Μίκης Θεοδωράκης: «Μόνο ο ελληνικός λαός μπορεί να καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου»

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του Μ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟΝ «ΕΛ. ΤΥΠΟ της Κυριακής 8/5/2011» και στην δημοσιογράφο Δ. Σαββοπούλου 1.- Κατ' αρχήν θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξή σας στον «Ελεύθερο Τύπο». Μ.Θ. Διαβάζω την εφημερίδα σας, για την οποία όμως -λυπάμαι που το λέω- η Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών είναι ανύπαρκτη, ενώ ο γερμανικός λ.χ. τύπος την θεωρεί ως την πιο αξιόλογη και αξιόπιστη πολιτική παρουσία στην χώρα μας. Ποια είναι η βασική μας διαφοροποίηση από τα υπόλοιπα κόμματα που πιθανόν μας κάνει αόρατους και ανύπαρκτους για όλο τα ΜΜΕ; Το ότι εμείς αποκαλύψαμε ότι η σημερινή Κυβέρνηση -βασικά ο Πρωθυπουργός- είναι οπαδοί συνειδητοί μιας διεθνούς πολιτικής που έως τώρα κατέστρεψε τον οικονομικό-κοινωνικό και εθνικό ιστό σε πολλές χώρες του τρίτου κόσμου και που για πρώτη φορά βάζει πόδι στην Ευρώπη με πρώτο θύμα την Ελλάδα. Οι αποκαλύψεις σχετικά με τον ρόλο του κ. Γιώργου Παπανδρέου (Στρος Καν) που ξεκινά τη νέα του πορεία από την Άνοιξη του 2009 με πρώτο στόχο να μας βάλει στο ΔΝΤ δηλ. τον βασικό μοχλό (με βάση τις ΗΠΑ) αυτής της «διεθνούς πολιτικής» που προανέφερα. Από τότε, ως φαίνεται, φρόντιζε με ποια ευκαιρία και ποιο τρόπο θα εφαρμόσει στη χώρα μας τις οικονομικο-κοινωνικές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου (Φρήντμαν), σύμφωνα με τις οποίες για να σωθεί μια κοινωνία χρειάζεται να επιβληθούν τα περίφημα μέτρα του «Σοκ και Δέος». Ειλικρινά δεν βρίσκω άλλους λόγους να εξηγήσω την απότομη στροφή του Έλληνα πολιτικού, γιατί θεωρώ αδιανόητο να προβαίνει κανείς εν ψυχρώ σε τέτοιες άγριες πράξεις, όπως τα μέτρα που άρχισαν να λαμβάνονται από την άνοιξη του 2010 με την υποταγή μας στις δικτατορικές εντολές της Τρόικα και που μας οδηγούν συστηματικά μέρα με τη μέρα σε μια γενικευμένη οικονομική και κοινωνική βύθιση χωρίς να υπάρχει φως στον ορίζοντα. Είναι λοιπόν πολύ πιθανό ο Έλληνας πρωθυπουργός να έχει παρασυρθεί από τη «γοητεία» αυτών των απάνθρωπων θεωριών με τις οποίες συμφωνούν τα μεγάλα διεθνή κέντρα εξουσίας όπως η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ (στην οποία συμμετέχουν και επιφανή στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.), το ΔΝΤ, οι μεγάλες ευρωπαϊκές Τράπεζες και ο περίφημος Σόρος, ο οποίος προ μηνός έπινε τον καφέ του με τον κ. Παπανδρέου στο Μέγαρο Μαξίμου... Ακολούθησε η δανειοληπτική συμφωνία με την οποία υποθήκευσε το σύνολο της χώρας από την εθνική μας αυτοτέλεια και τον φυσικό μας πλούτο έως τα αρχαία μας μνημεία, που για πρώτη φορά κάποιος τολμά να τα βγάλει στο σφυρί και το μπαράζ των αντιλαϊκών μέτρων που στοχεύουν στην εξαθλίωση του λαού με τελικό στόχο να μας διαλύσουν και να μας υποτάξουν, ώστε να γίνουμε χώρα τριτοκοσμική χωρίς θέληση και αντιστάσεις, οπότε θα ανοίξει ο δρόμος για την λεηλάτηση του πλούτου της χώρας. Ήδη έχουμε τα πρώτα δείγματα αυτής της πολιτικής με τα περίφημα «φιλέτα» των 50 δισ. Ευρώ, που θα πουληθούν για ένα κομμάτι ψωμί... Φαίνεται όμως ότι ο κ. Παπανδρέου δεν έχει ακόμα συλλάβει σε ποιο χάος μας οδηγεί ο προσηλυτισμός του στις θεωρίες της Σχολής Σικάγου... 2. Πότε και πού έχετε διατυπώσει αυτές τις απόψεις; Μ.Θ. Βασικά σε πέντε ομιλίες μου. Η πρώτη έγινε την 1η Δεκέμβρη του 2010 στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» και μετά από λίγες μέρες μετρήθηκαν 370.000 αναρτήσεις της ομιλίας αυτής στο Διαδίκτυο. Αντιθέτως όλα τα ισχυρά ΜΜΕ (τύπος, τηλεόραση) ουσιαστικά αγνόησαν το γεγονός. Ακολούθησε η δεύτερη ομιλία μου στο REX, την οποία οργάνωσε ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών και άλλα εννέα εξ ίσου σημαντικά Σωματεία. Ήρθαν 2.000 άτομα στο Κέντρο της Αθήνας και η απήχηση ήταν μεγάλη. Ωστόσο και πάλι τα ΜΜΕ (συμπεριλαμβανομένου πάντοτε και του «Ελ. Τύπου») εσιώπησαν. Η τρίτη έγινε στην Αργυρούπολη, όπου παρουσιάστηκε η Συμβουλευτική μας Επιτροπή με επί κεφαλής τον Καθηγητή κ. Γεώργιο Κασιμάτη. Η τέταρτη στο Βελλίδειο της Θεσσαλονίκης με 3.000 ακροατές και η πέμπτη στο Ηράκλειο της Κρήτης με 2.000. Κατανοώ το σαμποτάζ εκ μέρους της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ. Εσείς όμως, γιατί; 3. Εσείς τι εξήγηση δίνετε; Μ.Θ. Ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι η Κίνησή μας θεωρεί ολόκληρο το υπάρχον Πολιτικό-Οικονομικό Σύστημα Εξουσίας συνυπεύθυνο και υπόλογο για την σημερινή κατάσταση. 4. Και τι προτείνετε; Μ.Θ. Κατʼ αρχήν, στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα, δεν πιστεύω ότι μπορεί να δοθεί λύση από οποιαδήποτε πολιτική δύναμη. Δεδομένου ότι οι δεσμεύσεις που έχουμε υπογράψει με τους ξένους έχουν γίνει ένα πελώριο κουβάρι έτοιμο να κατασπαράξει οποιαδήποτε Κυβέρνηση διαδεχθεί τη σημερινή, σε περίπτωση που δεν ακολουθήσει τις εντολές της Τρόικα... Έχουμε να κάνουμε με έναν αληθινό Γόρδιο Δεσμό, που δεν μπορεί να λυθεί παρά με ένα μόνο τρόπο: το ξίφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τι εννοώ: Μια Κυβέρνηση που έχοντας πίσω της τη συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού θα τολμήσει να πει «Δεν αναγνωρίζω καμμιά δέσμευση που έγινε πίσω από την πλάτη του Λαού. Τόσο στον οικονομικό όσο και στον πολιτικό-στρατιωτικό τομέα». Ρωτήθηκε μήπως ο Λαός για την υποθήκευση της χώρας με ένα έγγραφο που έχει μόνο μία υπογραφή, του κ. Παπακωνσταντίνου (αναφέρομαι στην δανειοληπτική συμφωνία) και που δεν έχει ούτε την έγκριση ακόμα-ακόμα και της Βουλής. Πρόκειται δηλαδή για μια ενέργεια καθαρά πραξικοπηματική, για την οποία θα κληθούν κάποτε να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι. Με ποια λογική λοιπόν ο Ελληνικός λαός είναι υποχρεωμένος να φορτωθεί στην πλάτη του δεσμεύσεις των οποίων το περιεχόμενο αγνοεί ακόμα και η ίδια η Ελληνική Βουλή; Για μας όλες αυτές είναι πράξεις αντισυνταγματικές, δηλαδή εθνικά παράνομες, γεγονός που δίνει τη δυνατότητα σε μια Κυβέρνηση στηριγμένη σε μια πανεθνική-παλλαϊκή πλειοψηφία να πει στους δανειστές και σε όποιους άλλους με τους οποίους δεσμεύτηκε η χώρα μας «Δεν αναγνωρίζω αυτές τις πράξεις που έγιναν εν αγνοία του Λαού». Άλλωστε από τον καιρό της Τρόικα η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο. Τι είδους δάνεια λοιπόν είναι αυτά που αντί να δυναμώσουν, αποδυναμώνουν τον Λαό; Και μου κάνει κατάπληξη το γεγονός ότι πράγματα τόσο φανερά όπως το ότι όσο πιο πολύ δανειζόμαστε τόσο πιο πολύ χειροτερεύουμε, ερμηνεύονται με λάθος τρόπο από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων και των ΜΜΕ, με αποτέλεσμα να μην ενημερώνεται σωστά ο Λαός και έτσι να παραμένει ουσιαστικά απαθής, χωρίς σοβαρές αντιδράσεις.

http://www.epikoinonia-arg.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=28487:-l-r-&catid=19:2010-06-28-15-24-44&Itemid=60

Τέρμα οι μάνες λέει η παγκόσμια Διακυβέρνηση

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποδεικνύει την απόφαση 12267, δια της οποίας μεταξύ άλλων συνιστάται να καταπολεμηθεί ως σεξιστική στερεοτυπία (!) η χρήση του όρου «μητέρα» . Συνιστάται λοιπόν η παράκαμψη της χρήσεως της εννοίας αυτής, ως ανασταλτική της «ισότητας των φύλων». Έτσι αξιολογείται ο ρόλος της μητέρας ως παθητική λειτουργία.

