Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Περὶ ὀνόματος Ἕλενου καὶ Ἑλένης - Ἑλληνικῆς Γλώσσης καὶ Μυθιστορίας

Τὸ ὄνομα Ἑλένη κατά τὴν ἀρχαιότητα ἐσήμαινε τὴν λαμπερή, τὴν ἀπαστράπτουσα, ἐκ τοῦ ἑλ = φῶς, ἥλιος.
Τὸ ἴδιον καὶ τὸ ἀρσενικόν τοῦ ὀνόματος, ὅπου εἰς τὴν Ἑλληνικήν μυθολογία ὁ Ἕλενος ἦταν ὑϊος τοῦ βασιλιά τῆς Τροίας Πριάμου καὶ τῆς Ἑκάβης, δίδυμος ἀδελφός τῆς Κασσάνδρας, ὁ ὁποίος εἶχε, ὅπως καὶ ἡ ἀδελφή του, μεγάλη μαντική ἱκανότητα.
Κατά μίαν ἄλλην ἐκδοχήν, λέγεται ὅτι εἰς τὴν Ὁμηρικήν του ἔννοιαν, τὸ Ἑλένη εἶναι σύνθετον ὄνομα καὶ προέρχεται ἀπό τὸν ἀόριστον Β' τοῦ ῥήματος αἰρέω - αἰρῶ (= καταλαμβάνω, κυριεύω, ἁρπάζω, συλλαμβάνω, αἰχμαλωτίζω, νικῶ, κερδίζω, ἀποδεικνύω) εἷλον + ναῦς (= πλοίο) ποὺ κυριολεκτικά σημαίνει "αὐτή γιὰ τὴν ὁποίαν καταστράφηκαν τὰ πλοῖα (τῶν Ἀχαιῶν)". Ἄς μὴν ξεχνοῦμε ὅτι ὁ Ὅμηρος δὲν χρησιμοποιοῦσε τὰ πραγματικά ὀνόματα τῶν πρωταγωνιστῶν του, ἀλλά αὐτά ποὺ φανερώνουν τὶς ἰδιότητες τῶν ἡρώων του.
Δωρικός τύπος < ἕλον + νὰς.
Πουθενὰ εἰς τὴν Ἀρχαίαν Ἑλληνικὴν Γραμματείαν δὲν βρῆκα ἄλλα πρόσωπα πλὴν αὐτῶν μὲ αὐτὸ τὸ ὄνομα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: