βλέμμα περισσότερο παρά με λόγια, αντάλλαξα κάποιες γρήγορες σκέψεις με τον αμέσως επόμενο έφεδρο Ανθυπολοχαγό, τον Γιαννάκη Αρέστη. Γνωρίζαμε ότι «έπρεπε να δοθούν διαταγές»...
Διαταγή Πρώτη: «Παραμένουμε στις θέσεις μας, οικονομία στα πυρομαχικά».
Διαταγή Δεύτερη: «Να βγουν παρατηρητές και να αναφέρουν τις κινήσεις των αρμάτων - Να χρησιμοποιηθεί η βενζίνη από τις αποθήκες του Διοικητηρίου και να ετοιμαστούν βόμβες Μολότοφ - Εάν τα άρματα κινηθούν μέσα στην πόλη, θα αντιμετωπιστούν».
Διαταγή Τρίτη: «Να γίνει προσπάθεια επικοινωνίας με το Γενικό Επιτελείο και την Κυβέρνηση και να ζητηθούν ενισχύσεις - Η πόλη της Αμμοχώστου μπορεί να κρατηθεί».
Με εκπληκτική πειθαρχία, οι Έφεδροι εξύψωσαν το ηθικό τους από μόνοι τους και κινήθηκαν όπως διατάχθηκαν. Αρχίσαμε να νιώθουμε πως «ίσως δεν είχαν χαθεί τα πάντα»...
Όμως, άλλα ήταν τα γραμμένα... Αφηγείται για εκείνες τις ώρες, ο Διοικητής του Τμήματος του Νοσοκομείου Στέλιος Κάτσιος:
«…Γύρω στις 4:30 το απόγευμα ξεκίνησα (από το Νοσοκομείο) σε μια προσπάθεια να επανακτήσω επαφή με το Τάγμα μου… Στη διαδρομή βρήκα το Τμήμα του έφεδρου Ανθγού Πάνου Ιωαννίδη [...]. Μη έχοντας τρόπο επικοινωνίας με τη Μονάδα μου επέστρεψα στο Νοσοκομείο, όπου άρχισε η τελευταία μεγάλη μάχη. Τα αεροπλάνα βομβάρδιζαν συνεχώς και τα πυρά των αρμάτων ήσαν καταιγιστικά. Και ενώ τα πάντα έμοιαζαν με κόλαση, ήρθε με αγγελιαφόρο η εντολή “να συμπτύξω το Τμήμα μου στην περιοχή Δερύνειας”, πράγμα που έγινε».
Καθ’ οδόν, ο Λοχαγός Κάτσιος ξαναπέρασε από κοντά μας και μας ενημέρωσε για τις κινήσεις του. Του ευχηθήκαμε «καλή τύχη» και του ζητήσαμε να μας αφήσει όσα πυρομαχικά του περίσσευαν. Δεν του είχε απομείνει τίποτε...
Πέμπτη 15 Αυγούστου 1974, ώρα 6:20 το απόγευμα:
Οι μόνοι Έλληνες που εμείς γνωρίζαμε ότι είχαν απομείνει στην Αμμόχωστο ήσαν οι 32 έφεδροι στο Δασάκι.
Στο μεταξύ:
Τα άρματα είχαν φθάσει έξω από την Πόλη και κτυπούσαν αδιάκοπα.
Την βενζίνη που ψάχναμε (για τις βόμβες Μολότοφ) την είχε πάρει μαζί του ο Συνχης Ζαρκάδας.
Ελπίδα για ενισχύσεις καμία. Το μεν Γενικό Επιτελείο δεν απαντούσε στις κλήσεις, η δε Κυβέρνηση είχε εγκαταλείψει την Λευκωσία και δεν γνώριζε κανένας που βρισκόταν.
Και το κρισιμότερο, τα πυρομαχικά είχαν εξαντληθεί εντελώς.
Η «σιγή πυρός» από τη δική μας πλευρά, έδωσε το έναυσμα στους Τούρκους: Καταιγιστικά πυρά από παντού, η περιοχή έγινε ΚΟΛΑΣΗ...
Δύο ήσαν οι επιλογές: Ή να χαθούμε ΑΜΑΧΗΤΙ ή να υποχωρήσουμε.
Πεσμένοι όπως είμαστε στο χώμα, γύρισα και κοίταξα τον Ανθγό Αρέστη, θέλοντας να μοιραστώ μαζί του την αγωνία μου. Γνώριζα βέβαια, πως «την ευθύνη για την όποια απόφαση όφειλε να την πάρει εκείνος που διοικούσε».
Δεν θυμούμαι εάν ήμασταν δακρυσμένοι, ούτε και έχει σημασία. Σημασία έχουν μόνο οι τρεις λέξεις που μου είπε ο Ανθγός Αρέστης: «Πάνο, την Σημαία»...
Χωρίς να περιμένει απάντηση, σηκώθηκε ακάλυπτος μέσα στη κόλαση και προχώρησε προς τον ιστό με τη Σημαία. Σηκώθηκα πίσω του.
Διαταγή Τέταρτη: «Υποστολή της Σημαίας».
Ήταν εκπληκτικό, πως «ΟΛΟΙ βρέθηκαν -μέσα στην Κόλαση- σε στάση Προσοχής, να χαιρετούν την τεράστια, πανέμορφη Γαλανόλευκη της Στρατιωτικής Διοίκησης Αμμοχώστου». Η Σημαία κατέβηκε, διπλώθηκε και παραδόθηκε σ’ αυτόν που διοικούσε...
Όλοι πλέον γνώριζαν την Διαταγή που θα ακολουθούσε.
Διαταγή Πέμπτη, η τελευταία: «Να μαζευτεί ο οπλισμός - Άμεση υποχώρηση - Εγκαταλείπουμε τις θέσεις μας, εγκαταλείπουμε την Αμμόχωστο...».
----------------------------------------------------------------------------------------------
Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ γράφτηκε στη Δερύνεια μια ώρα αργότερα, όπου δεχθήκαμε την ανακούφιση του Λοχαγού Κάτσιου που μας είδε ζωντανούς, αλλά και στο χωριό Φρέναρος, όπου είχαμε κακό συναπάντημα με τον ατιμώρητο Συνχη Κωνσταντίνο Ζαρκάδα. Για να ακούσουμε την σαρκαστική απορία του: «Μπά, κύριε Ανθυπολοχαγέ, σωθήκατε όλοι»!
Εκείνη την ώρα, ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΗΘΕΛΑ «να μου είχε περισσέψει μια τελευταία σφαίρα».
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δεν θα σας κουράσω με άλλες λεπτομέρειες. Θα επαναλάβω μόνο, τα τελευταία λόγια του Ανθγού Αρέστη «Πάνο, την Σημαία», για να σας εκφράσω την ΑΓΩΝΙΑ ΜΟΥ για την ώρα που τα εγγόνια μου θα με ρωτήσουν την ίδια εκείνη ερώτηση, που ο κάθε Έλληνας του ’74, αλλά και του 2010, θα πρέπει να απαντήσει προς τα παιδιά και τα εγγόνια του:
«ΓΙΑΤΙ ξεχάσατε τα όσα ζήσατε και γιατί δεν αντιστέκεστε ΤΩΡΑ που μπορείτε; Εάν, μετά από τόσα χρόνια ΕΔΩ θα καταλήγατε, Ευρωπαίοι Έλληνες της Κύπρου και της Ελλάδας, ΓΙΑΤΙ δεν ολοκληρώσατε την προδοσία τότε, το 1974;»
Κάποιου όμως τα εγγόνια, θα έχουν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να ρωτήσουν και κάτι ακόμα:
«ΓΙΑΤΙ την φύλαξες τη Σημαία, παππού; Απλώς και μόνο...για να δακρύζεις στις 15 του κάθε Αυγούστου; Και δεν είναι αυτό υποκρισία;»
Επειδή λοιπόν, αυτός ο παππούς (ΟΠΩΣ και κάθε άλλος) θα πρέπει -εκείνη την ώρα- να μπορεί να απαντήσει με αξιοπρέπεια «εγώ, αντιστάθηκα μέχρι το τέλος», ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε αυστηροί και ΠΡΕΠΕΙ να πούμε και από αυτό το βήμα σήμερα, ότι η Σημαία «για την οποία θυσίασαν τη Ζωή τους χιλιάδες Έλληνες της Ελλάδας και της Κύπρου», η Σημαία «που συμβολίζει την εθνική μας ταυτότητα και που την τιμούμε εξ ίσου με τη Σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας που συμβολίζει την οντότητα του κυρίαρχου Κράτους μας», η Σημαία «που την χαιρέτησαν και την υπέστειλαν μέσα στην κόλαση των τούρκικων πυρών οι 32 στην Αμμόχωστο» -η Σημαία του Έθνους των Ελλήνων- είναι παρόμοια με τη γαλανόλευκη, που ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ανεγκέφαλοι ΕΚΑΨΑΝ στις 3 του Οκτώβρη φέτος στη Λευκωσία, κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα...
Και ΔΕΝ είναι τυχαίο που ΑΥΤΟ έγινε λίγες μέρες μετά, που ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ΕΙΠΕ στην Ουάσιγκτον, ότι ΔΗΘΕΝ «το 1974, στην Κύπρο εισέβαλαν τόσο η Τουρκία όσο και η Ελλάδα...».
ΔΗΛΑΔΗ, να συμπεράνουμε και εμείς ΑΥΤΟ που συμπέραναν οι Ξένοι που άκουσαν τον Πρόεδρο; Ότι η προδοσία μερικών ηλίθιων της Χούντας του ‘74 ήταν «ΕΙΣΒΟΛΗ του Ελληνικού Κράτους κατά της Κύπρου», ΙΣΗ με το έγκλημα της παράνομης Επιδρομής που διέπραξε το Κράτος της Τουρκίας; Ότι δηλαδή, μαζί -Τουρκία και Ελλάδα- κατέχουν το 38% του κυπριακού εδάφους για 36 χρόνια και ότι μαζί έσφαξαν Έλληνες αμάχους και αιχμαλώτους, μαζί βίασαν 2.000 Ελληνίδες κάθε ηλικίας, μαζί σύλησαν τα ιερά και τα όσια του Ελληνισμού στο Νησί, μαζί εκτόπισαν το 1/3 των Ελλήνων της Κύπρου, μαζί δημιούργησαν χιλιάδες αγνοούμενους και μαζί -Ελλάδα και Τουρκία- είναι που επιδιώκουν την πλήρη ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ και τον εκτουρκισμό της Κύπρου;
Να συμπεράνουμε δηλαδή, όπως συμπέραναν και όσοι άκουσαν τον Πρόεδρο, ότι η Τουρκία απο-ενοχοποιείται και ότι, ορθά διαδίδει ο Πρόεδρος ότι «φταίξαμε οι Έλληνες και πρέπει να τιμωρηθούμε»;
Και συνεπώς, ορθά αποδέχθηκε ο Πρόεδρος τη ρατσιστική «εκ περιτροπής προεδρία», την αντιδημοκρατική «σταθμισμένη ψήφο», τη νομιμοποίηση του Διεθνούς Εγκλήματος του Εποικισμού, την κατάργηση του δικαιώματος Προσφύγων να επιστρέψουν και να ανακτήσουν την περιουσία τους, την κατάργηση του ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ του Κυπριακού Κράτους να διατηρεί Ένοπλες Δυνάμεις και κάμποσα ακόμα, ΚΑΤΑΡΓΩΝΤΑΣ το ευρωπαϊκό μας Κράτος και ΣΥΜΦΩΝΩΝΤΑΣ με τους Τούρκους και τους Εγγλέζους να αντικατασταθεί με «δύο συνεταιρικά και ισότιμα κράτη»;
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, ορθά ξανάβγαλε ο Πρόεδρος από τον τάφο το Σχέδιο Αννάν, που ο Κυπριακός Λαός απέρριψε συντριπτικά τον Απρίλη του 2004 και ορθά ΤΣΙΜΕΝΤΩΝΕΙ επάνω του την περιβόητη «Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία»;
Ένα εφεύρημα της κακιάς ώρας, που το δημιούργησε η Αγγλία και το έκαμε φλάμπουρο η Τουρκία, επιδιώκοντας ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΕΙ πρώτα την Κύπρο στα δύο και μετά να την καταπιεί ολόκληρη;
«Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία»! Μια «διευθέτηση» διεθνώς ΑΝΟΜΗ, που δεν καθορίζεται ΠΟΥΘΕΝΑ, που δεν χρησιμοποιήθηκε ΠΟΤΕ, που δεν δοκιμάστηκε από ΚΑΝΕΝΑ και που προτάθηκε μόνο προς τους Μαύρους της Νοτίου Αφρικής και απορρίφθηκε αμέσως, ΔΙΟΤΙ αποτελούσε «ρατσιστική διάκριση», την οποίαν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο καταδίκασε ως Έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας.
Αυτή, δυστυχώς, είναι η πορεία που σήμερα ακολουθείται και αυτά είναι που συμφωνήθηκαν (αμέσως μετά από τις Προεδρικές Εκλογές του 2008) με τους Τούρκους και τους Άγγλους, με ΣΤΟΧΟ «μερικοί ηττοπαθείς δικοί μας... να γίνουν αρεστοί προς τους εχθρούς μας»...
Και ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ, πως «όταν γίνεσαι αρεστός στον Εχθρό σου», ΕΙΣΑΙ ο μεγαλύτερος εχθρός της Πατρίδας σου;
---------------------------------------------------------------------------------
Αγαπητοί Φίλοι, εύλογο είναι το ερώτημα:
Υπάρχει άραγε η ορθή πορεία, που κατάληξη θα έχει τον σεβασμό και την περιφρούρηση των Δικαίων της Κυπριακής Δημοκρατίας και την επικράτηση των αρχών της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Δημοκρατίας; Δηλαδή των αρχών, που πάνω τους είναι θεμελιωμένη και λειτουργεί ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας η Κυπριακή Δημοκρατία ΕΙΝΑΙ ισότιμο και κυρίαρχο Κράτος-μέλος;
Βεβαίως και υπάρχει η ορθή πορεία, όπως ακριβώς υπάρχει και για τα υπόλοιπα 500 εκατομμύρια ΙΣΟΤΙΜΟΥΣ Ευρωπαίους συμπολίτες μας, και αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης της ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ Κίνησης για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, της οποίας έχω την τιμή να προεδρεύω.
Προβλέποντας την καταστροφική πορεία που θα ακολουθούσε ο Πρόεδρος, θέσαμε τρεις στόχους:
Στόχος 1ος: Να εξουδετερωθεί η βρετανο-τουρκική προπαγάνδα, την οποία ΔΥΣΤΥΧΩΣ υιοθέτησαν και μερικοί ελληνόφωνοι, ότι ΔΗΘΕΝ «για όλα τα δεινά της Κύπρου φταίμε οι Έλληνες και, συνεπώς, θα πρέπει να τιμωρηθούμε με μια καταστροφική διευθέτηση»!
Ο στόχος υλοποιήθηκε τον Απρίλιο 2009, με την έκδοση του δίγλωσσου βιβλίου «Αιματηρή Αλήθεια - Bloody Truth», που τεκμηριώνει την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ από τη 10ετία του ’50 μέχρι και σήμερα, κυκλοφορεί διεθνώς και -πράγματι- εξουδετερώνει αποτελεσματικά την βρώμικη αυτή προπαγάνδα.
Στόχος 2ος: Να δημιουργηθεί το περίγραμμα μιας πραγματικά δίκαιης, βιώσιμης και αξιοπρεπούς Πρότασης για την ορθή πορεία και κατάληξη στο Κυπριακό Ζήτημα, που να προέρχεται από το επίσημο Κράτος και να βασίζεται επί των διεθνών Αρχών Δικαίου και των αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο στόχος υλοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο 2009, με τη δημιουργία του εγγράφου «η Πρόταση του ορθού ΝΑΙ», η οποία βασίζεται στο θεμελιώδες αξίωμα, ότι:
Το κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως ακριβώς ΗΤΑΝ την ώρα που εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ΠΡΕΠΕΙ να παραμείνει αναλλοίωτο, διασφαλίζοντας ΟΛΑ τα ανθρώπινα δικαιώματα για κάθε ΝΟΜΙΜΟ Κύπριο Πολίτη (Έλληνα, Τούρκο, Λατίνο, Μαρωνίτη ή Αρμένιο».
Η Πρόταση μεταφράστηκε στα αγγλικά και γαλλικά, κυκλοφορεί εντός και εκτός Κύπρου και τυγχάνει ευρύτατης αποδοχής.
Πρόσφατα, η Πρόταση κυκλοφόρησε και σε δίγλωσσο ηλεκτρονικό δίσκο DVD. Ένα ΝΤΟΚΙΟΥΜΑΝΤΕΡ, που -σε συνδυασμό με τα ιστορικά δεδομένα του βιβλίου «Αιματηρή Αλήθεια»- δίνει ανάγλυφη την εικόνα του παρελθόντος, του παρόντος και του ΟΡΘΟΥ μέλλοντος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στόχος 3ος: Να ενημερωθεί ο Κυπριακός Λαός και ο απανταχού ελληνισμός για τις δυσμενείς εξελίξεις, για την ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ «το Κυπριακό να τοποθετηθεί στην ορθή βάση της ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ» και για την ακολουθητέα πορεία.
Η ενημερωτική προσπάθεια καταβάλλεται εντατικά για 30 τώρα μήνες, με αρθρογραφία, με συμμετοχή σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και με τοπικές εκδηλώσεις στην Κύπρο, στην Ελλάδα, στην Αγγλία, στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τα μέχρι τώρα συμπεράσματα είναι δύο:
• 1ον: Ο Κυπριακός Λαός έχει συνειδητοποιήσει ότι, ΜΟΝΟ ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ τα ευρωπαϊκά μας δικαιώματα θα διασφαλίσουμε το σημερινό μας Κράτος και το μέλλον μας ως ΝΟΜΙΜΟΣ Κυπριακός Λαός.
• 2ον: Ο Κυπριακός Λαός γνωρίζει πλέον ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ η ορθή πορεία και η αξιοπρεπής κατάληξη για το Κυπριακό Ζήτημα και ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ να πει ένα ισχυρότερο ΟΧΙ από εκείνο του 2004 στην όποια καταστροφική διευθέτηση του προταθεί, ΔΕΣΜΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ προς την ορθή κατεύθυνση τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας... Είτε τον νυν Πρόεδρο, είτε τον μελλούμενο.