Ιδιαιτέρως «προοδευμένη» επ᾿ αυτού προκύπτει η Ελβετία. Συμφώνως προς νέα οδηγία περί της υπηρεσιακώς ενδεικνυομένης γλώσσας, εμπίπτει η χρήση των εννοιών «πατέρας» και «μητέρα» εις την κατηγορία των καλουμένων «εννοιών διακρίσεων»· συνεπώς τα παιδιά δεν θα μπορούν επισήμως να έχουν πατέρα και μητέρα αλλά «γονεϊκά μέρη» ή «α' καὶ β' γονεϊκό» ως γονείς. «Ἡ οδηγία είναι υποχρεωτική προκειμένου περί υπηρεσιακών δημοσιευμάτων και εγγράφων», εξήγησε ἡ Isabel Kamber, υποδιευθύντρια του Γερμανικού τομέα της Κεντρικής Γλωσσικής Υπηρεσίας της ομοσπονδιακής καγκελαρίας της Ελβετίας.

Σχόλιο:
Το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ψήφισε δηλαδή υπέρ μιας έκθεσης που στόχο έχει να υποχρεώσει όλα τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν ως έγκυρα τα «πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης» που προέρχονται από κράτη μέλη της ΕΕ που επιτρέπει GAY γάμους, (ή και πολυγαμικούς –πχ. Ολλανδία) αφού οι γονείς δεν θα είναι πια «πατέρας» και «μητέρα».
Τοιουτοτρόπως ευθυγραμμίζονται οι πολιτικοί ιθύνοντες της Βέρνης προς τη γραμμή της κατ᾿ εφαρμογή της ισότητας των φύλων υποβολής αποφάσεως 12267 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ἡ συγκεκριμένη υποβολή θα είναι και ευνοϊκή προς τη διεκδίκηση γονεϊκότητας από ομοφυλόφιλα ζευγάρια· οπότε κάποιο παιδι με «κοινωνικούς γονείς» δύο λεσβίες γυναίκες, δεν θα έχει πια (όπως τώρα) μία μητέρα και μία θετή μητέρα αλλά δύο «γονεϊκὰ μέρη»: γονεϊκὸ μέρος 1 και γονεϊκὸ μέρος 2.

Θα είναι όμως αναγκαίο και συνεπές προς την ως άνω γραμμή να αλλάξει και ο παππούς εις προγονέα 1, και η γιαγιά σε προγονέα 2 - ή, ακόμη καλλίτερα, σε προγονεϊκὸ μέρος 1.1, προγονεϊκὸ μέρος 1.2 καθώς και προγονεϊκὸ μέρος 2.1 και προγονεϊκὸ μέρος 2.2 …
Θα διερωτάστε ελλόγως, τι είδους σκληρά φάρμακα παίρνουν εκεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο; Κι όμως είναι αλήθεια. Η παγκόσμια διακυβέρνηση αν δεν αποτραπεί θα δημιουργήσει κοινωνίες και άτομα που ούτε η πιο εφιαλτική φαντασία του ανθρώπου δεν έχει συλλάβει.

http://save-zack-id65.blogspot.com/2010/11/blog-post_24.html

Τέσσερις θεωρίες σχετικά με την θέση του τάφου του Μακεδόνα Έλληνα Αλέξανδρου

Ο χρόνος έκανε ακατόρθωτη τη διάκριση των ιστορικών γεγονότων από τους μύθους που περιβάλλουν τον τάφο του Αλέξανδρου. Ωστόσο, υπάρχουν τέσσερις θεωρίες σχετικά με τη θέση του:

Μακεδονία: Ορισμένοι πιστεύουν ότι ο Αλέξανδρος μπορεί να έχει ταφεί στις Αιγές, πρώτη πρωτεύουσα τουυ βασιλείου της Μακεδονίας, όπου μερικοί από τους προγόνους του πήγαιναν για να ξεκουραστούν. Ορισμένοι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν και εύλογη και ελκυστική την υπόθεση αυτή, αν και τα μόνα ιστορικά στοιχεία που έχουμε είναι κάποια αρχαία κείμενα που υποδεικνύουν πως σε κάποιο σημείο η νεκρική πομπή κατευθυνόταν κατά πάσα πιθανότητα προς τις Αιγές.

Ασία: Δύο χώρες στην Ασία, η Ινδονησία και η Τουρκία, διεκδικούν τον τάφο του Αλέξανδρου, κυρίως γιατί αποτελούσαν μέρος της εκτεταμένης αυτοκρατορίας του. Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι έχουν απορρίψει εν γένει τον ισχυρισμό αυτό καθώς δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτή την πιθανότητα.

Αλεξάνδρεια: Οι περισσότεροι αρχαιολόγοι είναι πεπεισμένοι ότι ο Αλέξανδρος θάφτηκε στην πόλη που ίδρυσε στην Αίγυπτο στις βόρειες ακτές της Μεσογείου. Προς τιμήν του Αλεξάνδρου χτίστηκε το μεγαλοπρεπές μαυσωλείο που έγινε γνωστό ως «Σώμα» ή «Σήμα». «Το Σώμα του Αλεξάνδρου μεταφέρθηκε από τον Πτολεμαίο και θάφτηκε στην Αλεξάνδρεια»3. Αρχικά, πριν μεταφερθεί εκεί, η σορός είχε ταφεί προσωρινά στη Μέμφιδα.4 Άλλα αρχαία κείμενα αναφέρονται σε διάφορες σημαντικές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένων των Ρωμαίων αυτοκρατόρων και των μελετητών, οι οποίοι επισκέφθηκαν τον τάφο του στην Αλεξάνδρεια.5

Η όαση της Σίβα: Η θεωρία αυτή αφορά την ιστορία όπου ο Αλέξανδρος ζήτησε από το νεκροκρέβατό του, να ταφεί στο Αμμώνειον που βρισκόταν στην όαση της Σίβα, κοντά στο ναό του θεού Αμμωνα. Αυτή η ιστορία αναφέρεται από τους ιστορικούς Διόδωρο, Κούρτιο Ρούφο και Ιουστίνο, οι οποίοι ωστόσο δεν ήταν σύγχρονοι του Αλέξανδρου.

Μια ελληνική αποστολή, με επικεφαλής την Λιάνα Σουβαλτζή, ξεκίνησε τις ανασκαφές στην όαση της Σίβα το 1989. Το 1995, η αποστολή ανακοίνωσε ότι είχε αποκαλύψει ένα υπόγειο πέρασμα που οδηγεί στην τελευταία κατοικία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ωστόσο ο ισχυρισμός αυτός θεωρήθηκε φαιδρός από άλλους Αιγυπτιολόγους, με αποτέλεσμα να μην ξανακουστεί ποτέ η Σουβαλτζή από τότε. Άλλοι πάλι Αιγυπτιολόγοι κάνουν λόγο για καπέλωμα και οικειοποίηση της έρευνας της Σουβαλτζή. Η ίδια πάντως κάνει λόγο για τα ευρήματα της στην επίσημη ιστοσελίδα της.

Από τις ανασκαφές της ελληνικής αποστολής

Read more at: http://www.macedoniahellenicland.eu/content/view/1405/40/lang,el/

Στο Βασιλικό Τάφο της Βεργίνας είναι θαμμένος... ο Μέγας Αλέξανδρος;

Bασιλικός Τάφος, Αρχαιολογικός Χώρος των Αιγών (σημερινή ονομασία Βεργίνα, ΟΥΝΕΣΚΟ Μνημείο ΠΠΚ)

Δεν είναι η μοναδική φορά που κάποιος αμφισβητεί την ταυτότητα του νεκρού στο Βασιλικό Τάφο ΙΙ της Βεργίνας. Το θέμα έχει απασχολήσει αρχαιολογικά συμπόσια και ερευνητές από την πρώτη στιγμή της ανακάλυψης του αείμνηστου καθηγητή αρχαιολογίας Μ Ανδρόνικου.

«Όλες οι ιστορικές πηγές της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας και όχι μόνο , μας πληροφορούν ότι μετά την κατάληψη μέρους της Μακεδονίας και τη σύληση του αρχαίου βασιλικού νεκροταφείου των αρχαίων Αιγών (Βεργίνας) από το βασιλιά της Ηπείρου Πύρρο το 274/273 π.Χ το συγκεκριμένο νεκροταφείο παρουσίαζε κατά τη μαρτυρία τριών αρχαίων Ελλήνων ιστορικών και ενός Λατίνου, την εξής εικόνα:

-Όλοι οι βασιλικοί τάφοι εσυλλήθησαν από τους Γαλάτες του Πύρου . Τα οστά όλων των βασιλέων διασκορπίστηκαν και τα κτερίσματα όλων των τάφων αφαιρέθηκαν. Ο Πύρρος προφανώς για την ολοκλήρωση του έργου του «εγκατέστησε στις Αιγές φρουρά μισθοφόρων Γαλατών» για ένα χρόνο μέχρι την εκδίωξή του .

Στο ίδιο νεκροταφείο το 1978-80 ο καθηγητής Αρχαιολογίας του ΑΠΘ Μ Ανδρόνικος , ανακάλυψε τρεις βασιλικούς τάφους, εκ των οποίων οι ΙΙ και ΙΙΙ βρέθηκαν ασύλλητοι. Τον τάφο Ι τον ονόμασε «τάφο της Περσεφόνης», τον Ιιο τον απέδωσε στον Φίλιππο Β και τον ΙΙΙο τον ονόμασε «τάφο του Πρίγκηπα».

Ο καθηγητής Ανδρόνικος έγραφε ότι «εντελώς συμπτωματικά φαίνεται ότι γλίτωσε ο τάφος του Φιλίππου Β τη σύλληση. Τα αρχαία ιστορικά κείμενα όμως δεν αναφέρουν καμία εξαίρεση κανενός τάφου ούτε αυτό διαπιστώθηκε από τις ανασκαφές στον ίδιο χώρο από τον ίδιο καθηγητή».


Η ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Ο καθηγητής Ανθρωπολογίας Ν Ξηροτύρης και η συνάδελφός του Franzeska Langensheidt που εκλήθησαν πρώτοι και εξέτασαν τα οστά , αποφάνθηκαν για τα ανδρικά οστά του τάφου ΙΙ ότι «από την ανθρωπολογική ανάλυση δεν προκύπτει καθαρή απόδειξη ότι τα οστά είναι του βασιλιά Φιλίππου Β» . Στην ίδια γνωμάτευση κατέληξε αργότερα και ο καθηγητής Ανθρωπολογίας Αντ Μπαρτσιώκας. Στη συνέχεια όμως εκλήθη δεύτερη επιστημονική ομάδα υπό τον Βρετανό ανατόμο Dr J Musgrave ο οποίος παρουσίασε στο ΧΙΙ Διεθνές Συνέδριο Κλασσικής Αρχαιολογίας διαφορετικά συμπεράσματα , σύμφωνα με τα οποία τα οστά της μεγάλης χρυσής λάρνακας του ΙΙ τάφου ανήκουν στο Βασιλιά Φίλιππο Β.

«Η απόδοση αυτή του τάφου ΙΙ μαζί με όλα τα ευρήματα στον Φίλιππο τον Β από τον καθηγητή Μ Ανδρόνικο και τους συνεργάτες του , αποτέλεσαν μια μεγάλη ιστορική πλάνη, η οποία έχει καθιερωθεί διεθνώς ως «Θεωρία του καθηγητή Ανδρονικου» .

Τα οστά του τάφου ΙΙ μαζί με όλα χρυσοποίκιλτα κτερίσματα που υπάρχουν σήμερα στο αρχαιολογικό μουσείο της Βεργίνας και προκαλούν την εθνική περηφάνεια των Πανελλήνων και τον παγκόσμιο θαυμασμό, δεν ανήκουν στον Φίλππο τον Β. Ανήκουν όμως σε άλλο μεγάλο βασιλιά που επανατάφηκε εκεί , από το Βασιλιά Αντίγονο Γονατά μετά την εκδίωξη του Πύρρου το 273 πΧ . Βάσει πολλών αποδεικτικών στοιχείων προκύπτει ότι όλα τα ευρήματα ένα προς ένα σχετίζονται άμεσα με τον Μ Αλέξανδρο και την οικογένειά του. Ο νεκρός του τάφου είναι ο Μ Αλέξανδρος» λέει ο κ Παπαζώης.

Περισσότερα: http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=43920:2011-04-18-090000&catid=32:macedonia-i-elliniki&Itemid=212#ixzz1LrliMFs3

ο www.tdpapazois.gr papazoitd@tdpapazois.grΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. : http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=43920:2011-04-18-090000&catid=32:macedonia-i-elliniki&Itemid=212#ixzz1JxPWqd7P

Η ΤΑΦΗ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ

Χρυσό περιλαίμιο (ή περιτραχήλιο) από την πανοπλία του Μ.Αλεξάνδρου. Είναι πιθανότατα δώρο του βασιλιά των Σκυθών. Βρέθηκε στον τάφο ΙΙ της Βεργίνας.

Όπως είναι γνωστό, ο Μ.Αλέξανδρος πέθανε στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ. Εκεί οι νεκροί κατά τους Ηρόδοτο, Στράβωνα και Στοβαίο δεν μουμιοποιούνταν ούτε καίγονταν αλλά θάπτονταν τοποθετημένοι μέσα σε μέλι ή κερί. Το ίδιο έγινε, όπως προκύπτει και για τη σορό του Μ.Αλεξάνδρου που ενώ προοριζόταν να ταφεί στη Μακεδονία οδηγήθηκε το 321π.Χ. από τη Δαμασκό κατά τρόπο βίαιο από τον Πτολεμαίο Α' στην Αίγυπτο (Παυσανίας, Αρριανός, Αιλιανός). Εκεί κατά τις επικρατέστερες πληροφορίες τάφηκε στην ιερή πόλη Μέμφη "σύμφωνα με το Μακεδονικό νόμο ο οποίος προέβλεπε καύση των νεκρών" (Παυσανίας, Πάριον Χρονικόν, Κούρτιος Ρούφος).
Μία άλλη άποψη ότι μεταφέρθηκε αμέσως στην Αλεξάνδρεια όπου και τάφηκε (Διοδ. Σικελιώτης) κρίνεται ως αδύνατη για το λόγο ότι ήταν ανέφικτο τεχνικώς να ετοιμασθεί το μεγαλοπρεπές μαυσωλείο που προοριζόταν για την ταφή του και για άλλους ακόμα λόγους.
Η βασίλισσα Ρωξάνη με το βρεφικής ηλικίας παιδί της "αφίχθηκαν τον ίδιο χρόνο στη Μακεδονία και το 311π.Χ. δολοφονήθηκαν από τον Κάσσανδρο στην Αμφίπολη και τα οστά τους διασκορπίστηκαν" (Διοδ. Σικελιώτης, Στράβων, Ιουστίνος [Επιτ]). Η πόλη Αμφίπολη είναι σχετικά κοντά στη Βεργίνα και ήταν εύκολη η μεταφορά τους στους βασιλικούς τάφους.
Η πραγματοποιηθείσα πρώτη καύση του νεκρού Αλέξανδρου στη Μέμφη επιβεβαιώνεται μεταξύ των άλλων και από το γεγονός ότι κατά τον καθ. Ανθρωπολογίας, Α. Μπαρτσιώκα "...ο σκελετός του νεκρού του τάφου ΙΙ αποτεφρώθηκε στεγνά (ξηρά), απαλλαγμένος από τις σάρκες του". Αν είναι ακριβές αυτό, τότε σημαίνει ότι στη Βεργίνα έχουμε πιθανότατα μία επαναταφή του ίδιου βασιλιά.

Μια άλλη ακόμα σοβαρή ανθρωπολογική διαπίστωση για τα οστά του ιδίου τάφου αποτελεί το γεγονός ότι κατά τον καθ. Ανθρωπολογίας, Ν.Ι. Ξηροτύρη, "ο σκελετός αυτός ήταν σχεδόν ολοκληρωμένος, ακόμα και τα πολύ μικρά τεμάχια είχαν συλλεγεί. Τα οστά είχαν προσεκτικά πλυθεί και είχαν καθαριστεί οι στάχτες. Τα υπόλοιπα τεμάχια των οστών ταξινομήθηκαν με βάση το μέγεθος και το μήκος και τοποθετήθηκαν ανατομικά ορθά στη λάρνακα. Στο ανώτερο στρώμα βρέθηκαν τα τεμάχια του κρανίου, στο μέσο στρώμα τα μικρά οστά του μετακρανιακού σκελετού και στο κατώτερο στρώμα τα μακρά οστά των άκρων τοποθετήθηκαν διαγωνίως" (Ελληνική Αρχαιολογική Εφημερίδα, 1981).
Αντίθετα, κατά τον ίδιο πάλι, τα γυναικεία οστά του προθαλάμου του ίδιου τάφου "ήταν λιγότερα και λερωμένα με στάχτες και δεν μπορούσαν να επαναδομηθούν ολοκληρωτικά".
Αυτό κατά τη γνώμη μου ερμηνεύεται ότι τα λείψανα αυτά μεταφέρθηκαν και τάφηκαν στη Βεργίνα από δυο διαφορετικούς τόπους όπως συμβαίνει με την περίπτωση του Μ.Αλεξάνδρου και της γυναίκας του βασίλισσας Ρωξάνης της οποίας τα οστά όπως αναφέρεται παραπάνω "είχαν διασκορπισθεί" και ήταν επόμενο να μην είχαν συλλεγεί όλα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν, όλα τα προσωπικά ενθυμήματα του Μ.Αλεξάνδρου και της Ρωξάνης καθώς και τα όπλα του ακολούθησαν επί Αντίγονου Γονατά, μετά το 274π.Χ., τη βασιλική οικογένεια στους τάφους της Βεργίνας, όπου και βρέθηκαν. Αποτελούσε ιερή παράδοση για τους Έλληνες στην αρχαιότητα η μετακομιδή στη γενέτειρα γη των οστών των βασιλέων που πέθαιναν σε ξένους τόπους και από την παράδοση αυτή δεν ήταν δυνατόν να αποτελέσουν εξαίρεση τα λείψανα του Μ.Αλεξάνδρου.
Όπως προκύπτει επίσης, οι αρχαίοι Μακεδόνες "ύστερα από δύο ανεπιτυχείς προσπάθειες, το 321π.Χ" πέτυχαν τελικά -όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο βιβλίο μου- να αφαιρέσουν πιθανότατα από τη Μέμφη- τα λείψανα του Μ.Αλεξάνδρου (Διοδ. Σικελιώτης, Αιλιανός). Αυτό, όπως πιστεύω, έγινε πριν μεταφερθούν μετά διετία από τον Πτολεμαίο Α' ή και περισσότερα χρόνια από τον Πτολεμαίο Β' στην Αλεξάνδρεια, (Παυσανίας) αντικαθιστώντας τα με άλλα ξένα λείψανα ή με είδωλο (ομοίωμα) του Αλεξάνδρου που είδαν, αν είδαν αργότερα Ρωμαίοι αυτοκράτορες.
Λέμε είδωλο (μούμια) γιατί όπως έχει προαναφερθεί η Σορός του Μ.Αλέξανδρου δεν είχε μουμιοποιηθεί αλλά κάηκε προηγουμένως και επομένως η μούμια που είδαν δεν μπορούσε να ήταν πραγματική.
Η Αίγυπτος ήταν γνωστή από την αρχαιότατη εποχή ως χώρα κατασκευής καταπληκτικών ειδώλων (Διοδ. Σικελιώτης). Μια γνώμη για το θέμα αυτό μπορεί να σχηματίσει κανείς από το βιβλίο του Αιγυπτίου αρχαιολόγου Abbas Chalaby στο οποίο περιλαμβάνονται καταπληκτικά είδωλα Αιγυπτίων πριγκίπων και βασιλέων.
Η ανακάλυψη το 1887 στη Σιδώνα του Λιβάνου της λεγομένης "Σαρκοφάγου του Μ.Αλεξάνδρου" φρονώ ότι ίσως να μην είναι άσχετη με την περιπέτεια των λειψάνων του. Δεν βρέθηκε βέβαια κανένα αρχαίο κείμενο το οποίο να αναφέρεται στην επαναταφή του Μ.Αλεξάνδρου από την Αίγυπτο στις Αιγές (Βεργίνα). Αναφέρονται εν τούτοις από τους: Αρριανό, Πλούταρχο, Στράβωνα και άλλους ιστορικούς ότι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς έγραψαν μεταξύ των άλλων για "το θάνατο και την ταφή του Μ.Αλεξάνδρου", αλλά όλα αυτά χάθηκαν όπως και το 7ο βιβλίο του Στράβωνα, το οποίο αναφερόταν στην Μακεδονία.

