Η ΤΑΦΗ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ

Χρυσό περιλαίμιο (ή περιτραχήλιο) από την πανοπλία του Μ.Αλεξάνδρου. Είναι πιθανότατα δώρο του βασιλιά των Σκυθών. Βρέθηκε στον τάφο ΙΙ της Βεργίνας.

Όπως είναι γνωστό, ο Μ.Αλέξανδρος πέθανε στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ. Εκεί οι νεκροί κατά τους Ηρόδοτο, Στράβωνα και Στοβαίο δεν μουμιοποιούνταν ούτε καίγονταν αλλά θάπτονταν τοποθετημένοι μέσα σε μέλι ή κερί. Το ίδιο έγινε, όπως προκύπτει και για τη σορό του Μ.Αλεξάνδρου που ενώ προοριζόταν να ταφεί στη Μακεδονία οδηγήθηκε το 321π.Χ. από τη Δαμασκό κατά τρόπο βίαιο από τον Πτολεμαίο Α' στην Αίγυπτο (Παυσανίας, Αρριανός, Αιλιανός). Εκεί κατά τις επικρατέστερες πληροφορίες τάφηκε στην ιερή πόλη Μέμφη "σύμφωνα με το Μακεδονικό νόμο ο οποίος προέβλεπε καύση των νεκρών" (Παυσανίας, Πάριον Χρονικόν, Κούρτιος Ρούφος).
Μία άλλη άποψη ότι μεταφέρθηκε αμέσως στην Αλεξάνδρεια όπου και τάφηκε (Διοδ. Σικελιώτης) κρίνεται ως αδύνατη για το λόγο ότι ήταν ανέφικτο τεχνικώς να ετοιμασθεί το μεγαλοπρεπές μαυσωλείο που προοριζόταν για την ταφή του και για άλλους ακόμα λόγους.
Η βασίλισσα Ρωξάνη με το βρεφικής ηλικίας παιδί της "αφίχθηκαν τον ίδιο χρόνο στη Μακεδονία και το 311π.Χ. δολοφονήθηκαν από τον Κάσσανδρο στην Αμφίπολη και τα οστά τους διασκορπίστηκαν" (Διοδ. Σικελιώτης, Στράβων, Ιουστίνος [Επιτ]). Η πόλη Αμφίπολη είναι σχετικά κοντά στη Βεργίνα και ήταν εύκολη η μεταφορά τους στους βασιλικούς τάφους.
Η πραγματοποιηθείσα πρώτη καύση του νεκρού Αλέξανδρου στη Μέμφη επιβεβαιώνεται μεταξύ των άλλων και από το γεγονός ότι κατά τον καθ. Ανθρωπολογίας, Α. Μπαρτσιώκα "...ο σκελετός του νεκρού του τάφου ΙΙ αποτεφρώθηκε στεγνά (ξηρά), απαλλαγμένος από τις σάρκες του". Αν είναι ακριβές αυτό, τότε σημαίνει ότι στη Βεργίνα έχουμε πιθανότατα μία επαναταφή του ίδιου βασιλιά.

Μια άλλη ακόμα σοβαρή ανθρωπολογική διαπίστωση για τα οστά του ιδίου τάφου αποτελεί το γεγονός ότι κατά τον καθ. Ανθρωπολογίας, Ν.Ι. Ξηροτύρη, "ο σκελετός αυτός ήταν σχεδόν ολοκληρωμένος, ακόμα και τα πολύ μικρά τεμάχια είχαν συλλεγεί. Τα οστά είχαν προσεκτικά πλυθεί και είχαν καθαριστεί οι στάχτες. Τα υπόλοιπα τεμάχια των οστών ταξινομήθηκαν με βάση το μέγεθος και το μήκος και τοποθετήθηκαν ανατομικά ορθά στη λάρνακα. Στο ανώτερο στρώμα βρέθηκαν τα τεμάχια του κρανίου, στο μέσο στρώμα τα μικρά οστά του μετακρανιακού σκελετού και στο κατώτερο στρώμα τα μακρά οστά των άκρων τοποθετήθηκαν διαγωνίως" (Ελληνική Αρχαιολογική Εφημερίδα, 1981).
Αντίθετα, κατά τον ίδιο πάλι, τα γυναικεία οστά του προθαλάμου του ίδιου τάφου "ήταν λιγότερα και λερωμένα με στάχτες και δεν μπορούσαν να επαναδομηθούν ολοκληρωτικά".
Αυτό κατά τη γνώμη μου ερμηνεύεται ότι τα λείψανα αυτά μεταφέρθηκαν και τάφηκαν στη Βεργίνα από δυο διαφορετικούς τόπους όπως συμβαίνει με την περίπτωση του Μ.Αλεξάνδρου και της γυναίκας του βασίλισσας Ρωξάνης της οποίας τα οστά όπως αναφέρεται παραπάνω "είχαν διασκορπισθεί" και ήταν επόμενο να μην είχαν συλλεγεί όλα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν, όλα τα προσωπικά ενθυμήματα του Μ.Αλεξάνδρου και της Ρωξάνης καθώς και τα όπλα του ακολούθησαν επί Αντίγονου Γονατά, μετά το 274π.Χ., τη βασιλική οικογένεια στους τάφους της Βεργίνας, όπου και βρέθηκαν. Αποτελούσε ιερή παράδοση για τους Έλληνες στην αρχαιότητα η μετακομιδή στη γενέτειρα γη των οστών των βασιλέων που πέθαιναν σε ξένους τόπους και από την παράδοση αυτή δεν ήταν δυνατόν να αποτελέσουν εξαίρεση τα λείψανα του Μ.Αλεξάνδρου.
Όπως προκύπτει επίσης, οι αρχαίοι Μακεδόνες "ύστερα από δύο ανεπιτυχείς προσπάθειες, το 321π.Χ" πέτυχαν τελικά -όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο βιβλίο μου- να αφαιρέσουν πιθανότατα από τη Μέμφη- τα λείψανα του Μ.Αλεξάνδρου (Διοδ. Σικελιώτης, Αιλιανός). Αυτό, όπως πιστεύω, έγινε πριν μεταφερθούν μετά διετία από τον Πτολεμαίο Α' ή και περισσότερα χρόνια από τον Πτολεμαίο Β' στην Αλεξάνδρεια, (Παυσανίας) αντικαθιστώντας τα με άλλα ξένα λείψανα ή με είδωλο (ομοίωμα) του Αλεξάνδρου που είδαν, αν είδαν αργότερα Ρωμαίοι αυτοκράτορες.
Λέμε είδωλο (μούμια) γιατί όπως έχει προαναφερθεί η Σορός του Μ.Αλέξανδρου δεν είχε μουμιοποιηθεί αλλά κάηκε προηγουμένως και επομένως η μούμια που είδαν δεν μπορούσε να ήταν πραγματική.
Η Αίγυπτος ήταν γνωστή από την αρχαιότατη εποχή ως χώρα κατασκευής καταπληκτικών ειδώλων (Διοδ. Σικελιώτης). Μια γνώμη για το θέμα αυτό μπορεί να σχηματίσει κανείς από το βιβλίο του Αιγυπτίου αρχαιολόγου Abbas Chalaby στο οποίο περιλαμβάνονται καταπληκτικά είδωλα Αιγυπτίων πριγκίπων και βασιλέων.
Η ανακάλυψη το 1887 στη Σιδώνα του Λιβάνου της λεγομένης "Σαρκοφάγου του Μ.Αλεξάνδρου" φρονώ ότι ίσως να μην είναι άσχετη με την περιπέτεια των λειψάνων του. Δεν βρέθηκε βέβαια κανένα αρχαίο κείμενο το οποίο να αναφέρεται στην επαναταφή του Μ.Αλεξάνδρου από την Αίγυπτο στις Αιγές (Βεργίνα). Αναφέρονται εν τούτοις από τους: Αρριανό, Πλούταρχο, Στράβωνα και άλλους ιστορικούς ότι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς έγραψαν μεταξύ των άλλων για "το θάνατο και την ταφή του Μ.Αλεξάνδρου", αλλά όλα αυτά χάθηκαν όπως και το 7ο βιβλίο του Στράβωνα, το οποίο αναφερόταν στην Μακεδονία.

http://www.tdpapazois.gr/hellas/alexander.htm

Ηλεκτρονική Κάρτα ή αποκαλούμενη "ΚτΠ" : Νεαρός χάκερ είχε την άνεση και την δυνατότητα να αλλάζει όλα τα δεδομένα μιας προσωπικής ηλεκτρονικής κάρτας

Νίκου Χειλαδάκη, Δημοσιογράφου-Συγγραφέα-Τουρκολόγου- Διευθυντή Σύνταξης ΕΡΩ
Πριν από λίγες μέρες η γερμανική τηλεόραση και συγκεκριμένα το πολύ γνωστό κανάλι για τις ενημερωτικές του εκπομπές, το ZDF info, (δυστυχώς δεν υπάρχει κάτι ανάλογο εδώ στην Ελλάδα αλλά αυτό είναι άλλο θέμα), μετέδωσε ένα πολύ ενδιαφέρων ρεπορτάζ για την ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη που η ελληνική κυβέρνηση θέλει την επιβάλει και στην Ορθόδοξη Ελλάδα.
Στο ρεπορτάζ εμφανίστηκε, με καλυμμένο για ευνόητους λόγους το πρόσωπο, ένας νεαρός Γερμανός Χάκερ που εξιστορούσε το κατόρθωμα του. Και ποιο ήταν αυτό το κατόρθωμα ; Ο νεαρός αυτός χάκερ μέσα σε λίγες ώρες είχε καταφέρει να σπάσει όλους τους κωδικούς των ηλεκτρονικών συστημάτων, (και μιλάμε για γερμανικούς κωδικούς με όλες τις προδιαγραφές της ασφάλειας των γερμανικών ηλεκτρονικών συστημάτων), που καταχωρούσαν τα δεδομένα για τις ηλεκτρονικές κάρτες. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο εν λόγω νεαρός χάκερ είχε την άνεση και την δυνατότητα να αλλάζει όλα τα δεδομένα μιας προσωπικής ηλεκτρονικής κάρτας και έτσι ο π.χ κ Παπαδόπουλος Νικόλαος που είναι 25 ετών και έχει αυτό το ιατρικό ιστορικό και διάφορα άλλα, εμφανίζονταν με αλλοιωμένα στοιχεία να… έχει μια επικίνδυνη μεταδοτική ασθένεια και με την υπόδειξη ότι είναι επικίνδυνος για την δημόσια υγεία. Άλλο παράδειγμα. Στην ηλεκτρονική κάρτα κάποιου Νικολαΐδη που έχει ετήσιο εισόδημα πχ 20.000 ευρώ και ενώ δεν χρωστάει τίποτα, εμφανίζεται να έχει μεγάλα χρέη στην εφορία και κατά συνέπια να έχει ξαφνικά πρόβλημα στις οικονομικές του συναλλαγές ενώ χρεώθηκε και με δυο τρία ανύπαρκτα τραπεζιτικά δάνεια. Και αυτά τα παραδείγματα δεν είναι τίποτα σε άλλα πιο σοβαρής παραποίησης στοιχείων. Ένα ηλεκτρονικό δηλαδή χάος που μόνο συμφορές επέφερε στους κατόχους των περίφημων ηλεκτρονικών καρτών.
Αντιλαμβάνεται κανείς τις συνέπειες μιας τέτοιας προοπτικής, δηλαδή της δυνατότητες που δίνει αυτό το περίφημο ηλεκτρονικό σύστημα στην υποκλοπή των προσωπικών στοιχείων και στην εκμετάλλευση αυτών των στοιχείων από αδίστακτους χάκερ; Εδώ καταφέρνουν να κλέβουν κωδικούς ηλεκτρονικών λογαριασμών και δεν θα μπορέσουν να το πετύχουν με τις ηλεκτρονικές κάρτες; Η προσωπική μας ζωή θα είναι υποχείριο κάθε αδίστακτου ηλεκτρονικού διαρρήκτη των προσωπικών μας δεδομένων.
Μας «φούσκωσαν» τόσο καιρό με τις ωφέλειες της ηλεκτρονικής κάρτας του πολίτη ότι δήθεν δεν θα έχουμε φοροδιαφυγή κλπ, αλλά κανείς δεν μας μίλησε για τους ηλεκτρονικούς κινδύνους μέσα σε ένα ηλεκτρονικό κόσμο όπου συχνά βασιλεύει η ηλεκτρονική απάτη και το ηλεκτρονικό έγκλημα.
Βέβαια το πρόβλημα μας δεν είναι τόσο οι χάκερ που θα μας κλέψουν τα ηλεκτρονικά μας στοιχεία, (χωρίς αυτό να μειώνει τις συνέπειες αυτής της προοπτικής), αλλά η ελευθερία της συνειδήσεως μας καθώς αυτή θα μπαίνει σε ένα «ηλεκτρονικό κλουβί» και θα γίνεται υποχείριο του κάθε ανεύθυνου διαχειριστή των προσωπικών μας δεδομένων. Κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί ότι αυτός ο διαχειριστής δεν θα έχει κάποιο «σχέδιο», (για να μην αναφέρουμε περισσότερα), σε βάρος της ελευθερίας μας .
Ο Ορθόδοξος ελεύθερος χριστιανός, αυτός που απολαμβάνει το μεγαλύτερο δώρο του Παντοδύναμου, δηλαδή το αυτεξούσιο, δεν μπορεί να αποδεχτεί αυτό το τεράστιο ηλεκτρονικό φακέλωμα. Και το κυριότερο, περιμένει από την εκκλησία του, από την πνευματική του ηγεσία, να πάψει να υπεκφεύγει και να πάρει ξεκάθαρη θέση και όχι να μας φέρει προ τετελεσμένων.

ΠΗΓΗ: http://agiooros.org/viewtopic.php?f=13&t=5569

Βιβλιογραφία-Άρθρα-Πηγές: για το άρθρο μου με τίτλο

Με πόνο και διωγμούς Ελλήνων χριστιανών είναι συνδεδεμένο το Ερζερούμ, η Θεοδοσιούπολη. Πόλη -σύμβολο για την γενοκτονία Ελλήνων και Αρμενίων. Ήταν η περιοχή όπου έγινε το πρώτο συνέδριο των Κεμαλικών το 1919, όπου αποφασίστηκε η εξόντωση των «ανεπιθύμητων» χριστιανών που είχαν απομείνει στο οθωμανικό κράτος… (Δεν επελέγη τυχαία για τη συνάντηση ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ-ΕΡΝΤΟΓΑΝ)

Βιβλιογραφία-Άρθρα-Πηγές:

[1] Ο καθηγητής της Νομικής του Πανεπιστημίου του Γέιλ, Ραφαήλ Λέμκιν, εισήγαγε τον όρο «γενοκτονία» το 1944. Ο όρος του Λέμκιν αποτέλεσε τη βάση της ορολογίας που χρησιμοποίησαν ο ΟΗΕ για να συνταχθεί η «Συνθήκη περί Γενοκτονίας» της 9ης Δεκεμβρίου του 1948. Τότε κωδικοποιήθηκε το συγκεκριμένο έγκλημα και ορίστηκαν ακόμα και τιμωρίες για τους εγκληματίες, αλλά αυτό δεν σταμάτησε την άσκηση βίας εναντίον ομάδων ανθρώπων με διαφορετικότητα από τους θύτες τους. Για την έννοια της γενοκτονίας και ιδιαίτερα στην περιοχή του σημερινού τουρκικού κράτους. βλ. Lemkin R. Axis Rule in Eyrope. Laws of Occupation. Analysis of Government. Proposals for readers. Garnegie Endowment for International Peace. Division of International Law, Washington 1944. Βλ. επίσης Διαρκές Δικαστήριο των Λαών. Το έγκλημα της σιωπής. Η γενοκτονία των Αρμενίων. Αθήνα, Ηρόδοτος, 1988.

[2] Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (CPPCG). General Assembly Resolution 260 a (III) of 9/12/1948. UNTS, No 1021, vol. 78, 1951, p.228. Αξίζει να αναφερθεί ότι πολλές χώρες που διέθεταν αποικίες δηλώσαν εγγράφως τις επιφυλάξεις τους, οι οποίες έγιναν μερικώς δεκτές, και απεδέχθησαν τα περί γενοκτονίας με επιφύλαξη.

[3] Περράκη Σ., Η διεθνής προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, Αθήνα, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2000.

[4] Hofmann T., (ed.) Verfolgung, Vertreibung und Vernichtung der Christen im Osmanischen reich, 1912-1922, Münster- Hamburg, Lit Verlag, 2005.

[5] Βλ. Φωτιάδης Κ., Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, 15 τόμοι. Θεσσαλονίκη, Ηρόδοτος 2002-2006. Στους τρεις πρώτους τόμους ο Φωτιάδης εξιστορεί τα γεγονότα αξιοποιώντας το πλούσιο αρχειακό υλικό που συνέλεξε από τα Αρχεία, δημόσια και ιδιωτικά, πολλών από τις εμπλεκόμενες χώρες. Στους υπολοίπους τόμους δημοσιεύονται τα έγγραφα από τα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας (τόμ. 4-5), τα Πρακτικά Κοινοβουλίων, τα Αρχεία Ιστορικών Κέντρων, Ερευνητικών Ιδρυμάτων, Προσφυγικών Σωματείων και Ιδιωτών (τόμ. 6), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Γερμανίας, Αυστρίας, Ιταλίας, Βατικανού (μεταφρασμένα έγγραφα) (τόμ. 7), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Μ. Βρετανίας, Γαλλίας, Κοινωνίας των Εθνών και S.H.A.T. (μεταφρασμένα έγγραφα) (τόμ. 8), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Ρωσίας και Σοβιετικής Ένωσης (μεταφρασμένα έγγραφα) (τόμ. 9), τα δημοσιεύματα του ελληνικού και του κυπριακού Τύπου (τόμ. 10), τα ελληνικά και ξενόγλωσσα άρθρα και οι δημοσιεύσεις ιστορικών αφηγήσεων (τόμ. 11^ος), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Γερμανίας, Αυστρίας, Ιταλίας, Βατικανού (πρωτότυπα έγγραφα) (τόμ. 12), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Μ. Βρετανίας, Γαλλίας, Κοινωνίας των Εθνών και S.H.A.T. (πρωτότυπα έγγραφα) (τόμ. 13), τα Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών Ρωσίας και Σοβιετικής Ένωσης (πρωτότυπα έγγραφα) (τόμ. 14). Αρχεία Υπουργείου Εξωτερικών ΗΠΑ (τομ. 15)

[6] Wien HHStA, PA, Türkei XII, Liasse 467 LIV, Griechenverfolgungen in der Türkei 1916-1918, No 97/pol., Konstantinopel (19.1.1916) και (2.1.1917). Tην ίδια έκθεση του Aυστριακού πρεσβευτή της Κωνσταντινούπολης Pallavicini βρίσκουμε και στα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας, μαζί με άλλες εκθέσεις για τους διωγμούς, Bonn PAAA, Türkei Nr. 168, Bd. 15, f. Bd. 16, (9.2.1917). H ενέργεια των Aυστριακών δείχνει ότι δε συμφωνούν με την πολιτική των Γερμανών και στο έγγραφο αφήνεται να εννοηθεί ότι θεωρούν τους Γερμανούς συνυπεύθυνους για όσα συμβαίνουν στην Tουρκία.

[7] Μαλκίδης Θ., «Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας και το κεμαλικό κίνημα». Πρακτικά Συνεδρίου Στ' Πανελλήνιου Συνεδρίου για τον Ελληνισμό της Μικράς Ασίας. Θεσσαλονίκη 2002, σελ.241-266.

[8] Eνεπεκίδης Π., Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο. Διπλωματικά έγγραφα από τη Βιέννη (1908-1918). Θεσσαλονίκη 1996, σ. 131-132.

[9] Βικιπαίδεια, Γενοκτονία των Ελλήνων

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD

[10] Παπαδοπούλου Μαρία, Οι Ίωνες «Γιουνάν» ζουν στις καρδιές μας, άρθρο, εκπρόσωπος 7 α’βάθμιων πολιτιστικών συλλόγων, εκπρ.της ΠΕΚΣ, εκπρ.του ΔΣ της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος ΟΠΣΕ και πρόεδρος Εφορείας Κεντρ.Ελλάδος,

• εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010, σελ. 8 :
  http://files.eleftheria.gr/pdf/%7BEA864D10-CCAB-487A-8CD9-A32AE4B85CAF%7D_18-9-2010-FYLLO.pdf
• ηλεκτρονική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ : http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=22407&pid=19&CategoryID=19&txt

Το πλήρες άρθρο δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του «Διπλωματικό Περισκόπιο» :

http://www.diplomatikoperiskopio.com/index.php?option=com_content&view=article&id=618:--lr----

[11] Morgenthau H., Tα μυστικά του Bοσπόρου, Αθήνα 1989, σ. 239.

[12] Eνεπεκίδης Π., ό.π., σ. 168.

[13] Μαλκίδης Θεοφάνης, Η γενοκτονία των Ελλήνων σήμερα, ομιλία, Δρ και λέκτορας του Πανεπιστημίου Θράκης και τακτικό μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (IAGS),

http://malkidis.blogspot.com/2011/05/blog-post_6078.html

[14] Sonmezoglu, Faruk, Ανάλυση Τουρκικής Εξωτερικής Πολιτικής: Μύθος και Πραγματικότητα, Τόμος Β', Ο παντουρκισμός ως εργαλείο εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής στις τουρκογερμανικές σχέσεις κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, εκδόσεις ινφογνώμων 2001.

[15] Προετοιμασία για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και αλληλοσυγκρουόμενες σχετικές απόψεις δικαστών και εισαγγελέων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις αλλαγές της νομοθεσίας και τις διεθνείς δεσμεύσεις.

http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2007-6338+0+DOC+XML+V0//EL

Η Επιτροπή για την έρευνα που διεξήχθη από το TESEV στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ τούρκων δικαστών και εισαγγελέων, η οποία αποκάλυψε μεταξύ άλλων τις παρακάτω αξιοπρόσεκτες αντιλήψεις:

α._ποσοστό 51 % θεωρεί ότι το συμφέρον του κράτους προηγείται του ατομικού συμφέροντος και ότι, για τον λόγο αυτόν, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι δυνατόν να συνιστούν απειλή για την ασφάλεια του κράτους.