Εφ’ όσον η κυπριακή ηγεσία επιμένει να ακολουθεί μια καταστροφική πορεία ΧΩΡΙΣ την εξουσιοδότηση του Κυπριακού Λαού, είμαστε αποφασισμένοι να πούμε «όσα ΟΧΙ χρειαστεί» και να κατονομάζουμε την ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ως «παρανομία της Τουρκίας» και την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ως «απελευθέρωση της Κύπρου», χωρίς να φοβόμαστε κανένα...
Η κατάργηση του ευρωπαϊκού Κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΕΙΤΑΙ και όλες οι παραβιάσεις των ευρωπαϊκών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Κυπριακού Λαού είναι εξ ορισμού και διαρκώς παράνομες, ΜΕΧΡΙ που να ακυρωθούν με την αποχώρηση των Τουρκικών στρατευμάτων και των εποίκων και με την αποκατάσταση των ατομικών ελευθεριών για κάθε νόμιμο Κύπριο πολίτη».
ΜΟΝΟΝ ΕΤΣΙ θα επιστρέψει υπερήφανη στον ιστό της η Σημαία της Αμμοχώστου και μόνον έτσι θα επιστρέψουμε όλοι ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ.
------------------------------------------------------------------------------
Κυρίες & Κύριοι, Αγαπητοί Φίλοι.
Είμαστε σήμερα εδώ, για να επιβεβαιώσουμε πως «ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΑΜΕ», αλλά και για να διακηρύξουμε «ΕΙΡΗΝΙΚΗ αλλά ΓΡΑΝΙΤΕΝΙΑ αντίσταση». Τεκμηριωμένα και υπερκομματικά, όπως συμβαίνει αυτή την ώρα σε αυτό τον χώρο.
Ας γίνουμε ΟΛΟΙ αγωνιστές και κήρυκες αυτής της αντίστασης ΠΑΝΤΟΥ -στην οικογένεια, στο σχολείο, στο στράτευμα, στον δικό του κύκλο ο καθένας μας- για να αντιληφθούν ΟΛΟΙ όσοι πρέπει, ότι ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ «να είμαστε αρεστοί προς τα Παιδιά και τα Εγγόνια μας και ΟΧΙ προς τον εχθρό μας»...
ΓΡΑΝΙΤΕΝΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ λοιπόν, με το βλέμμα πάντα στραμμένο προς την ορθή κατεύθυνση, με την πεποίθηση ότι πράττουμε το καθήκον μας και με τη βαθιά πίστη, πως όταν το Δίκαιο είναι μαζας, μαζί μας είναι και ο Θεός.
Σας ευχαριστώ πολύ.
-----------------------------------------------------------------------------------
Διοργανωτές:
Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Λαρισαίων
Σύλλογος Κυπρίων Νομού Λάρισας
Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Λάρισας
__________________________________________________________________________________
Ομιλία:
Πάνος Ιωαννίδης, Νομικός
Πρόεδρος Κίνησης για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
_________________________________________________________________________________________________________________
Χατζηγιάννειο Δημοτικό Πνευματικό Κέντρο Λάρισας, 23 Οκτωβρίου 2010
_______________________________________________________________________________________________________________________________
Αιδεσιμότατε,
κ. Πρόξενε της Κυπριακής Δημοκρατίας,
Έντιμε Εκπρόσωπε του ελληνικού Στρατεύματος,
Εκλεκτοί Προσκεκλημένοι,
Κυρίες & Κύριοι.
Είναι τιμή μου να βρίσκομαι στη Λάρισα την ημέρα της Επετείου της Απελευθέρωσης της Πόλης από τους Γερμανούς Κατακτητές. Εύχομαι, να έλθει σύντομα η ημέρα της απελευθέρωσης και της δικής μου Πόλης, της Αμμοχώστου, ταυτόχρονα με την απελευθέρωση ολόκληρης της Κύπρου.
Τιμή μου όμως είναι και που βρίσκομαι στο ίδιο βήμα με τον εκλεκτό συμπολίτη μου Κυριακό Χαραλαμπίδη. Θερμά ευχαριστώ τον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Λαρισαίων, τον Σύλλογο Κυπρίων Νομού Λάρισας και τη Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Λάρισας που επέλεξαν και εμένα ως ομιλητή.
Πρέπει να σας πω, πως -όταν μιλούμε για την Αμμόχωστο, την Κερύνεια, την Μόρφου, το Καρπάσι και κάθε κατεχόμενη γη της Κύπρου, όπως και για ολόκληρο το Νησί μας- με διακατέχει θλίψη και αγωνία. Γεγονός, που μεγεθύνει τον σεβασμό για κάθε ένα από εσάς ξεχωριστά και αυξάνει την ευθύνη για την κάθε λέξη που θα ακούσετε...
Κυρίες και Κύριοι,
Αγαπητοί Φίλοι,
Με την Αμμόχωστο θα αρχίσω και εγώ, για να υπενθυμίσω «τις στιγμές προδοσίας της Πόλης», στο πλαίσιο της ύψιστης προδοσίας που κατακομμάτιασε ολόκληρη την Κύπρο.
Στιγμές, που οδήγησαν τον κάθε ένα από εμάς στο δικό του «Tάμα Ζωής»...
Δευτέρα, 15 Ιουλίου 1974
Κάποιοι ελληνόφωνοι -όχι Έλληνες- μαχαίρωσαν την Κύπρο με χίλιες μαχαιριές και την πρόσφεραν στο πιάτο με το αίμα της, για να την απολαύσουν οι εχθροί του ελληνισμού, για όσο χρόνο εκείνοι θα αποφάσιζαν ότι θα διαρκέσει το φαγοπότι. Και το φαγοπότι συνεχίζεται για 10ετίες ολόκληρες...
Σάββατο, 20 Ιουλίου 1974
Αρχίζει η προδομένη διαδικασία της Εισβολής.
Χάος και σπασμωδικότητα παντού, παρωδία και η επιστράτευση στη Στρατιωτική Διοίκηση Αμμοχώστου (εκεί στο Δασάκι των Δικαστηρίων, για όσους γνωρίζουν την περιοχή). Καμιά ουσιαστική διαταγή και ένας εκτρωματικός Διοικητής -ο Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Ζαρκάδας- να περιφέρεται ηλίθια ανάμεσα στους Εφέδρους και να μονολογεί «ό,τι είναι να γίνει θα γίνει, δεν χρειάζεται να είμαστε προκλητικοί…»!
Εξαίρεση, οι Κύπριοι μόνιμοι και έφεδροι αξιωματικοί και οπλίτες, οι οποίοι άρχισαν να οργανώνονται από μόνοι τους. Εξαίρεση και ο Ελλαδίτης Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Μουζάκης, ο οποίος ηγήθηκε της δικής μας επίθεσης, για την κατάληψη του τούρκικου πολυβολείου, έξω από τα Τείχη της Αμμοχώστου. Εκεί, το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974, τραυματίστηκε θανάσιμα ο Ανχης Μουζάκης.
Το πολυβολείο καταλήφθηκε, οι Τούρκοι αιφνιδιάστηκαν, υποχώρησαν άταχτα, μετέδωσαν τον πανικό σε ολόκληρη την τουρκοκρατούμενη Παλιά Πόλη της Αμμοχώστου και οι Έφεδροι ζήτησαν από τον Διοικητή Ζαρκάδα ενισχύσεις, ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ότι «με λίγους ακόμα μαχητές, η εντός των Τειχών Αμμόχωστος μπορεί να απελευθερωθεί». Για να πάρουν οι Έφεδροι, την πιο προδοτική διαταγή που ακούστηκε ποτέ από Έλληνα Αξιωματικό:
«Η κατάληψη της παλαιάς Αμμοχώστου δεν είναι δική σας δουλειά, σας διατάζω να υποχωρήσετε αμέσως...».
Η ευκαιρία χάθηκε οριστικά... Οι έφεδροι υποχώρησαν στο Δασάκι και στη γύρω περιοχή, όπου άρχισαν να αμύνονται στα πυκνά πλέον πυρά από τα Τείχη, καθώς και στις επιθέσεις της τουρκικής αεροπορίας, η οποία άρχισε να βομβαρδίζει το κέντρο της Πόλης, την παραλία και τις θέσεις μας.
Με τις διαταγές του, ο Διοικητής Ζαρκάδας πρόδωσε την Αμμόχωστο από τις πρώτες ώρες της Εισβολής, εκτελώντας με ακρίβεια το δικό του μερίδιο προδοσίας.
Και τρεις μέρες αργότερα (στις 23 Ιουλίου) -μόλις συμφωνήθηκε «προσωρινή κατάπαυση πυρός»- ο Διοικητής Ζαρκάδας μάζεψε το άχρηστο Επιτελείο του και εξαφανίστηκε οριστικά, εγκαταλείποντας την Αμμόχωστο χωρίς Στρατιωτική Διοίκηση...
13 Αυγούστου 1974
Αρχίζει και στην Αμμόχωστο η δεύτερη φάση της Εισβολής, με αεροπορικό βομβαρδισμό.
Δύο Τμήματα προσπαθούν να υπερασπιστούν την Πόλη: Ένα στο Νοσοκομείο (με επικεφαλής τον Λοχαγό Στέλιο Κάτσιο) και ένα δεύτερο με 32 Εφέδρους στο Δασάκι, ΑΚΕΦΑΛΟ χωρίς Διοικητή.
Ο αρχαιότερος από τους Αξιωματικούς ΟΦΕΙΛΕ να αναλάβει τη Διοίκηση. Έτυχε να είναι ένας 29χρονος τότε έφεδρος Ανθυπολοχαγός, που σήμερα είναι ο 65χρονος που σας αφηγείται τη θλιβερή αυτή ιστορία...
Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι και το απόγευμα της 15ης Αυγούστου, οπότε ο βομβαρδισμός εντάθηκε, οι Τούρκοι πύκνωσαν τα πυρά από τα Τείχη και κάποιο ραδιόφωνο μετέδωσε ότι «τα τουρκικά άρματα κατευθύνονται προς την Αμμόχωστο, με μέγιστη ταχύτητα και χωρίς αντίσταση».
Η πόλη έρημη. Μοναδική ένδειξη ζωής, οι πυροβολισμοί από τους άνδρες στο Νοσοκομείο και τους εφέδρους στο Δασάκι. Πυροβολισμοί που άρχισαν να αραιώνουν, γιατί τα πυρομαχικά ήσαν πλέον μετρημένα...
Με το βλέμμα περισσότερο παρά με λόγια, αντάλλαξα κάποιες γρήγορες σκέψεις με τον αμέσως επόμενο έφεδρο Ανθυπολοχαγό, τον Γιαννάκη Αρέστη. Γνωρίζαμε ότι «έπρεπε να δοθούν διαταγές»...
Διαταγή Πρώτη: «Παραμένουμε στις θέσεις μας, οικονομία στα πυρομαχικά».
Διαταγή Δεύτερη: «Να βγουν παρατηρητές και να αναφέρουν τις κινήσεις των αρμάτων - Να χρησιμοποιηθεί η βενζίνη από τις αποθήκες του Διοικητηρίου και να ετοιμαστούν βόμβες Μολότοφ - Εάν τα άρματα κινηθούν μέσα στην πόλη, θα αντιμετωπιστούν».
Διαταγή Τρίτη: «Να γίνει προσπάθεια επικοινωνίας με το Γενικό Επιτελείο και την Κυβέρνηση και να ζητηθούν ενισχύσεις - Η πόλη της Αμμοχώστου μπορεί να κρατηθεί».
Με εκπληκτική πειθαρχία, οι Έφεδροι εξύψωσαν το ηθικό τους από μόνοι τους και κινήθηκαν όπως διατάχθηκαν. Αρχίσαμε να νιώθουμε πως «ίσως δεν είχαν χαθεί τα πάντα»...
Όμως, άλλα ήταν τα γραμμένα... Αφηγείται για εκείνες τις ώρες, ο Διοικητής του Τμήματος του Νοσοκομείου Στέλιος Κάτσιος:
«…Γύρω στις 4:30 το απόγευμα ξεκίνησα (από το Νοσοκομείο) σε μια προσπάθεια να επανακτήσω επαφή με το Τάγμα μου… Στη διαδρομή βρήκα το Τμήμα του έφεδρου Ανθγού Πάνου Ιωαννίδη [...]. Μη έχοντας τρόπο επικοινωνίας με τη Μονάδα μου επέστρεψα στο Νοσοκομείο, όπου άρχισε η τελευταία μεγάλη μάχη. Τα αεροπλάνα βομβάρδιζαν συνεχώς και τα πυρά των αρμάτων ήσαν καταιγιστικά. Και ενώ τα πάντα έμοιαζαν με κόλαση, ήρθε με αγγελιαφόρο η εντολή “να συμπτύξω το Τμήμα μου στην περιοχή Δερύνειας”, πράγμα που έγινε».