http://www.tdpapazois.gr/hellas/alexander.htm

Ηλεκτρονική Κάρτα ή αποκαλούμενη "ΚτΠ" : Νεαρός χάκερ είχε την άνεση και την δυνατότητα να αλλάζει όλα τα δεδομένα μιας προσωπικής ηλεκτρονικής κάρτας

Νίκου Χειλαδάκη, Δημοσιογράφου-Συγγραφέα-Τουρκολόγου- Διευθυντή Σύνταξης ΕΡΩ
Πριν από λίγες μέρες η γερμανική τηλεόραση και συγκεκριμένα το πολύ γνωστό κανάλι για τις ενημερωτικές του εκπομπές, το ZDF info, (δυστυχώς δεν υπάρχει κάτι ανάλογο εδώ στην Ελλάδα αλλά αυτό είναι άλλο θέμα), μετέδωσε ένα πολύ ενδιαφέρων ρεπορτάζ για την ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη που η ελληνική κυβέρνηση θέλει την επιβάλει και στην Ορθόδοξη Ελλάδα.
Στο ρεπορτάζ εμφανίστηκε, με καλυμμένο για ευνόητους λόγους το πρόσωπο, ένας νεαρός Γερμανός Χάκερ που εξιστορούσε το κατόρθωμα του. Και ποιο ήταν αυτό το κατόρθωμα ; Ο νεαρός αυτός χάκερ μέσα σε λίγες ώρες είχε καταφέρει να σπάσει όλους τους κωδικούς των ηλεκτρονικών συστημάτων, (και μιλάμε για γερμανικούς κωδικούς με όλες τις προδιαγραφές της ασφάλειας των γερμανικών ηλεκτρονικών συστημάτων), που καταχωρούσαν τα δεδομένα για τις ηλεκτρονικές κάρτες. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο εν λόγω νεαρός χάκερ είχε την άνεση και την δυνατότητα να αλλάζει όλα τα δεδομένα μιας προσωπικής ηλεκτρονικής κάρτας και έτσι ο π.χ κ Παπαδόπουλος Νικόλαος που είναι 25 ετών και έχει αυτό το ιατρικό ιστορικό και διάφορα άλλα, εμφανίζονταν με αλλοιωμένα στοιχεία να… έχει μια επικίνδυνη μεταδοτική ασθένεια και με την υπόδειξη ότι είναι επικίνδυνος για την δημόσια υγεία. Άλλο παράδειγμα. Στην ηλεκτρονική κάρτα κάποιου Νικολαΐδη που έχει ετήσιο εισόδημα πχ 20.000 ευρώ και ενώ δεν χρωστάει τίποτα, εμφανίζεται να έχει μεγάλα χρέη στην εφορία και κατά συνέπια να έχει ξαφνικά πρόβλημα στις οικονομικές του συναλλαγές ενώ χρεώθηκε και με δυο τρία ανύπαρκτα τραπεζιτικά δάνεια. Και αυτά τα παραδείγματα δεν είναι τίποτα σε άλλα πιο σοβαρής παραποίησης στοιχείων. Ένα ηλεκτρονικό δηλαδή χάος που μόνο συμφορές επέφερε στους κατόχους των περίφημων ηλεκτρονικών καρτών.
Αντιλαμβάνεται κανείς τις συνέπειες μιας τέτοιας προοπτικής, δηλαδή της δυνατότητες που δίνει αυτό το περίφημο ηλεκτρονικό σύστημα στην υποκλοπή των προσωπικών στοιχείων και στην εκμετάλλευση αυτών των στοιχείων από αδίστακτους χάκερ; Εδώ καταφέρνουν να κλέβουν κωδικούς ηλεκτρονικών λογαριασμών και δεν θα μπορέσουν να το πετύχουν με τις ηλεκτρονικές κάρτες; Η προσωπική μας ζωή θα είναι υποχείριο κάθε αδίστακτου ηλεκτρονικού διαρρήκτη των προσωπικών μας δεδομένων.
Μας «φούσκωσαν» τόσο καιρό με τις ωφέλειες της ηλεκτρονικής κάρτας του πολίτη ότι δήθεν δεν θα έχουμε φοροδιαφυγή κλπ, αλλά κανείς δεν μας μίλησε για τους ηλεκτρονικούς κινδύνους μέσα σε ένα ηλεκτρονικό κόσμο όπου συχνά βασιλεύει η ηλεκτρονική απάτη και το ηλεκτρονικό έγκλημα.
Βέβαια το πρόβλημα μας δεν είναι τόσο οι χάκερ που θα μας κλέψουν τα ηλεκτρονικά μας στοιχεία, (χωρίς αυτό να μειώνει τις συνέπειες αυτής της προοπτικής), αλλά η ελευθερία της συνειδήσεως μας καθώς αυτή θα μπαίνει σε ένα «ηλεκτρονικό κλουβί» και θα γίνεται υποχείριο του κάθε ανεύθυνου διαχειριστή των προσωπικών μας δεδομένων. Κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί ότι αυτός ο διαχειριστής δεν θα έχει κάποιο «σχέδιο», (για να μην αναφέρουμε περισσότερα), σε βάρος της ελευθερίας μας .
Ο Ορθόδοξος ελεύθερος χριστιανός, αυτός που απολαμβάνει το μεγαλύτερο δώρο του Παντοδύναμου, δηλαδή το αυτεξούσιο, δεν μπορεί να αποδεχτεί αυτό το τεράστιο ηλεκτρονικό φακέλωμα. Και το κυριότερο, περιμένει από την εκκλησία του, από την πνευματική του ηγεσία, να πάψει να υπεκφεύγει και να πάρει ξεκάθαρη θέση και όχι να μας φέρει προ τετελεσμένων.

ΠΗΓΗ: http://agiooros.org/viewtopic.php?f=13&t=5569

Βιβλιογραφία-Άρθρα-Πηγές: για το άρθρο μου με τίτλο

Με πόνο και διωγμούς Ελλήνων χριστιανών είναι συνδεδεμένο το Ερζερούμ, η Θεοδοσιούπολη. Πόλη -σύμβολο για την γενοκτονία Ελλήνων και Αρμενίων. Ήταν η περιοχή όπου έγινε το πρώτο συνέδριο των Κεμαλικών το 1919, όπου αποφασίστηκε η εξόντωση των «ανεπιθύμητων» χριστιανών που είχαν απομείνει στο οθωμανικό κράτος… (Δεν επελέγη τυχαία για τη συνάντηση ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ-ΕΡΝΤΟΓΑΝ)

Βιβλιογραφία-Άρθρα-Πηγές:

[1] Ο καθηγητής της Νομικής του Πανεπιστημίου του Γέιλ, Ραφαήλ Λέμκιν, εισήγαγε τον όρο «γενοκτονία» το 1944. Ο όρος του Λέμκιν αποτέλεσε τη βάση της ορολογίας που χρησιμοποίησαν ο ΟΗΕ για να συνταχθεί η «Συνθήκη περί Γενοκτονίας» της 9ης Δεκεμβρίου του 1948. Τότε κωδικοποιήθηκε το συγκεκριμένο έγκλημα και ορίστηκαν ακόμα και τιμωρίες για τους εγκληματίες, αλλά αυτό δεν σταμάτησε την άσκηση βίας εναντίον ομάδων ανθρώπων με διαφορετικότητα από τους θύτες τους. Για την έννοια της γενοκτονίας και ιδιαίτερα στην περιοχή του σημερινού τουρκικού κράτους. βλ. Lemkin R. Axis Rule in Eyrope. Laws of Occupation. Analysis of Government. Proposals for readers. Garnegie Endowment for International Peace. Division of International Law, Washington 1944. Βλ. επίσης Διαρκές Δικαστήριο των Λαών. Το έγκλημα της σιωπής. Η γενοκτονία των Αρμενίων. Αθήνα, Ηρόδοτος, 1988.

[2] Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (CPPCG). General Assembly Resolution 260 a (III) of 9/12/1948. UNTS, No 1021, vol. 78, 1951, p.228. Αξίζει να αναφερθεί ότι πολλές χώρες που διέθεταν αποικίες δηλώσαν εγγράφως τις επιφυλάξεις τους, οι οποίες έγιναν μερικώς δεκτές, και απεδέχθησαν τα περί γενοκτονίας με επιφύλαξη.

[3] Περράκη Σ., Η διεθνής προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, Αθήνα, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2000.

[4] Hofmann T., (ed.) Verfolgung, Vertreibung und Vernichtung der Christen im Osmanischen reich, 1912-1922, Münster- Hamburg, Lit Verlag, 2005.

[5] Βλ. Φωτιάδης Κ., Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, 15 τόμοι. Θεσσαλονίκη, Ηρόδοτος 2002-2006. Στους τρεις πρώτους τόμους ο Φωτιάδης εξιστορεί τα γεγονότα αξιοποιώντας το πλούσιο αρχειακό υλικό που συνέλεξε από τα Αρχεία, δημόσια και ιδιωτικά, πολλών από τις εμπλεκόμενες χώρες. Στους υπολοίπους τόμους δημοσιεύονται τα έγγραφα από τα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας (τόμ. 4-5), τα Πρακτικά Κοινοβουλίων, τα Αρχεία Ιστορικών Κέντρων, Ερευνητικών Ιδρυμάτων, Προσφυγικών Σωματείων και Ιδιωτών (τόμ. 6), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Γερμανίας, Αυστρίας, Ιταλίας, Βατικανού (μεταφρασμένα έγγραφα) (τόμ. 7), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Μ. Βρετανίας, Γαλλίας, Κοινωνίας των Εθνών και S.H.A.T. (μεταφρασμένα έγγραφα) (τόμ. 8), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Ρωσίας και Σοβιετικής Ένωσης (μεταφρασμένα έγγραφα) (τόμ. 9), τα δημοσιεύματα του ελληνικού και του κυπριακού Τύπου (τόμ. 10), τα ελληνικά και ξενόγλωσσα άρθρα και οι δημοσιεύσεις ιστορικών αφηγήσεων (τόμ. 11^ος), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Γερμανίας, Αυστρίας, Ιταλίας, Βατικανού (πρωτότυπα έγγραφα) (τόμ. 12), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Μ. Βρετανίας, Γαλλίας, Κοινωνίας των Εθνών και S.H.A.T. (πρωτότυπα έγγραφα) (τόμ. 13), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Ρωσίας και Σοβιετικής Ένωσης (πρωτότυπα έγγραφα) (τόμ. 14). Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών ΗΠΑ (τομ. 15)

[6] Wien HHStA, PA, Türkei XII, Liasse 467 LIV, Griechenverfolgungen in der Türkei 1916-1918, No 97/pol., Konstantinopel (19.1.1916) και (2.1.1917). Tην ίδια έκθεση του Aυστριακού πρεσβευτή της Κωνσταντινούπολης Pallavicini βρίσκουμε και στα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας, μαζί με άλλες εκθέσεις για τους διωγμούς, Bonn PAAA, Türkei Nr. 168, Bd. 15, f. Bd. 16, (9.2.1917). H ενέργεια των Aυστριακών δείχνει ότι δε συμφωνούν με την πολιτική των Γερμανών και στο έγγραφο αφήνεται να εννοηθεί ότι θεωρούν τους Γερμανούς συνυπεύθυνους για όσα συμβαίνουν στην Tουρκία.

[7] Μαλκίδης Θ., «Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας και το κεμαλικό κίνημα». Πρακτικά Συνεδρίου Στ' Πανελλήνιου Συνεδρίου για τον Ελληνισμό της Μικράς Ασίας. Θεσσαλονίκη 2002, σελ.241-266.

[8] Eνεπεκίδης Π., Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο. Διπλωματικά έγγραφα από τη Βιέννη (1908-1918). Θεσσαλονίκη 1996, σ. 131-132.

[9] Βικιπαίδεια, Γενοκτονία των Ελλήνων

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD

[10] Παπαδοπούλου Μαρία, Οι Ίωνες «Γιουνάν» ζουν στις καρδιές μας, άρθρο, εκπρόσωπος 7 α’βάθμιων πολιτιστικών συλλόγων, εκπρ.της ΠΕΚΣ, εκπρ.του ΔΣ της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος ΟΠΣΕ και πρόεδρος Εφορείας Κεντρ.Ελλάδος,

• εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010, σελ. 8 :
  http://files.eleftheria.gr/pdf/%7BEA864D10-CCAB-487A-8CD9-A32AE4B85CAF%7D_18-9-2010-FYLLO.pdf
• ηλεκτρονική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ : http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=22407&pid=19&CategoryID=19&txt

Το πλήρες άρθρο δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του «Διπλωματικό Περισκόπιο» :

http://www.diplomatikoperiskopio.com/index.php?option=com_content&view=article&id=618:--lr----

[11] Morgenthau H., Tα μυστικά του Bοσπόρου, Αθήνα 1989, σ. 239.

[12] Eνεπεκίδης Π., ό.π., σ. 168.

[13] Μαλκίδης Θεοφάνης, Η γενοκτονία των Ελλήνων σήμερα, ομιλία, Δρ και λέκτορας του Πανεπιστημίου Θράκης και τακτικό μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (IAGS),

http://malkidis.blogspot.com/2011/05/blog-post_6078.html

[14] Sonmezoglu, Faruk, Ανάλυση Τουρκικής Εξωτερικής Πολιτικής: Μύθος και Πραγματικότητα, Τόμος Β', Ο παντουρκισμός ως εργαλείο εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής στις τουρκογερμανικές σχέσεις κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, εκδόσεις ινφογνώμων 2001.

[15] Προετοιμασία για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και αλληλοσυγκρουόμενες σχετικές απόψεις δικαστών και εισαγγελέων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις αλλαγές της νομοθεσίας και τις διεθνείς δεσμεύσεις.

http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2007-6338+0+DOC+XML+V0//EL

Η Επιτροπή για την έρευνα που διεξήχθη από το TESEV στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ τούρκων δικαστών και εισαγγελέων, η οποία αποκάλυψε μεταξύ άλλων τις παρακάτω αξιοπρόσεκτες αντιλήψεις:

α._ποσοστό 51 % θεωρεί ότι το συμφέρον του κράτους προηγείται του ατομικού συμφέροντος και ότι, για τον λόγο αυτόν, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι δυνατόν να συνιστούν απειλή για την ασφάλεια του κράτους.

β._ποσοστό 45 % θεωρεί ότι για τους συναδέλφους τους τα εγκλήματα κατά του κράτους είναι σημαντικότερα από τα εγκλήματα που διαπράττονται από κυβερνητικούς υπαλλήλους.

γ._ποσοστό 63 % θεωρεί ότι οι μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η ΕΕ στην Τουρκία δεν την ωφελούν.

δ._ποσοστό 16 % πιστεύει ότι πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 301 του τουρκικού ποινικού κώδικα που τιμωρεί την προσβολή της τουρκικής ταυτότητας και αποτελεί αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης.

ε._ποσοστό 69 % μιλά απροκάλυπτα περιφρονητικά για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που το θεωρούν προκατειλημμένο σε βάρος της Τουρκίας.

στ. ποσοστό 49 % θεωρεί ανεπιθύμητη τη μεταρρύθμιση του ποινικού δικαίου βάσει των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

ζ. ποσοστό 53 % δεν λαμβάνει ποτέ υπόψη κατά την έκδοση απόφασης τις διεθνείς συμβάσεις για τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, διότι θεωρούν ότι συνιστούν επέμβαση στην ανεξαρτησία της Τουρκίας και ανάμιξη στις εσωτερικές της υποθέσεις.

2. Πώς αξιολογεί η Επιτροπή το γεγονός ότι προφανώς για τους τούρκους δικαστές οι διεθνείς δεσμεύσεις και οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι ήσσονος σημασίας κατά την έκδοσή των αποφάσεών τους και ότι οι περισσότεροι δικαστές απορρίπτουν την τροποποίηση νόμων που έχει ως στόχο την επιβεβλημένη ενίσχυση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και κατά πάσα πιθανότητα δεν πρόκειται να τις εφαρμόσουν αφού θεσπιστούν;

3. Με ποιον τρόπο συμπεριλαμβάνονται αυτές οι πληροφορίες στη διαδικασία προετοιμασίας σχετικά με τη μελλοντική ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και με την απαραίτητη προς τούτο εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης;

4. Ποιες ενέργειες πραγματοποιούνται για να επηρεαστεί η στάση όλων των δημοσίων λειτουργών που έχουν σχέση με νομικές υποθέσεις στην Τουρκία έτσι ώστε να διορθωθούν σε εύθετο χρόνο αυτές οι σοβαρές ελλείψεις;

Πηγή: Ολλανδική ημερήσια εφημερίδα «De Volkskrant» της 30.11.2007.