β._ποσοστό 45 % θεωρεί ότι για τους συναδέλφους τους τα εγκλήματα κατά του κράτους είναι σημαντικότερα από τα εγκλήματα που διαπράττονται από κυβερνητικούς υπαλλήλους.

γ._ποσοστό 63 % θεωρεί ότι οι μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η ΕΕ στην Τουρκία δεν την ωφελούν.

δ._ποσοστό 16 % πιστεύει ότι πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 301 του τουρκικού ποινικού κώδικα που τιμωρεί την προσβολή της τουρκικής ταυτότητας και αποτελεί αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης.

ε._ποσοστό 69 % μιλά απροκάλυπτα περιφρονητικά για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που το θεωρούν προκατειλημμένο σε βάρος της Τουρκίας.

στ. ποσοστό 49 % θεωρεί ανεπιθύμητη τη μεταρρύθμιση του ποινικού δικαίου βάσει των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

ζ. ποσοστό 53 % δεν λαμβάνει ποτέ υπόψη κατά την έκδοση απόφασης τις διεθνείς συμβάσεις για τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, διότι θεωρούν ότι συνιστούν επέμβαση στην ανεξαρτησία της Τουρκίας και ανάμιξη στις εσωτερικές της υποθέσεις.

2. Πώς αξιολογεί η Επιτροπή το γεγονός ότι προφανώς για τους τούρκους δικαστές οι διεθνείς δεσμεύσεις και οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι ήσσονος σημασίας κατά την έκδοσή των αποφάσεών τους και ότι οι περισσότεροι δικαστές απορρίπτουν την τροποποίηση νόμων που έχει ως στόχο την επιβεβλημένη ενίσχυση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και κατά πάσα πιθανότητα δεν πρόκειται να τις εφαρμόσουν αφού θεσπιστούν;

3. Με ποιον τρόπο συμπεριλαμβάνονται αυτές οι πληροφορίες στη διαδικασία προετοιμασίας σχετικά με τη μελλοντική ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και με την απαραίτητη προς τούτο εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης;

4. Ποιες ενέργειες πραγματοποιούνται για να επηρεαστεί η στάση όλων των δημοσίων λειτουργών που έχουν σχέση με νομικές υποθέσεις στην Τουρκία έτσι ώστε να διορθωθούν σε εύθετο χρόνο αυτές οι σοβαρές ελλείψεις;

Πηγή: Ολλανδική ημερήσια εφημερίδα «De Volkskrant» της 30.11.2007.

[16] The Turkish Economic and Social Studies Foundation - www.tesev.org.tr

Ἡ σημερινὴ ἐκδήλωση-συζήτηση κατὰ τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη

Μία ἀκόμη ἐκδήλωση κατὰ τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη πραγματοποιήθηκε σήμερα Κυριακὴ 8 Μαΐου 2011 στὸ Βελλίδειο συνεδριακὸ κέντρο στὴ Θεσσαλονίκη παρουσία πλῆθος κόσμου ποῦ κατέφθασαν ἀπὸ ὅλες τὶς περιοχὲς τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Λόγο ἐκφώνησαν τρεῖς ἐξέχουσες προσωπικότητες: ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερὰ Μονῆς Ξηροποτάμου ἀρχιμανδρίτης Ἰωσήφ, ὁ Οἰκονομολόγος κ. Ἀδαμόπουλος Στάθης καὶ ὁ δικηγόρος παρ’ Ἀρείω Πάγω κ. Θανάσουλας Δῆμος. Ἀρχικὰ ἀναγνώστηκε ἡ ἀνακοίνωση τῆς ἐπιστασίας τοῦ Ἁγίου Ὅρους, στὴν ὁποία οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἱερῶν Μονῶν ἀπευθύνουν ἕνα βροντερὸ ΟΧΙ στὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη καὶ στὴν ἠλεκτρονικὴ διακυβέρνηση ἐνῶ ἀκολούθησε χαιρετισμὸς ἀπὸ τὸν π. Δαμασκηνό, ἐκπρόσωπο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γρηγορίου.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/05/blog-post_2208.html

Επιγραφή της αρχαίας Αιγύπτου επιβεβαιώνει την ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων

Η ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων, πλην των γνωστών αδιάψευστων ιστορικών στοιχείων (επιγραφές, ευρήματα αρχαιολογικών χώρων, κείμενα αρχαίων ιστορικών Ελλήνων, Εβραίων, Ρωμαίων κτλ) επιβεβαιώνεται και από μία επιγραφή του 267 π.Χ. (φωτογραφία της οποίας μου έστειλε ο κ. Σταύρος Χατζής, Συνταξιούχος Αστυνομικός, που παρακολουθεί το θέμα της Μακεδονίας) η οποία βρέθηκε στην Αίγυπτο και αναφέρεται σε αθλητικούς αγώνες, που έγιναν στα δωδέκατα βασιλικά γενέθλια. Οι αθλητές που αναφέρονται ότι αγωνίστηκαν, χαρακτηρίζονται από τον τόπο καταγωγής τους (Θραξ, Μακεδών, Σάμιος κτλ.), δηλαδή από τον ενιαίο Ελληνικό γεωγραφικό χώρο. Συνεπώς και μόνο από το γεγονός ότι αναφέρονται μεταξύ των άλλων Ελλήνων αθλητών και τέσσερις Μακεδόνες αθλητές, επιβεβαιώνει ότι οι Μακεδόνες είναι Έλληνες.

Ο George Robinson, στο εκδοθέν το 1899 στη Νέα Υόρκη βιβλίο του γράφει: «Ο αρχαίος Αιγυπτιακός πολιτισμός γαλουχήθηκε επί τρεις αιώνες από τον Ελληνικό πολιτισμό και ανέπτυξε το εμπόριο σε ύψιστο βαθμό, αλλά δεν αλλοιώθηκε από τον Μακεδόνα κατακτητή (Πτολεμαίο) στα θρησκευτικά και γλωσσικά στοιχεία του, γι’ αυτό πολλές επιγραφές που βρέθηκαν, είναι χαραγμένες στην αιγυπτιακή (ιερογλυφική ή δημώδη) γλώσσα και στη γλώσσα των Μακεδόνων» (δηλαδή την Ελληνική).

Εκτός των ανωτέρω αδιάψευστων στοιχείων, η ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελληνική, επιβεβαιώνεται και από τα αναφερόμενα στην πρόσφατη επιστολή μου στην Πρέσβειρα της Συρίας στην Αθήνα, δηλαδή:

α). Από την Παλαιά Διαθήκη, όπου αναφέρεται ότι «Ο Έλλην Βασιλεύς θα νικήσει τον Πέρση βασιλέα». Στο βιβλίο των Μακκαβαίων αναφέρεται ότι: «Ο Αλέξανδρος ο Μακεδών ο υιός του Φιλίππου ενίκησε τον Δαρείο».

β) Ο Απόστολος Παύλος (ΙΣΤ 9, 10) αναφέρεται, ότι το 50 μ.Χ. επισκέφθηκε τις πόλεις ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και ΒΕΡΟΙΑ, δηλαδή πόλεις που είχαν αιώνες προ το 50 μ.Χ., έκτοτε και μέχρι σήμερα τα αυτά Ελληνικά ονόματα, γεγονός που επιβεβαιώνει την ταυτότητα της Μακεδονίας ως Ελληνικής.

γ) Ο Απόστολος Παύλος (ΙΖ 4, 12) στη Θεσσαλονίκη και Βέροια συνάντησε Έλληνες και Ελληνίδες, που επίστευσαν.

δ) Ο Απόστολος Παύλος μίλησε και έγραψε τις επιστολές του προς τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης και των Φιλίππων στην Ελληνική γλώσσα.

ε) 356 Καθηγητές Πανεπιστημίων Αμερικανικών και άλλων χωρών, συνυπέγραψαν επιστολή στον Πρόεδρο Ομπάμα και του ζητούν να ανακαλέσει την απόφαση του προκατόχου του κ. Τζωρτζ Μπους (υιού), ο οποίος την επομένη της δεύτερης εκλογής του, ονόμασε την ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και ανέτρεψε την πάγια πολιτική των ΗΠΑ για τη Μακεδονία, όπως είχε χαραχθεί από την Εγκύκλιο του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Στεττίνιους το 1944 και το Δόγμα Τρούμαν. Ο κ. Μπους ανέτρεψε επίσης και προηγούμενη δήλωση του, ότι το 1946-1947 οι ΗΠΑ βοήθησαν το Βερολίνο και την Ελλάδα να διατηρήσουν την ελευθερία τους. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Μπους δεν είναι ούτε ιστορικός, ούτε αρχαιολόγος και όπως και άλλοι ηγέτες, αλλά και Κυβερνήσεις, παραπλανήθηκε από συμβούλους και ονόμασε την ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

στ) Τέλος, ο ορισθείς από τον ΟΗΕ κ. Νίμιτς, ως διαμεσολαβητής μεταξύ Σκοπιανών και Ελλήνων, για την ονομασία της ΠΓΔΜ, σε συνάντησή του με την Παμμακεδονική Ένωση της Αμερικής, παραδέχτηκε την ιστορική αλήθεια και είπε ότι οι Σκοπιανοί είναι Σλαβικής καταγωγής. Την πληροφορία αυτή ανέφερε και ο δημοσιογράφος Γ. Φωτιάδης στον «ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ ΤΥΠΟ» την 20^η Απριλίου 2011.

Ο ΟΗΕ πρέπει να ανακοινώσει όλη την ιστορική αλήθεια, για να παύσει το θέμα της Μακεδονίας να ταλαιπωρεί τον ΟΗΕ. Η ΠΓΔΜ μπορεί να ονομάσει το κράτος της όπως επιθυμεί, υπό τον όρο να μην εμπεριέχει τη λέξη «Μακεδονία». Προτείνω το «Δημοκρατία της ΠΑΙΟΝΙΑΣ», διότι όταν ήρθαν οι Σλάβοι στη Μακεδονία, μέρος τους εγκαταστάθηκε στην Αρχαία Παιονία. Ο Άγγλος ιστορικός NGL HAMMOND, ο οποίος έγραψε βιβλία για τη Μακεδονία, στο βιβλίο του «Μέγας Αλέξανδρος (ένας ιδιοφυής)» παρατηρεί στη σελ. 268, Κεφ 5: «Η εκστρατεία της Ιλλυρίας και οι Μακεδονικές δυνάμεις»: «Τέλος του θέρους (335 π.Χ.) ο Αλέξανδρος οδήγησε το στρατό του στη χώρα των Αγριανών (γύρω από τη σημερινή Σόφια) και στην περιοχή που κατοικείτο από Παίονες (γύρω από τα σημερινά Σκόπια». Ο N.G.L. Hammond, στο βιβλίο του «Ιστορία της Μακεδονίας» (Τόμος 2, σελ. 126), αναφέρει: «Οι Παίονες δεν ήσαν Έλληνες».

Η ιστορική αλήθεια είναι ότι ο Λένιν το 1923 στο 5^ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, διακήρυξε για πρώτη φορά το σύνθημα «Ανεξάρτητη Μακεδονία–Θράκη». Την πολιτική αυτή ακολούθησε και το ΚΚΕ και στο 3^ο Έκτακτο Συνέδριο της Κ.Ε. (Εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 14.2.1924) ομόφωνα διακήρυξε «περί Ανεξαρτήτου Μακεδονίας – Θράκης». Στην 6^η Ολομέλεια του 1934, ο Ζεύγος τόνισε «Το ΚΚΕ υποστηρίζει το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως του πληθυσμού της Μακεδονίας και Θράκης και τον αποχωρισμό τους σε ξεχωριστό κράτος.

Ο Τίτο, τον Αύγουστο 1944, με σύμφωνη γνώμη του Στάλιν, μετονόμασε την Νότιο Γιουγκοσλαβία (Βαρντάρσκα) σε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας και τους κατοίκους της Μακεδόνες.

Ο Στεττίνιους, Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ το 1944, με την Εγκύκλιο του υπ’ αριθ. 868014/24.12.1944 προς τους Πρεσβευτές και Προξένους των ΗΠΑ ανέφερε: «Το Αμερικάνικο Υπουργείο Εξωτερικών έχει επισημάνει αύξουσα προπαγάνδα και ημιεπίσημες δηλώσεις, περί αυτονομίας της Μακεδονίας. Η Αμερικανική Κυβέρνηση θεωρεί κάθε συζήτηση περί Μακεδονικού «Έθνους», περί «Μακεδονικής πατρίδας», περί Μακεδονικής «συνειδήσεως» αδικαιολόγητη δημαγωγία, χωρίς εθνική ή πολιτική υπόσταση και ομοιάζει με επιθετική προδιάθεση εναντίον της Ελλάδας. Η συγκεκριμένη πολιτική της Κυβερνήσεως μας είναι να αντιτάσσεται σε κάθε αναβίωση του Μακεδονικού, που εμπλέκει την Ελλάδα. Η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας κατοικείται κατά μέγα μέρος από Έλληνες. Οι Έλληνες αυτοί, δεν έχουν καμία πρόθεση αυτονομήσεως και αντιτάσσονται στην δημιουργία Μακεδονικού κρατιδίου. Η Κυβέρνηση μας θα θεωρήσει υπεύθυνη κάθε Κυβέρνηση ή ομάδες κρατών που ανέχονται ή ενθαρρύνουν απειλές ή επιθετικές ενέργειες «Μακεδονικών δυνάμεων» εναντίον της Ελλάδας.»

Ο Κίρο Γκλιγκόρωφ, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στη συνέλευση του ΟΗΕ, πέτυχε την αναγνώριση ως ανεξάρτητου Κράτους, της «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας Μακεδονίας».

Την ιστορική αλήθεια, ότι οι Σκοπιανοί δεν έχουν καμία σχέση με τους Μακεδόνες, επιβεβαίωσαν οι 15 ηγέτες της ΕΟΚ τον Ιούνιο 1992 στη Διάσκεψη Κορυφής στη Λισσαβόνα, οπού ομόφωνα αποφάσισαν να αναγνωρίσουν την ΠΓΔΜ, εφόσον η ονομασία δεν θα περιέχει τη λέξη «Μα­κεδονία». Το θέμα είχε τεθεί από τον τότε Μακεδόνα Πρόεδρο της Ελλη­νικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος στην από 3.1.1992 επιστολή του, όπου τόνιζε ότι είναι Μακεδόνας, έγραψε ότι: «Η αναγνώριση της αυτοαποκαλουμένης “Δημοκρατίας της Μακεδονίας” έχει θεμελιώδη σημασία για την Ελλάδα και το γνωρίζω καλύτερα από κάθε άλλον αφού είμαι ο ίδιος Μακεδών. Η Δημοκρατία αυτή ούτε εθνολογικά, ούτε ιστορικά έχει το δικαίωμα να ονομάζεται Μακεδονία», και προσέθεσε:«Η εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού της χώρας αυτής αποτελείται από Αλβανούς, Τούρκους, Τσιγγάνους και Σλάβους, που καμία σχέση δεν έχουν με Μακεδόνες», και ότι: «Είναι αδιανόητο με την λήξη του Ψυχρού Πολέμου να δίδεται ιστορική νομιμοποίηση σε Τίτο και Μόσχα, που ονόμασαν την Νότιο Γιουγκοσλαβία σε Μακεδονία, γιά έξοδο στο Αιγαίο, αποσπώντας την Μακεδονία από την Ελλάδα».

Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος, με Εγκύκλιο του το 1981, ανακήρυξε «Τους γεννηθέντες στη Θεσσαλονίκη Έλληνας αδελφούς Μοναχούς (Μεθόδιο και Κύριλλο) ουράνιους προστάτες της Ευρώπης».

Νίκος Μάρτης, Πρώην Υπουργός

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ Η ΑΟΖ

Του Θεόδωρου Κ. Καρυώτη*
Για περισσότερα από 30 χρόνια τώρα η Ελλάδα επιμένει μονότονα ότι η μοναδική της διαφορά με την Τουρκία, ήτοι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, είναι νομικής φύσης. Όμως, εδώ και πάνω από 25 χρόνια η έννοια της υφαλοκρηπίδας έχει υπερκεραστεί απ’ αυτή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
Από την ύπαρξη της νέας Σύμβασης του Διεθνούς Δίκαιου της Θάλασσας το 1982, κανένα κράτος στον κόσμο δεν έχει ζητήσει μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αλλά πάντα ζητά και την ταυτόχρονη οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Πράγματι, όλες οι αποφάσεις του Δικαστηρίου μέχρι σήμερα λαμβάνουν υπόψη την οριοθέτηση και των δύο ζωνών που πάντα συμπίπτουν.
Οι Τούρκοι, βέβαια, τρίβουν τα χέρια τους που ακούν για τόσα χρόνια τις ελληνικές κυβερνήσεις και όλα τα πολιτικά κόμματα να μιλάνε μόνο για την υφαλοκρηπίδα χωρίς να αναφέρονται στην ΑΟΖ. Ο λόγος, βέβαια, της μεγάλης χαράς των Τούρκων είναι ότι γνωρίζουν πως η Ελλάδα έχει πολλά να κερδίσει μετά την οριοθέτηση μιας ΑΟΖ στο Αιγαίο. Έτσι, οι μεν Τούρκοι κάνουν την… πάπια οι δε Έλληνες παπαγαλίζουν μονότονα το τροπάριο της υφαλοκρηπίδας!
Συμφωνία της Κύπρου με την Αίγυπτο
Ο κύριος λόγος της ελληνοτουρκικής διαφοράς είναι η ύπαρξη πετρελαίου στο Αιγαίο, όμως οι ελληνικές κυβερνήσεις ουδέποτε ζήτησαν οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο!
Τα πράγματα, όμως, άλλαξαν πριν από λίγο καιρό, όταν η Κύπρος αποφάσισε, πολύ σωστά, να συνάψει συμφωνία με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο κρατών και μετά να αρχίσει έρευνες για πετρέλαια στην κυπριακή ΑΟΖ. Η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται να συμφωνεί και υποστηρίζει την κυπριακή θέση, τη στιγμή που έχει μεσάνυχτα για το τι σημαίνει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, μια και ποτέ δεν ασχολήθηκε με αυτή τη νέα έννοια του Δίκαιου της Θάλασσας. Όπως γνωρίζουμε, ο κύριος λόγος της ελληνοτουρκικής διαφοράς είναι η ύπαρξη πετρελαίου στο Αιγαίο, όμως οι ελληνικές κυβερνήσεις ουδέποτε ζήτησαν οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Αιγαίο! Τώρα, η κυπριακή πρωτοβουλία φέρνει στο προσκήνιο όχι μόνο αυτή τη μεγάλη ελληνική παράλειψη, αλλά και σε πολύ δύσκολη θέση και την Τουρκία, η οποία, βέβαια, δεν επιθυμεί κάποιος να εγείρει θέμα ΑΟΖ που τόσο πολύ βλάπτει τα συμφέροντά της στη Μεσόγειο.
Η δημιουργία ΑΟΖ στις Ελληνικές θάλασσες δικαιολογείται για τους ακόλουθους λόγους:
Α. Υπάρχουν σήμερα 137 παράκτια κράτη που διαθέτουν ΑΟΖ. Η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά στο Άρθρο 121, παράγραφος 2, ότι όλα τα νησιά και οι νησίδες, με εξαίρεση τους βράχους που δεν μπορούν να έχουν δική τους οικονομική ζώνη, διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, γιατί η Τουρκία δεν μπορεί να προβάλλει τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιεί για δεκαετίες τώρα για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου. Δηλαδή, ότι τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι βρίσκονται πάνω στην «υφαλοκρηπίδα» της Ανατολίας.
Β. Στις 10 Μαρτίου 1983 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν υπέγραψε διακήρυξη βάσει της οποίας η Αμερική δημιούργησε ΑΟΖ 200 ν.μ. πέρα από τις ακτές της. H πράξη αυτή της Αμερικής ήταν πολύ χρήσιμη για την Ελλάδα, διότι η Αμερική διατήρησε, σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, ΑΟΖ για όλα ανεξαιρέτως τα νησιά της. Έτσι, για την αμερικανική κυβέρνηση θα είναι πολύ δύσκολο να αρνηθεί στην Ελλάδα τη δημιουργία ελληνικής ΑΟΖ που δεν θα διαφέρει καθόλου από την αμερικανική ΑΟΖ.
Ας σημειωθεί ότι Αμερική, που απέχει μόνο 90 μίλια από την Κούβα, δεν τόλμησε να πει ότι η Κούβα, επειδή είναι νησί, δεν διαθέτει ΑΟΖ, αλλά οριοθέτησε την ΑΟΖ ανάμεσα στα δύο κράτη χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της «μέσης γραμμής», μέθοδο που τόσο απεχθάνονται οι Τούρκοι. Μάλιστα, η κυβέρνηση της Κούβας αποφάσισε πρόσφατα να αρχίσει έρευνες για πετρέλαια στη δική της ΑΟΖ, έρευνες που γίνονται σε απόσταση μόνο 45 μιλίων από τις ακτές της Φλόριδας.
Γ. Στα τέλη του 1986, η Τουρκία υιοθέτησε ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και κατέληξε σε συμφωνία με την τότε Σοβιετική Ένωση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της «μέσης γραμμής». Αργότερα, η Τουρκία άρχισε συνομιλίες με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία για το ίδιο θέμα, που κατέληξαν σε συμφωνίες παρόμοιες του τύπου που είχε συνάψει με τους Σοβιετικούς. Ουδέποτε, βέβαια, η Τουρκία πρότεινε στην Ελλάδα και σε άλλα γειτονικά κράτη να κάνουν το ίδιο στη Μεσόγειο. Έτσι, η Μαύρη Θάλασσα, που αποτελεί «κλειστή ή ημίκλειστη θάλασσα», όπως και η Μεσόγειος, έχει εντελώς μοιραστεί από τα παράκτια κράτη αυτής της θάλασσας, χρησιμοποιώντας την οριοθέτηση της ΑΟΖ και όχι της υφαλοκρηπίδας. Αυτό, κατά την άποψή μου, αποτελεί τον πιο λανθασμένο χειρισμό της Τουρκίας, διότι δέχτηκε να οριοθετήσει τη θαλάσσια ζώνη της Μαύρης Θάλασσας με μια μέθοδο που δεν ίσχυε μέχρι το 1982, δηλαδή με τη μέθοδο της ΑΟΖ που πολέμησε τόσο πολύ κατά τη Διάσκεψη του ΟΗΕ. Η Τουρκία χρησιμοποίησε αυτή τη νέα θαλάσσια ζώνη, παρόλο που μέχρι σήμερα αρνείται να προσχωρήσει στη νέα Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας που περιλαμβάνει και την ΑΟΖ. Πώς μπορεί η Τουρκία να αρνείται την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ελλάδα, όταν ήδη υπάρχει το προηγούμενο της Μαύρης Θάλασσας;
Δ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επίσης αποδεχτεί την ΑΟΖ και πολλά παράκτια κράτη-μέλη της έχουν υιοθετήσει ΑΟΖ 200 μιλίων. Έτσι, είναι απορίας άξιον γιατί όχι μόνο η ΕΕ δεν παρεμβαίνει υπενθυμίζοντας στην Τουρκία ότι όλα τα κράτη-μέλη της έχουν δικαίωμα να υιοθετήσουν ΑΟΖ στις παράκτιες περιοχές τους, αλλά και να υποχρεώσει όλα τα κράτη-μέλη της, που δεν έχουν ήδη ΑΟΖ, να προκηρύξουν τέτοια ΑΟΖ.