Καθ’ οδόν, ο Λοχαγός Κάτσιος ξαναπέρασε από κοντά μας και μας ενημέρωσε για τις κινήσεις του. Του ευχηθήκαμε «καλή τύχη» και του ζητήσαμε να μας αφήσει όσα πυρομαχικά του περίσσευαν. Δεν του είχε απομείνει τίποτε...
Πέμπτη 15 Αυγούστου 1974, ώρα 6:20 το απόγευμα:
Οι μόνοι Έλληνες που εμείς γνωρίζαμε ότι είχαν απομείνει στην Αμμόχωστο ήσαν οι 32 έφεδροι στο Δασάκι.
Στο μεταξύ:
Τα άρματα είχαν φθάσει έξω από την Πόλη και κτυπούσαν αδιάκοπα.
Την βενζίνη που ψάχναμε (για τις βόμβες Μολότοφ) την είχε πάρει μαζί του ο Συνχης Ζαρκάδας.
Ελπίδα για ενισχύσεις καμία. Το μεν Γενικό Επιτελείο δεν απαντούσε στις κλήσεις, η δε Κυβέρνηση είχε εγκαταλείψει την Λευκωσία και δεν γνώριζε κανένας που βρισκόταν.
Και το κρισιμότερο, τα πυρομαχικά είχαν εξαντληθεί εντελώς.
Η «σιγή πυρός» από τη δική μας πλευρά, έδωσε το έναυσμα στους Τούρκους: Καταιγιστικά πυρά από παντού, η περιοχή έγινε ΚΟΛΑΣΗ...
Δύο ήσαν οι επιλογές: Ή να χαθούμε ΑΜΑΧΗΤΙ ή να υποχωρήσουμε.
Πεσμένοι όπως είμαστε στο χώμα, γύρισα και κοίταξα τον Ανθγό Αρέστη, θέλοντας να μοιραστώ μαζί του την αγωνία μου. Γνώριζα βέβαια, πως «την ευθύνη για την όποια απόφαση όφειλε να την πάρει εκείνος που διοικούσε».
Δεν θυμούμαι εάν ήμασταν δακρυσμένοι, ούτε και έχει σημασία. Σημασία έχουν μόνο οι τρεις λέξεις που μου είπε ο Ανθγός Αρέστης: «Πάνο, την Σημαία»...
Χωρίς να περιμένει απάντηση, σηκώθηκε ακάλυπτος μέσα στη κόλαση και προχώρησε προς τον ιστό με τη Σημαία. Σηκώθηκα πίσω του.
Διαταγή Τέταρτη: «Υποστολή της Σημαίας».
Ήταν εκπληκτικό, πως «ΟΛΟΙ βρέθηκαν -μέσα στην Κόλαση- σε στάση Προσοχής, να χαιρετούν την τεράστια, πανέμορφη Γαλανόλευκη της Στρατιωτικής Διοίκησης Αμμοχώστου». Η Σημαία κατέβηκε, διπλώθηκε και παραδόθηκε σ’ αυτόν που διοικούσε...
Όλοι πλέον γνώριζαν την Διαταγή που θα ακολουθούσε.
Διαταγή Πέμπτη, η τελευταία: «Να μαζευτεί ο οπλισμός - Άμεση υποχώρηση - Εγκαταλείπουμε τις θέσεις μας, εγκαταλείπουμε την Αμμόχωστο...».
----------------------------------------------------------------------------------------------
Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ γράφτηκε στη Δερύνεια μια ώρα αργότερα, όπου δεχθήκαμε την ανακούφιση του Λοχαγού Κάτσιου που μας είδε ζωντανούς, αλλά και στο χωριό Φρέναρος, όπου είχαμε κακό συναπάντημα με τον ατιμώρητο Συνχη Κωνσταντίνο Ζαρκάδα. Για να ακούσουμε την σαρκαστική απορία του: «Μπά, κύριε Ανθυπολοχαγέ, σωθήκατε όλοι»!
Εκείνη την ώρα, ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΗΘΕΛΑ «να μου είχε περισσέψει μια τελευταία σφαίρα».
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δεν θα σας κουράσω με άλλες λεπτομέρειες. Θα επαναλάβω μόνο, τα τελευταία λόγια του Ανθγού Αρέστη «Πάνο, την Σημαία», για να σας εκφράσω την ΑΓΩΝΙΑ ΜΟΥ για την ώρα που τα εγγόνια μου θα με ρωτήσουν την ίδια εκείνη ερώτηση, που ο κάθε Έλληνας του ’74, αλλά και του 2010, θα πρέπει να απαντήσει προς τα παιδιά και τα εγγόνια του:
«ΓΙΑΤΙ ξεχάσατε τα όσα ζήσατε και γιατί δεν αντιστέκεστε ΤΩΡΑ που μπορείτε; Εάν, μετά από τόσα χρόνια ΕΔΩ θα καταλήγατε, Ευρωπαίοι Έλληνες της Κύπρου και της Ελλάδας, ΓΙΑΤΙ δεν ολοκληρώσατε την προδοσία τότε, το 1974;»
Κάποιου όμως τα εγγόνια, θα έχουν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να ρωτήσουν και κάτι ακόμα:
«ΓΙΑΤΙ την φύλαξες τη Σημαία, παππού; Απλώς και μόνο...για να δακρύζεις στις 15 του κάθε Αυγούστου; Και δεν είναι αυτό υποκρισία;»
Επειδή λοιπόν, αυτός ο παππούς (ΟΠΩΣ και κάθε άλλος) θα πρέπει -εκείνη την ώρα- να μπορεί να απαντήσει με αξιοπρέπεια «εγώ, αντιστάθηκα μέχρι το τέλος», ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε αυστηροί και ΠΡΕΠΕΙ να πούμε και από αυτό το βήμα σήμερα, ότι η Σημαία «για την οποία θυσίασαν τη Ζωή τους χιλιάδες Έλληνες της Ελλάδας και της Κύπρου», η Σημαία «που συμβολίζει την εθνική μας ταυτότητα και που την τιμούμε εξ ίσου με τη Σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας που συμβολίζει την οντότητα του κυρίαρχου Κράτους μας», η Σημαία «που την χαιρέτησαν και την υπέστειλαν μέσα στην κόλαση των τούρκικων πυρών οι 32 στην Αμμόχωστο» -η Σημαία του Έθνους των Ελλήνων- είναι παρόμοια με τη γαλανόλευκη, που ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ανεγκέφαλοι ΕΚΑΨΑΝ στις 3 του Οκτώβρη φέτος στη Λευκωσία, κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα...
Και ΔΕΝ είναι τυχαίο που ΑΥΤΟ έγινε λίγες μέρες μετά, που ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ΕΙΠΕ στην Ουάσιγκτον, ότι ΔΗΘΕΝ «το 1974, στην Κύπρο εισέβαλαν τόσο η Τουρκία όσο και η Ελλάδα...».
ΔΗΛΑΔΗ, να συμπεράνουμε και εμείς ΑΥΤΟ που συμπέραναν οι Ξένοι που άκουσαν τον Πρόεδρο; Ότι η προδοσία μερικών ηλίθιων της Χούντας του ‘74 ήταν «ΕΙΣΒΟΛΗ του Ελληνικού Κράτους κατά της Κύπρου», ΙΣΗ με το έγκλημα της παράνομης Επιδρομής που διέπραξε το Κράτος της Τουρκίας; Ότι δηλαδή, μαζί -Τουρκία και Ελλάδα- κατέχουν το 38% του κυπριακού εδάφους για 36 χρόνια και ότι μαζί έσφαξαν Έλληνες αμάχους και αιχμαλώτους, μαζί βίασαν 2.000 Ελληνίδες κάθε ηλικίας, μαζί σύλησαν τα ιερά και τα όσια του Ελληνισμού στο Νησί, μαζί εκτόπισαν το 1/3 των Ελλήνων της Κύπρου, μαζί δημιούργησαν χιλιάδες αγνοούμενους και μαζί -Ελλάδα και Τουρκία- είναι που επιδιώκουν την πλήρη ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ και τον εκτουρκισμό της Κύπρου;
Να συμπεράνουμε δηλαδή, όπως συμπέραναν και όσοι άκουσαν τον Πρόεδρο, ότι η Τουρκία απο-ενοχοποιείται και ότι, ορθά διαδίδει ο Πρόεδρος ότι «φταίξαμε οι Έλληνες και πρέπει να τιμωρηθούμε»;
Και συνεπώς, ορθά αποδέχθηκε ο Πρόεδρος τη ρατσιστική «εκ περιτροπής προεδρία», την αντιδημοκρατική «σταθμισμένη ψήφο», τη νομιμοποίηση του Διεθνούς Εγκλήματος του Εποικισμού, την κατάργηση του δικαιώματος Προσφύγων να επιστρέψουν και να ανακτήσουν την περιουσία τους, την κατάργηση του ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ του Κυπριακού Κράτους να διατηρεί Ένοπλες Δυνάμεις και κάμποσα ακόμα, ΚΑΤΑΡΓΩΝΤΑΣ το ευρωπαϊκό μας Κράτος και ΣΥΜΦΩΝΩΝΤΑΣ με τους Τούρκους και τους Εγγλέζους να αντικατασταθεί με «δύο συνεταιρικά και ισότιμα κράτη»;
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, ορθά ξανάβγαλε ο Πρόεδρος από τον τάφο το Σχέδιο Αννάν, που ο Κυπριακός Λαός απέρριψε συντριπτικά τον Απρίλη του 2004 και ορθά ΤΣΙΜΕΝΤΩΝΕΙ επάνω του την περιβόητη «Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία»;
Ένα εφεύρημα της κακιάς ώρας, που το δημιούργησε η Αγγλία και το έκαμε φλάμπουρο η Τουρκία, επιδιώκοντας ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΕΙ πρώτα την Κύπρο στα δύο και μετά να την καταπιεί ολόκληρη;
«Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία»! Μια «διευθέτηση» διεθνώς ΑΝΟΜΗ, που δεν καθορίζεται ΠΟΥΘΕΝΑ, που δεν χρησιμοποιήθηκε ΠΟΤΕ, που δεν δοκιμάστηκε από ΚΑΝΕΝΑ και που προτάθηκε μόνο προς τους Μαύρους της Νοτίου Αφρικής και απορρίφθηκε αμέσως, ΔΙΟΤΙ αποτελούσε «ρατσιστική διάκριση», την οποίαν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο καταδίκασε ως Έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας.
Αυτή, δυστυχώς, είναι η πορεία που σήμερα ακολουθείται και αυτά είναι που συμφωνήθηκαν (αμέσως μετά από τις Προεδρικές Εκλογές του 2008) με τους Τούρκους και τους Άγγλους, με ΣΤΟΧΟ «μερικοί ηττοπαθείς δικοί μας... να γίνουν αρεστοί προς τους εχθρούς μας»...
Και ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ, πως «όταν γίνεσαι αρεστός στον Εχθρό σου», ΕΙΣΑΙ ο μεγαλύτερος εχθρός της Πατρίδας σου;
---------------------------------------------------------------------------------
Αγαπητοί Φίλοι, εύλογο είναι το ερώτημα:
Υπάρχει άραγε η ορθή πορεία, που κατάληξη θα έχει τον σεβασμό και την περιφρούρηση των Δικαίων της Κυπριακής Δημοκρατίας και την επικράτηση των αρχών της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Δημοκρατίας; Δηλαδή των αρχών, που πάνω τους είναι θεμελιωμένη και λειτουργεί ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας η Κυπριακή Δημοκρατία ΕΙΝΑΙ ισότιμο και κυρίαρχο Κράτος-μέλος;
Βεβαίως και υπάρχει η ορθή πορεία, όπως ακριβώς υπάρχει και για τα υπόλοιπα 500 εκατομμύρια ΙΣΟΤΙΜΟΥΣ Ευρωπαίους συμπολίτες μας, και αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης της ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ Κίνησης για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, της οποίας έχω την τιμή να προεδρεύω.
Προβλέποντας την καταστροφική πορεία που θα ακολουθούσε ο Πρόεδρος, θέσαμε τρεις στόχους:
Στόχος 1ος: Να εξουδετερωθεί η βρετανο-τουρκική προπαγάνδα, την οποία ΔΥΣΤΥΧΩΣ υιοθέτησαν και μερικοί ελληνόφωνοι, ότι ΔΗΘΕΝ «για όλα τα δεινά της Κύπρου φταίμε οι Έλληνες και, συνεπώς, θα πρέπει να τιμωρηθούμε με μια καταστροφική διευθέτηση»!
Ο στόχος υλοποιήθηκε τον Απρίλιο 2009, με την έκδοση του δίγλωσσου βιβλίου «Αιματηρή Αλήθεια - Bloody Truth», που τεκμηριώνει την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ από τη 10ετία του ’50 μέχρι και σήμερα, κυκλοφορεί διεθνώς και -πράγματι- εξουδετερώνει αποτελεσματικά την βρώμικη αυτή προπαγάνδα.
Στόχος 2ος: Να δημιουργηθεί το περίγραμμα μιας πραγματικά δίκαιης, βιώσιμης και αξιοπρεπούς Πρότασης για την ορθή πορεία και κατάληξη στο Κυπριακό Ζήτημα, που να προέρχεται από το επίσημο Κράτος και να βασίζεται επί των διεθνών Αρχών Δικαίου και των αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο στόχος υλοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο 2009, με τη δημιουργία του εγγράφου «η Πρόταση του ορθού ΝΑΙ», η οποία βασίζεται στο θεμελιώδες αξίωμα, ότι:
Το κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως ακριβώς ΗΤΑΝ την ώρα που εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ΠΡΕΠΕΙ να παραμείνει αναλλοίωτο, διασφαλίζοντας ΟΛΑ τα ανθρώπινα δικαιώματα για κάθε ΝΟΜΙΜΟ Κύπριο Πολίτη (Έλληνα, Τούρκο, Λατίνο, Μαρωνίτη ή Αρμένιο».
Η Πρόταση μεταφράστηκε στα αγγλικά και γαλλικά, κυκλοφορεί εντός και εκτός Κύπρου και τυγχάνει ευρύτατης αποδοχής.
Πρόσφατα, η Πρόταση κυκλοφόρησε και σε δίγλωσσο ηλεκτρονικό δίσκο DVD. Ένα ΝΤΟΚΙΟΥΜΑΝΤΕΡ, που -σε συνδυασμό με τα ιστορικά δεδομένα του βιβλίου «Αιματηρή Αλήθεια»- δίνει ανάγλυφη την εικόνα του παρελθόντος, του παρόντος και του ΟΡΘΟΥ μέλλοντος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στόχος 3ος: Να ενημερωθεί ο Κυπριακός Λαός και ο απανταχού ελληνισμός για τις δυσμενείς εξελίξεις, για την ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ «το Κυπριακό να τοποθετηθεί στην ορθή βάση της ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ» και για την ακολουθητέα πορεία.
Η ενημερωτική προσπάθεια καταβάλλεται εντατικά για 30 τώρα μήνες, με αρθρογραφία, με συμμετοχή σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και με τοπικές εκδηλώσεις στην Κύπρο, στην Ελλάδα, στην Αγγλία, στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τα μέχρι τώρα συμπεράσματα είναι δύο:
• 1ον: Ο Κυπριακός Λαός έχει συνειδητοποιήσει ότι, ΜΟΝΟ ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ τα ευρωπαϊκά μας δικαιώματα θα διασφαλίσουμε το σημερινό μας Κράτος και το μέλλον μας ως ΝΟΜΙΜΟΣ Κυπριακός Λαός.
• 2ον: Ο Κυπριακός Λαός γνωρίζει πλέον ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ η ορθή πορεία και η αξιοπρεπής κατάληξη για το Κυπριακό Ζήτημα και ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ να πει ένα ισχυρότερο ΟΧΙ από εκείνο του 2004 στην όποια καταστροφική διευθέτηση του προταθεί, ΔΕΣΜΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ προς την ορθή κατεύθυνση τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας... Είτε τον νυν Πρόεδρο, είτε τον μελλούμενο.
Εφ’ όσον η κυπριακή ηγεσία επιμένει να ακολουθεί μια καταστροφική πορεία ΧΩΡΙΣ την εξουσιοδότηση του Κυπριακού Λαού, είμαστε αποφασισμένοι να πούμε «όσα ΟΧΙ χρειαστεί» και να κατονομάζουμε την ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ως «παρανομία της Τουρκίας» και την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ως «απελευθέρωση της Κύπρου», χωρίς να φοβόμαστε κανένα...
Η κατάργηση του ευρωπαϊκού Κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΕΙΤΑΙ και όλες οι παραβιάσεις των ευρωπαϊκών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Κυπριακού Λαού είναι εξ ορισμού και διαρκώς παράνομες, ΜΕΧΡΙ που να ακυρωθούν με την αποχώρηση των Τουρκικών στρατευμάτων και των εποίκων και με την αποκατάσταση των ατομικών ελευθεριών για κάθε νόμιμο Κύπριο πολίτη».
ΜΟΝΟΝ ΕΤΣΙ θα επιστρέψει υπερήφανη στον ιστό της η Σημαία της Αμμοχώστου και μόνον έτσι θα επιστρέψουμε όλοι ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ.
------------------------------------------------------------------------------
Κυρίες & Κύριοι, Αγαπητοί Φίλοι.
Είμαστε σήμερα εδώ, για να επιβεβαιώσουμε πως «ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΑΜΕ», αλλά και για να διακηρύξουμε «ΕΙΡΗΝΙΚΗ αλλά ΓΡΑΝΙΤΕΝΙΑ αντίσταση». Τεκμηριωμένα και υπερκομματικά, όπως συμβαίνει αυτή την ώρα σε αυτό τον χώρο.
Ας γίνουμε ΟΛΟΙ αγωνιστές και κήρυκες αυτής της αντίστασης ΠΑΝΤΟΥ -στην οικογένεια, στο σχολείο, στο στράτευμα, στον δικό του κύκλο ο καθένας μας- για να αντιληφθούν ΟΛΟΙ όσοι πρέπει, ότι ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ «να είμαστε αρεστοί προς τα Παιδιά και τα Εγγόνια μας και ΟΧΙ προς τον εχθρό μας»...
ΓΡΑΝΙΤΕΝΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ λοιπόν, με το βλέμμα πάντα στραμμένο προς την ορθή κατεύθυνση, με την πεποίθηση ότι πράττουμε το καθήκον μας και με τη βαθιά πίστη, πως όταν το Δίκαιο είναι μαζας, μαζί μας είναι και ο Θεός.
Σας ευχαριστώ πολύ.
-----------------------------------------------------------------------------------
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)