[16] The Turkish Economic and Social Studies Foundation - www.tesev.org.tr

Ἡ σημερινὴ ἐκδήλωση-συζήτηση κατὰ τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη

Μία ἀκόμη ἐκδήλωση κατὰ τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη πραγματοποιήθηκε σήμερα Κυριακὴ 8 Μαΐου 2011 στὸ Βελλίδειο συνεδριακὸ κέντρο στὴ Θεσσαλονίκη παρουσία πλῆθος κόσμου ποῦ κατέφθασαν ἀπὸ ὅλες τὶς περιοχὲς τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Λόγο ἐκφώνησαν τρεῖς ἐξέχουσες προσωπικότητες: ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερὰ Μονῆς Ξηροποτάμου ἀρχιμανδρίτης Ἰωσήφ, ὁ Οἰκονομολόγος κ. Ἀδαμόπουλος Στάθης καὶ ὁ δικηγόρος παρ’ Ἀρείω Πάγω κ. Θανάσουλας Δῆμος. Ἀρχικὰ ἀναγνώστηκε ἡ ἀνακοίνωση τῆς ἐπιστασίας τοῦ Ἁγίου Ὅρους, στὴν ὁποία οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἱερῶν Μονῶν ἀπευθύνουν ἕνα βροντερὸ ΟΧΙ στὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη καὶ στὴν ἠλεκτρονικὴ διακυβέρνηση ἐνῶ ἀκολούθησε χαιρετισμὸς ἀπὸ τὸν π. Δαμασκηνό, ἐκπρόσωπο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γρηγορίου.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/05/blog-post_2208.html

Επιγραφή της αρχαίας Αιγύπτου επιβεβαιώνει την ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων

Η ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων, πλην των γνωστών αδιάψευστων ιστορικών στοιχείων (επιγραφές, ευρήματα αρχαιολογικών χώρων, κείμενα αρχαίων ιστορικών Ελλήνων, Εβραίων, Ρωμαίων κτλ) επιβεβαιώνεται και από μία επιγραφή του 267 π.Χ. (φωτογραφία της οποίας μου έστειλε ο κ. Σταύρος Χατζής, Συνταξιούχος Αστυνομικός, που παρακολουθεί το θέμα της Μακεδονίας) η οποία βρέθηκε στην Αίγυπτο και αναφέρεται σε αθλητικούς αγώνες, που έγιναν στα δωδέκατα βασιλικά γενέθλια. Οι αθλητές που αναφέρονται ότι αγωνίστηκαν, χαρακτηρίζονται από τον τόπο καταγωγής τους (Θραξ, Μακεδών, Σάμιος κτλ.), δηλαδή από τον ενιαίο Ελληνικό γεωγραφικό χώρο. Συνεπώς και μόνο από το γεγονός ότι αναφέρονται μεταξύ των άλλων Ελλήνων αθλητών και τέσσερις Μακεδόνες αθλητές, επιβεβαιώνει ότι οι Μακεδόνες είναι Έλληνες.

Ο George Robinson, στο εκδοθέν το 1899 στη Νέα Υόρκη βιβλίο του γράφει: «Ο αρχαίος Αιγυπτιακός πολιτισμός γαλουχήθηκε επί τρεις αιώνες από τον Ελληνικό πολιτισμό και ανέπτυξε το εμπόριο σε ύψιστο βαθμό, αλλά δεν αλλοιώθηκε από τον Μακεδόνα κατακτητή (Πτολεμαίο) στα θρησκευτικά και γλωσσικά στοιχεία του, γι’ αυτό πολλές επιγραφές που βρέθηκαν, είναι χαραγμένες στην αιγυπτιακή (ιερογλυφική ή δημώδη) γλώσσα και στη γλώσσα των Μακεδόνων» (δηλαδή την Ελληνική).

Εκτός των ανωτέρω αδιάψευστων στοιχείων, η ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελληνική, επιβεβαιώνεται και από τα αναφερόμενα στην πρόσφατη επιστολή μου στην Πρέσβειρα της Συρίας στην Αθήνα, δηλαδή:

α). Από την Παλαιά Διαθήκη, όπου αναφέρεται ότι «Ο Έλλην Βασιλεύς θα νικήσει τον Πέρση βασιλέα». Στο βιβλίο των Μακκαβαίων αναφέρεται ότι: «Ο Αλέξανδρος ο Μακεδών ο υιός του Φιλίππου ενίκησε τον Δαρείο».

β) Ο Απόστολος Παύλος (ΙΣΤ 9, 10) αναφέρεται, ότι το 50 μ.Χ. επισκέφθηκε τις πόλεις ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και ΒΕΡΟΙΑ, δηλαδή πόλεις που είχαν αιώνες προ το 50 μ.Χ., έκτοτε και μέχρι σήμερα τα αυτά Ελληνικά ονόματα, γεγονός που επιβεβαιώνει την ταυτότητα της Μακεδονίας ως Ελληνικής.

γ) Ο Απόστολος Παύλος (ΙΖ 4, 12) στη Θεσσαλονίκη και Βέροια συνάντησε Έλληνες και Ελληνίδες, που επίστευσαν.

δ) Ο Απόστολος Παύλος μίλησε και έγραψε τις επιστολές του προς τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης και των Φιλίππων στην Ελληνική γλώσσα.

ε) 356 Καθηγητές Πανεπιστημίων Αμερικανικών και άλλων χωρών, συνυπέγραψαν επιστολή στον Πρόεδρο Ομπάμα και του ζητούν να ανακαλέσει την απόφαση του προκατόχου του κ. Τζωρτζ Μπους (υιού), ο οποίος την επομένη της δεύτερης εκλογής του, ονόμασε την ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και ανέτρεψε την πάγια πολιτική των ΗΠΑ για τη Μακεδονία, όπως είχε χαραχθεί από την Εγκύκλιο του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Στεττίνιους το 1944 και το Δόγμα Τρούμαν. Ο κ. Μπους ανέτρεψε επίσης και προηγούμενη δήλωση του, ότι το 1946-1947 οι ΗΠΑ βοήθησαν το Βερολίνο και την Ελλάδα να διατηρήσουν την ελευθερία τους. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Μπους δεν είναι ούτε ιστορικός, ούτε αρχαιολόγος και όπως και άλλοι ηγέτες, αλλά και Κυβερνήσεις, παραπλανήθηκε από συμβούλους και ονόμασε την ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

στ) Τέλος, ο ορισθείς από τον ΟΗΕ κ. Νίμιτς, ως διαμεσολαβητής μεταξύ Σκοπιανών και Ελλήνων, για την ονομασία της ΠΓΔΜ, σε συνάντησή του με την Παμμακεδονική Ένωση της Αμερικής, παραδέχτηκε την ιστορική αλήθεια και είπε ότι οι Σκοπιανοί είναι Σλαβικής καταγωγής. Την πληροφορία αυτή ανέφερε και ο δημοσιογράφος Γ. Φωτιάδης στον «ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ ΤΥΠΟ» την 20^η Απριλίου 2011.

Ο ΟΗΕ πρέπει να ανακοινώσει όλη την ιστορική αλήθεια, για να παύσει το θέμα της Μακεδονίας να ταλαιπωρεί τον ΟΗΕ. Η ΠΓΔΜ μπορεί να ονομάσει το κράτος της όπως επιθυμεί, υπό τον όρο να μην εμπεριέχει τη λέξη «Μακεδονία». Προτείνω το «Δημοκρατία της ΠΑΙΟΝΙΑΣ», διότι όταν ήρθαν οι Σλάβοι στη Μακεδονία, μέρος τους εγκαταστάθηκε στην Αρχαία Παιονία. Ο Άγγλος ιστορικός NGL HAMMOND, ο οποίος έγραψε βιβλία για τη Μακεδονία, στο βιβλίο του «Μέγας Αλέξανδρος (ένας ιδιοφυής)» παρατηρεί στη σελ. 268, Κεφ 5: «Η εκστρατεία της Ιλλυρίας και οι Μακεδονικές δυνάμεις»: «Τέλος του θέρους (335 π.Χ.) ο Αλέξανδρος οδήγησε το στρατό του στη χώρα των Αγριανών (γύρω από τη σημερινή Σόφια) και στην περιοχή που κατοικείτο από Παίονες (γύρω από τα σημερινά Σκόπια». Ο N.G.L. Hammond, στο βιβλίο του «Ιστορία της Μακεδονίας» (Τόμος 2, σελ. 126), αναφέρει: «Οι Παίονες δεν ήσαν Έλληνες».

Η ιστορική αλήθεια είναι ότι ο Λένιν το 1923 στο 5^ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, διακήρυξε για πρώτη φορά το σύνθημα «Ανεξάρτητη Μακεδονία–Θράκη». Την πολιτική αυτή ακολούθησε και το ΚΚΕ και στο 3^ο Έκτακτο Συνέδριο της Κ.Ε. (Εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 14.2.1924) ομόφωνα διακήρυξε «περί Ανεξαρτήτου Μακεδονίας – Θράκης». Στην 6^η Ολομέλεια του 1934, ο Ζεύγος τόνισε «Το ΚΚΕ υποστηρίζει το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως του πληθυσμού της Μακεδονίας και Θράκης και τον αποχωρισμό τους σε ξεχωριστό κράτος.

Ο Τίτο, τον Αύγουστο 1944, με σύμφωνη γνώμη του Στάλιν, μετονόμασε την Νότιο Γιουγκοσλαβία (Βαρντάρσκα) σε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας και τους κατοίκους της Μακεδόνες.