Η Τουρκία, επίσης, γνωρίζει ότι η θέση της όσον αφορά στην ΑΟΖ είναι πολύ αδύναμη, γι’ αυτό και δεν εκστομίζει ποτέ αυτές τις τρεις λέξεις στις συνομιλίες της με όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις από το 1974 μέχρι σήμερα. Το μεγάλο ερώτημα, βέβαια, είναι γιατί και η Ελλάδα αποφεύγει να αναφερθεί και να θέσει η ίδια, στο τραπέζι των συνομιλιών, τις τρεις αυτές λέξεις (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) που ανησυχούν τόσο πολύ την Τουρκία.
Οι μυστικές συνομιλίες
Η μόνη πιθανή εξήγηση που μπορεί κανείς να δώσει είναι η ακόλουθη:
Στη δεκαετία του 1980, η Ελλάδα αποτάθηκε στην Τουρκία με κάποιες μυστικές συνομιλίες και της ζήτησε να φέρουν στο τραπέζι των συζητήσεων το θέμα της ΑΟΖ. Δυστυχώς, η τουρκική αντιπροσωπεία αντέδρασε έντονα, λέγοντας ότι το θέμα αυτό δεν μπορεί ποτέ να προστεθεί στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων, διότι θίγονται μεγάλα συμφέροντά της στο Αιγαίο. Ζήτησε, μάλιστα, από την ελληνική πλευρά να μην επαναφέρει αυτό το θέμα ποτέ πια στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κάτι που, εκ των πραγμάτων, φαίνεται ότι έγινε δεκτό από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις!
Τώρα, όμως, που η κυπριακή πρωτοβουλία φέρνει στο προσκήνιο την ξεχασμένη ΑΟΖ, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα πλέον να αγνοεί τη ρύθμιση αυτή του Δίκαιου της Θάλασσας, που τόσο πολύ ευνοεί τη χώρα μας. Φαίνεται, όμως, ότι το υπουργείο Εξωτερικών έχει, έστω και καθυστερημένα, καταλάβει την αξία της ΑΟΖ και έχει ξεκινήσει συνομιλίες με τα κράτη στα νοτιοδυτικά σύνορα της Ελλάδας, δηλαδή την Αλβανία, την Ιταλία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με τα κράτη αυτά.
Συμφωνίες και «σύννεφα»
Η πρώτη συμφωνία έγινε πρόσφατα με την Αλβανία (εκκρεμεί η επικύρωσή της, νομίζω, από την αλβανική Βουλή), χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της «μέσης γραμμής», ο δε τρόπος της οριοθέτησης ονομάστηκε «θαλάσσιο όριο πολλαπλών χρήσεων». Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί χρησιμοποιήθηκε μια τέτοια ορολογία, ενώ θα μπορούσε να γίνει οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο κρατών. Επίσης, έχει σημασία το γεγονός ότι η Αλβανία έκανε αποδεκτή τη θέση της Ελλάδας ότι όλα τα νησιά στην περιοχή έχουν πλήρη δικαιώματα, όπως και οι ηπειρωτικές ακτές. Το μόνο που μένει είναι να υπάρξει και μια συμφωνία σ’ ένα τριεθνές σημείο όπου συνορεύουν η Ελλάδα, η Αλβανία και η Ιταλία.
Ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται και κάποιο πρόβλημα με τη Λιβύη, διότι, ενώ η ελληνική πλευρά δέχεται να κλείσει ο κόλπος της Σύδρας και η οριοθέτηση της ΑΟΖ να αρχίσει από το σημείο εκείνο, η πλευρά των Λιβύων δεν θέλει να συμπεριλάβει στην οριοθέτηση κάποια μικρά ελληνικά νησιά νότια της Κρήτης.
Από την άλλη μεριά, δεν φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα με την Ιταλία, διότι ήδη υφίσταται η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των δύο κρατών και επομένως μπορούν εύκολα να δηλώσουν ότι η ΑΟΖ τους συμπίπτει με αυτή της υφαλοκρηπίδας.
Ένα άλλο, τραγικό κατά την άποψή μου, λάθος που έκανε η Ελλάδα ήταν η πρόσφατη απόφασή της να αρχίσει συνομιλίες με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δύο κρατών. Το τραγικό λάθος έγκειται στο γεγονός ότι η Ελλάδα άρχισε τις συνομιλίες της με την Αίγυπτο χωρίς να πάρει κάποια ρητή και σαφή διαβεβαίωση από αυτή ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο. Τώρα που οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει, φαίνεται ότι οι Αιγύπτιοι δεν θέλουν να δώσουν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο κι αυτό δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στην ελληνική πλευρά. Πρέπει, επιτέλους, οι Τούρκοι και οι Αιγύπτιοι να καταλάβουν ότι το Καστελόριζο δεν είναι μόνο ένα ελληνικό νησί αλλά και ένα νησί της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τέλος, η Ελλάδα δέχτηκε άλλο ένα χαστούκι από τους Αιγυπτίους, όταν αυτοί ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Τουρκία τη στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία! Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία μόνο αν δεν αναγνωριστούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου. Ο νοών νοήτω.
Η Αίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα είχε συνομιλίες μαζί της στο Κάιρο στις 20 Ιουνίου του 2009 και αμέσως μετά στις 22 Ιουνίου 2009 με την τουρκική πλευρά! Η Ελλάδα, αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία γι’ αυτή την αιγυπτιακή θέση, που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, πήγε στη συνάντηση στις 20 Ιουνίου γνωρίζοντας ότι δύο ημέρες αργότερα Αιγύπτιοι και Τούρκοι θα κάθονταν στο ίδιο τραπέζι.
Πριν από μερικά χρόνια, η κυπριακή πλευρά προσέγγισε την ελληνική κυβέρνηση και της ζήτησε να προχωρήσουν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο κρατών, αλλά δυστυχώς η Ελλάδα δεν άδραξε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία που θα δημιουργούσε και ένα προηγούμενο για το Καστελόριζο!
Απερισκεψία
Η άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει τη δική της ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου δεν αποτελεί μόνο πράξη δειλίας, αλλά και μεγάλης απερισκεψίας. Εύχεται κανείς η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να διορθώσει σύντομα αυτό το λάθος. Κλειδί σ’ αυτή την οριοθέτηση είναι το Καστελόριζο, νησί το οποίο κατοικείται –όχι, ας πούμε, κάποια ακατοίκητη βραχονησίδα– και κατά συνέπεια κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι διαθέτει ΑΟΖ. Εάν η Ελλάδα δεχτεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου, η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!
Επομένως, σύντομα, η Ελλάδα θα πρέπει να προβεί στην ίδια ενέργεια στην οποία προέβησαν οι ΗΠΑ, η Ρωσία και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ, δηλαδή να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ, με βάση το εθιμικό δίκαιο της θάλασσας, όπως αυτό εκφράζεται στη Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας. Φυσικά, μια τέτοια ΑΟΖ δεν θα διαθέτει μόνο η ηπειρωτική χώρα, αλλά και όλα τα ελληνικά νησιά. Χρησιμοποιώντας τις αρχές της ΑΟΖ, το μεγαλύτερο ποσοστό του Αιγαίου και οι φυσικοί του πόροι θα ανήκουν στην Ελλάδα και με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαστεί ούτε να γίνει κάποια επέκταση των χωρικών μας υδάτων ούτε να συζητάμε με τους Τούρκους αν τα νησιά μας έχουν υφαλοκρηπίδα ή όχι.