Ο Στεττίνιους, Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ το 1944, με την Εγκύκλιο του υπ’ αριθ. 868014/24.12.1944 προς τους Πρεσβευτές και Προξένους των ΗΠΑ ανέφερε: «Το Αμερικάνικο Υπουργείο Εξωτερικών έχει επισημάνει αύξουσα προπαγάνδα και ημιεπίσημες δηλώσεις, περί αυτονομίας της Μακεδονίας. Η Αμερικανική Κυβέρνηση θεωρεί κάθε συζήτηση περί Μακεδονικού «Έθνους», περί «Μακεδονικής πατρίδας», περί Μακεδονικής «συνειδήσεως» αδικαιολόγητη δημαγωγία, χωρίς εθνική ή πολιτική υπόσταση και ομοιάζει με επιθετική προδιάθεση εναντίον της Ελλάδας. Η συγκεκριμένη πολιτική της Κυβερνήσεως μας είναι να αντιτάσσεται σε κάθε αναβίωση του Μακεδονικού, που εμπλέκει την Ελλάδα. Η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας κατοικείται κατά μέγα μέρος από Έλληνες. Οι Έλληνες αυτοί, δεν έχουν καμία πρόθεση αυτονομήσεως και αντιτάσσονται στην δημιουργία Μακεδονικού κρατιδίου. Η Κυβέρνηση μας θα θεωρήσει υπεύθυνη κάθε Κυβέρνηση ή ομάδες κρατών που ανέχονται ή ενθαρρύνουν απειλές ή επιθετικές ενέργειες «Μακεδονικών δυνάμεων» εναντίον της Ελλάδας.»

Ο Κίρο Γκλιγκόρωφ, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στη συνέλευση του ΟΗΕ, πέτυχε την αναγνώριση ως ανεξάρτητου Κράτους, της «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας Μακεδονίας».

Την ιστορική αλήθεια, ότι οι Σκοπιανοί δεν έχουν καμία σχέση με τους Μακεδόνες, επιβεβαίωσαν οι 15 ηγέτες της ΕΟΚ τον Ιούνιο 1992 στη Διάσκεψη Κορυφής στη Λισσαβόνα, οπού ομόφωνα αποφάσισαν να αναγνωρίσουν την ΠΓΔΜ, εφόσον η ονομασία δεν θα περιέχει τη λέξη «Μα­κεδονία». Το θέμα είχε τεθεί από τον τότε Μακεδόνα Πρόεδρο της Ελλη­νικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος στην από 3.1.1992 επιστολή του, όπου τόνιζε ότι είναι Μακεδόνας, έγραψε ότι: «Η αναγνώριση της αυτοαποκαλουμένης “Δημοκρατίας της Μακεδονίας” έχει θεμελιώδη σημασία για την Ελλάδα και το γνωρίζω καλύτερα από κάθε άλλον αφού είμαι ο ίδιος Μακεδών. Η Δημοκρατία αυτή ούτε εθνολογικά, ούτε ιστορικά έχει το δικαίωμα να ονομάζεται Μακεδονία», και προσέθεσε:«Η εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού της χώρας αυτής αποτελείται από Αλβανούς, Τούρκους, Τσιγγάνους και Σλάβους, που καμία σχέση δεν έχουν με Μακεδόνες», και ότι: «Είναι αδιανόητο με την λήξη του Ψυχρού Πολέμου να δίδεται ιστορική νομιμοποίηση σε Τίτο και Μόσχα, που ονόμασαν την Νότιο Γιουγκοσλαβία σε Μακεδονία, γιά έξοδο στο Αιγαίο, αποσπώντας την Μακεδονία από την Ελλάδα».

Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος, με Εγκύκλιο του το 1981, ανακήρυξε «Τους γεννηθέντες στη Θεσσαλονίκη Έλληνας αδελφούς Μοναχούς (Μεθόδιο και Κύριλλο) ουράνιους προστάτες της Ευρώπης».

Νίκος Μάρτης, Πρώην Υπουργός

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ Η ΑΟΖ

Του Θεόδωρου Κ. Καρυώτη*
Για περισσότερα από 30 χρόνια τώρα η Ελλάδα επιμένει μονότονα ότι η μοναδική της διαφορά με την Τουρκία, ήτοι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, είναι νομικής φύσης. Όμως, εδώ και πάνω από 25 χρόνια η έννοια της υφαλοκρηπίδας έχει υπερκεραστεί απ’ αυτή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
Από την ύπαρξη της νέας Σύμβασης του Διεθνούς Δίκαιου της Θάλασσας το 1982, κανένα κράτος στον κόσμο δεν έχει ζητήσει μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αλλά πάντα ζητά και την ταυτόχρονη οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Πράγματι, όλες οι αποφάσεις του Δικαστηρίου μέχρι σήμερα λαμβάνουν υπόψη την οριοθέτηση και των δύο ζωνών που πάντα συμπίπτουν.
Οι Τούρκοι, βέβαια, τρίβουν τα χέρια τους που ακούν για τόσα χρόνια τις ελληνικές κυβερνήσεις και όλα τα πολιτικά κόμματα να μιλάνε μόνο για την υφαλοκρηπίδα χωρίς να αναφέρονται στην ΑΟΖ. Ο λόγος, βέβαια, της μεγάλης χαράς των Τούρκων είναι ότι γνωρίζουν πως η Ελλάδα έχει πολλά να κερδίσει μετά την οριοθέτηση μιας ΑΟΖ στο Αιγαίο. Έτσι, οι μεν Τούρκοι κάνουν την… πάπια οι δε Έλληνες παπαγαλίζουν μονότονα το τροπάριο της υφαλοκρηπίδας!
Συμφωνία της Κύπρου με την Αίγυπτο
Ο κύριος λόγος της ελληνοτουρκικής διαφοράς είναι η ύπαρξη πετρελαίου στο Αιγαίο, όμως οι ελληνικές κυβερνήσεις ουδέποτε ζήτησαν οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο!
Τα πράγματα, όμως, άλλαξαν πριν από λίγο καιρό, όταν η Κύπρος αποφάσισε, πολύ σωστά, να συνάψει συμφωνία με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο κρατών και μετά να αρχίσει έρευνες για πετρέλαια στην κυπριακή ΑΟΖ. Η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται να συμφωνεί και υποστηρίζει την κυπριακή θέση, τη στιγμή που έχει μεσάνυχτα για το τι σημαίνει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, μια και ποτέ δεν ασχολήθηκε με αυτή τη νέα έννοια του Δίκαιου της Θάλασσας. Όπως γνωρίζουμε, ο κύριος λόγος της ελληνοτουρκικής διαφοράς είναι η ύπαρξη πετρελαίου στο Αιγαίο, όμως οι ελληνικές κυβερνήσεις ουδέποτε ζήτησαν οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Αιγαίο! Τώρα, η κυπριακή πρωτοβουλία φέρνει στο προσκήνιο όχι μόνο αυτή τη μεγάλη ελληνική παράλειψη, αλλά και σε πολύ δύσκολη θέση και την Τουρκία, η οποία, βέβαια, δεν επιθυμεί κάποιος να εγείρει θέμα ΑΟΖ που τόσο πολύ βλάπτει τα συμφέροντά της στη Μεσόγειο.
Η δημιουργία ΑΟΖ στις Ελληνικές θάλασσες δικαιολογείται για τους ακόλουθους λόγους:
Α. Υπάρχουν σήμερα 137 παράκτια κράτη που διαθέτουν ΑΟΖ. Η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά στο Άρθρο 121, παράγραφος 2, ότι όλα τα νησιά και οι νησίδες, με εξαίρεση τους βράχους που δεν μπορούν να έχουν δική τους οικονομική ζώνη, διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, γιατί η Τουρκία δεν μπορεί να προβάλλει τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιεί για δεκαετίες τώρα για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου. Δηλαδή, ότι τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι βρίσκονται πάνω στην «υφαλοκρηπίδα» της Ανατολίας.
Β. Στις 10 Μαρτίου 1983 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν υπέγραψε διακήρυξη βάσει της οποίας η Αμερική δημιούργησε ΑΟΖ 200 ν.μ. πέρα από τις ακτές της. H πράξη αυτή της Αμερικής ήταν πολύ χρήσιμη για την Ελλάδα, διότι η Αμερική διατήρησε, σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, ΑΟΖ για όλα ανεξαιρέτως τα νησιά της. Έτσι, για την αμερικανική κυβέρνηση θα είναι πολύ δύσκολο να αρνηθεί στην Ελλάδα τη δημιουργία ελληνικής ΑΟΖ που δεν θα διαφέρει καθόλου από την αμερικανική ΑΟΖ.
Ας σημειωθεί ότι Αμερική, που απέχει μόνο 90 μίλια από την Κούβα, δεν τόλμησε να πει ότι η Κούβα, επειδή είναι νησί, δεν διαθέτει ΑΟΖ, αλλά οριοθέτησε την ΑΟΖ ανάμεσα στα δύο κράτη χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της «μέσης γραμμής», μέθοδο που τόσο απεχθάνονται οι Τούρκοι. Μάλιστα, η κυβέρνηση της Κούβας αποφάσισε πρόσφατα να αρχίσει έρευνες για πετρέλαια στη δική της ΑΟΖ, έρευνες που γίνονται σε απόσταση μόνο 45 μιλίων από τις ακτές της Φλόριδας.
Γ. Στα τέλη του 1986, η Τουρκία υιοθέτησε ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και κατέληξε σε συμφωνία με την τότε Σοβιετική Ένωση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της «μέσης γραμμής». Αργότερα, η Τουρκία άρχισε συνομιλίες με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία για το ίδιο θέμα, που κατέληξαν σε συμφωνίες παρόμοιες του τύπου που είχε συνάψει με τους Σοβιετικούς. Ουδέποτε, βέβαια, η Τουρκία πρότεινε στην Ελλάδα και σε άλλα γειτονικά κράτη να κάνουν το ίδιο στη Μεσόγειο. Έτσι, η Μαύρη Θάλασσα, που αποτελεί «κλειστή ή ημίκλειστη θάλασσα», όπως και η Μεσόγειος, έχει εντελώς μοιραστεί από τα παράκτια κράτη αυτής της θάλασσας, χρησιμοποιώντας την οριοθέτηση της ΑΟΖ και όχι της υφαλοκρηπίδας. Αυτό, κατά την άποψή μου, αποτελεί τον πιο λανθασμένο χειρισμό της Τουρκίας, διότι δέχτηκε να οριοθετήσει τη θαλάσσια ζώνη της Μαύρης Θάλασσας με μια μέθοδο που δεν ίσχυε μέχρι το 1982, δηλαδή με τη μέθοδο της ΑΟΖ που πολέμησε τόσο πολύ κατά τη Διάσκεψη του ΟΗΕ. Η Τουρκία χρησιμοποίησε αυτή τη νέα θαλάσσια ζώνη, παρόλο που μέχρι σήμερα αρνείται να προσχωρήσει στη νέα Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας που περιλαμβάνει και την ΑΟΖ. Πώς μπορεί η Τουρκία να αρνείται την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ελλάδα, όταν ήδη υπάρχει το προηγούμενο της Μαύρης Θάλασσας;
Δ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επίσης αποδεχτεί την ΑΟΖ και πολλά παράκτια κράτη-μέλη της έχουν υιοθετήσει ΑΟΖ 200 μιλίων. Έτσι, είναι απορίας άξιον γιατί όχι μόνο η ΕΕ δεν παρεμβαίνει υπενθυμίζοντας στην Τουρκία ότι όλα τα κράτη-μέλη της έχουν δικαίωμα να υιοθετήσουν ΑΟΖ στις παράκτιες περιοχές τους, αλλά και να υποχρεώσει όλα τα κράτη-μέλη της, που δεν έχουν ήδη ΑΟΖ, να προκηρύξουν τέτοια ΑΟΖ.
Η Τουρκία, επίσης, γνωρίζει ότι η θέση της όσον αφορά στην ΑΟΖ είναι πολύ αδύναμη, γι’ αυτό και δεν εκστομίζει ποτέ αυτές τις τρεις λέξεις στις συνομιλίες της με όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις από το 1974 μέχρι σήμερα. Το μεγάλο ερώτημα, βέβαια, είναι γιατί και η Ελλάδα αποφεύγει να αναφερθεί και να θέσει η ίδια, στο τραπέζι των συνομιλιών, τις τρεις αυτές λέξεις (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) που ανησυχούν τόσο πολύ την Τουρκία.
Οι μυστικές συνομιλίες
Η μόνη πιθανή εξήγηση που μπορεί κανείς να δώσει είναι η ακόλουθη:
Στη δεκαετία του 1980, η Ελλάδα αποτάθηκε στην Τουρκία με κάποιες μυστικές συνομιλίες και της ζήτησε να φέρουν στο τραπέζι των συζητήσεων το θέμα της ΑΟΖ. Δυστυχώς, η τουρκική αντιπροσωπεία αντέδρασε έντονα, λέγοντας ότι το θέμα αυτό δεν μπορεί ποτέ να προστεθεί στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων, διότι θίγονται μεγάλα συμφέροντά της στο Αιγαίο. Ζήτησε, μάλιστα, από την ελληνική πλευρά να μην επαναφέρει αυτό το θέμα ποτέ πια στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κάτι που, εκ των πραγμάτων, φαίνεται ότι έγινε δεκτό από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις!
Τώρα, όμως, που η κυπριακή πρωτοβουλία φέρνει στο προσκήνιο την ξεχασμένη ΑΟΖ, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα πλέον να αγνοεί τη ρύθμιση αυτή του Δίκαιου της Θάλασσας, που τόσο πολύ ευνοεί τη χώρα μας. Φαίνεται, όμως, ότι το υπουργείο Εξωτερικών έχει, έστω και καθυστερημένα, καταλάβει την αξία της ΑΟΖ και έχει ξεκινήσει συνομιλίες με τα κράτη στα νοτιοδυτικά σύνορα της Ελλάδας, δηλαδή την Αλβανία, την Ιταλία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με τα κράτη αυτά.
Συμφωνίες και «σύννεφα»
Η πρώτη συμφωνία έγινε πρόσφατα με την Αλβανία (εκκρεμεί η επικύρωσή της, νομίζω, από την αλβανική Βουλή), χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της «μέσης γραμμής», ο δε τρόπος της οριοθέτησης ονομάστηκε «θαλάσσιο όριο πολλαπλών χρήσεων». Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί χρησιμοποιήθηκε μια τέτοια ορολογία, ενώ θα μπορούσε να γίνει οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο κρατών. Επίσης, έχει σημασία το γεγονός ότι η Αλβανία έκανε αποδεκτή τη θέση της Ελλάδας ότι όλα τα νησιά στην περιοχή έχουν πλήρη δικαιώματα, όπως και οι ηπειρωτικές ακτές. Το μόνο που μένει είναι να υπάρξει και μια συμφωνία σ’ ένα τριεθνές σημείο όπου συνορεύουν η Ελλάδα, η Αλβανία και η Ιταλία.
Ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται και κάποιο πρόβλημα με τη Λιβύη, διότι, ενώ η ελληνική πλευρά δέχεται να κλείσει ο κόλπος της Σύδρας και η οριοθέτηση της ΑΟΖ να αρχίσει από το σημείο εκείνο, η πλευρά των Λιβύων δεν θέλει να συμπεριλάβει στην οριοθέτηση κάποια μικρά ελληνικά νησιά νότια της Κρήτης.
Από την άλλη μεριά, δεν φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα με την Ιταλία, διότι ήδη υφίσταται η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των δύο κρατών και επομένως μπορούν εύκολα να δηλώσουν ότι η ΑΟΖ τους συμπίπτει με αυτή της υφαλοκρηπίδας.
Ένα άλλο, τραγικό κατά την άποψή μου, λάθος που έκανε η Ελλάδα ήταν η πρόσφατη απόφασή της να αρχίσει συνομιλίες με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δύο κρατών. Το τραγικό λάθος έγκειται στο γεγονός ότι η Ελλάδα άρχισε τις συνομιλίες της με την Αίγυπτο χωρίς να πάρει κάποια ρητή και σαφή διαβεβαίωση από αυτή ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο. Τώρα που οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει, φαίνεται ότι οι Αιγύπτιοι δεν θέλουν να δώσουν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο κι αυτό δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στην ελληνική πλευρά. Πρέπει, επιτέλους, οι Τούρκοι και οι Αιγύπτιοι να καταλάβουν ότι το Καστελόριζο δεν είναι μόνο ένα ελληνικό νησί αλλά και ένα νησί της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τέλος, η Ελλάδα δέχτηκε άλλο ένα χαστούκι από τους Αιγυπτίους, όταν αυτοί ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Τουρκία τη στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία! Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία μόνο αν δεν αναγνωριστούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου. Ο νοών νοήτω.
Η Αίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα είχε συνομιλίες μαζί της στο Κάιρο στις 20 Ιουνίου του 2009 και αμέσως μετά στις 22 Ιουνίου 2009 με την τουρκική πλευρά! Η Ελλάδα, αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία γι’ αυτή την αιγυπτιακή θέση, που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, πήγε στη συνάντηση στις 20 Ιουνίου γνωρίζοντας ότι δύο ημέρες αργότερα Αιγύπτιοι και Τούρκοι θα κάθονταν στο ίδιο τραπέζι.
Πριν από μερικά χρόνια, η κυπριακή πλευρά προσέγγισε την ελληνική κυβέρνηση και της ζήτησε να προχωρήσουν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο κρατών, αλλά δυστυχώς η Ελλάδα δεν άδραξε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία που θα δημιουργούσε και ένα προηγούμενο για το Καστελόριζο!
Απερισκεψία
Η άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει τη δική της ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου δεν αποτελεί μόνο πράξη δειλίας, αλλά και μεγάλης απερισκεψίας. Εύχεται κανείς η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να διορθώσει σύντομα αυτό το λάθος. Κλειδί σ’ αυτή την οριοθέτηση είναι το Καστελόριζο, νησί το οποίο κατοικείται –όχι, ας πούμε, κάποια ακατοίκητη βραχονησίδα– και κατά συνέπεια κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι διαθέτει ΑΟΖ. Εάν η Ελλάδα δεχτεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου, η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!
Επομένως, σύντομα, η Ελλάδα θα πρέπει να προβεί στην ίδια ενέργεια στην οποία προέβησαν οι ΗΠΑ, η Ρωσία και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ, δηλαδή να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ, με βάση το εθιμικό δίκαιο της θάλασσας, όπως αυτό εκφράζεται στη Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας. Φυσικά, μια τέτοια ΑΟΖ δεν θα διαθέτει μόνο η ηπειρωτική χώρα, αλλά και όλα τα ελληνικά νησιά. Χρησιμοποιώντας τις αρχές της ΑΟΖ, το μεγαλύτερο ποσοστό του Αιγαίου και οι φυσικοί του πόροι θα ανήκουν στην Ελλάδα και με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαστεί ούτε να γίνει κάποια επέκταση των χωρικών μας υδάτων ούτε να συζητάμε με τους Τούρκους αν τα νησιά μας έχουν υφαλοκρηπίδα ή όχι.

* Ο Θεόδωρος Κ. Καρυώτης είναι Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας. Υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και επιμελήθηκε το βιβλίο Greece and the Law of the Sea.
Πηγή : http://eleftheroiellines.blogspot.com/2011/05/blog-post_5820.html