* Ο Θεόδωρος Κ. Καρυώτης είναι Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας. Υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και επιμελήθηκε το βιβλίο Greece and the Law of the Sea.
Πηγή : http://eleftheroiellines.blogspot.com/2011/05/blog-post_5820.html

Όλη η αλήθεια για την ανασκαφή στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου που σταμάτησε με παρέμβαση των "Ελληνικών" κυβερνήσεων!

Απίστευτο: Ελληνίδα Αρχαιολόγος-που ισχυρίζεται ότι- βρήκε τον τάφο του Μ.Αλεξάνδρου, με εντολή Ελληνικών Κυβερνήσεων σταμάτησαν οι ανασκαφές. Δυστυχώς ΔΕΝ υπερβάλουμε.
Όπως θα δείτε στο βίντεο, η αρχαιολόγος κ. Σουλβατζή σε μεγάλη ανασκαφή στην Αίγυπτο βρήκε Μακεδονικό τάφο ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ διαστάσεων.

Με παρέμβαση της Κυβέρνησης Σημίτη (Πάγκαλου κλπ) ζητήθηκε από την Κυβέρνηση της Αιγύπτου να σταματήσουν οι ανασκαφές παρά τα εντυπωσιακά ευρήματα και πριν προλάβουν να αποκαλύψουν τον κυρίως τάφο.
Πιθανότατα για να μην επηρεαστούν οι σχεδιαζόμενες εξελίξεις στο Σκοπιανό (παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας στο κράτος των Σκοπίων).

Δείτε πως περιγράφει τα ευρήματα η ίδια η αρχαιολόγος στη σελίδα της: http://www.souvaltzi.gr/anaskafes.htm.

Tα τρίγλυφα και οι μετώπες είναι ανεξάρτητα. Τα τρίγλυφα αποτελούνται από δύο πλήρεις γλυφές και δύο ημιγλυφές. Οι μετώπες είναι σχεδόν τετράγωνες, χωρίς εξώγλυφο διάκοσμο (0,72 Χ 0,68). Η ύπαρξη των γωνιακών τριγλύφων υπογραμμίζει την ελληνικότητα του Μνημείου και το μεγάλο ύψος τους (0,72 εκ.) δηλώνει την μεγάλη κλίμακά του.

Από τις θύρες της κυρίας εισόδου του τάφου εκτείνεται σε ευθεία εμπρός, ο μακρύς κλειστός επιβλητικός διάδρομος μήκους 31,32 μέτρων και πλάτους 7 μέτρων, ο οποίος κάποτε είχε θολωτή οροφή, αλλά κατέρευσε.

Από τους θολίτες όμως, που βρέθηκαν πεσμένοι στο εσωτερικό του και πολλοί διατηρούσαν το χρώμα τους, γνωρίζομε ότι η οροφή εσωτερικά είχε βαθύ μπλέ χρώμα. Ο διάδρομος έχει στις μακρυές πλευρές του από τρείς θύρες σε κάθε πλευρά αντιδιαμετρικές. Το δάπεδο του διαδρόμου είναι πλακοστρωμένο.

Υπάρχει ένα χαμηλό στηθαίο, ύψους 0,13 του μέτρου και πάχους το ίδιο, που χωρίζει το δάπεδο του διαδρόμου σε τρείς ζώνες, όπου υπάρχουν κατανεμημένα τα σύμβολα και οι βωμοί.

Ο γλυπτικός διάκοσμος του Μνημείου είναι μοναδικός και θαυμάζεις το μεγαλείο της Ελληνικής Κλασσικής Τέχνης. Και μόνον το σμίλευμα σε τόσο δύσκολο υλικό, σαν τον ασβεστόλιθο, δείχνει την επιδεξιότητα και την τέχνη, την οποία μόνον έλληνες γλύπτες μπορούσαν να επιτύχουν.

Τα έργα τους χαρακτηρίζει η πνοή και ο ρεαλισμός.

Συνεχίζουμε με το κείμενο από το Ιστολόγιο "Εθνική Παιδεία" που ανέδειξε το θέμα:
"Ποιος ήταν ο "τοίχος" που ανέφερε ο μετέπειτα Υπουργός Τατούλης, στον οποίο σταμάτησαν οι ανασκαφές;;; Το επεισόδιο με τον Ισραηλίτη πρέσβη, που επισκεπτόμενος τις ανασκαφές αποκάλεσε κίναιδο και μέθυσο τον Μ. Αλέξανδρο, ενώ ανέφερε ότι ο στρατηλάτης προσκύνησε τον Μεγάλο Αρχιερέα στην Ιερουσαλήμ!!! Οι έμμεσες απειλές του προς την αρχαιολόγο."


Ειλικρινά ΝΤΡΟΠΗ.
Η μόνη παρηγοριά είναι ότι o τεράστιος Μακεδονικός τάφος ευτυχώς συνεχίζει να φυλάσσεται από την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση.

Άσχετα από το αν το συγκεκριμένο οικοδόμημα είναι ή όχι ο τάφος του Μ.Αλεξάνδρου, οι καταγγελίες της αρχαιολόγου για την απαράδεκτη παρέμβαση των Ελληνικών Κυβερνήσεων για να σταματήσει η συγκεκριμένη ανασκαφή στην Αίγυπτο απατούν επίσημη ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Σχόλιο: Τον ορισμό της προδοσίας, μπορεί να μας τον δώσει κάποιος;

Πηγή : http://www.thermopilai.org/content/ole-e-aletheia-gia-ten-anaskaphe-ston-tapho-tou-megalou-alexandrou-pou-stamatese-me

ποίημα : Ο χαρακτήρας πίσω από τη δημοσιότητα ενός αγγέλου

ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ!

ΚΑΡΥΑΙ ΤΗ 22.4/5.5.2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΚΑΙ ΤΗΣ «ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ»

Εξ αφορμής της προσφάτου καταθέσεως στην Βουλή των Ελλήνων του νομοσχεδίου «Για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση» και την απορρέουσα εκ τούτου μελ­λον­τική έκδοσι της «Κάρτας του Πολίτη», η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους επιθυμεί να επισημάνη τα ακόλουθα:
Η «Κάρτα του Πολίτη» ταυτοποιεί την προσωπικότητα του πολίτη και τον μετατρέπει σε ένα αριθμό του συστήματος της ηλεκτρο­νικής διακυβερνήσεως.
Όλοι οι πολίτες εντάσσονται πλέον σε ένα ηλεκτρονικό σύστημα, το οποίο ελέγχει και επεξερ­γάζεται τα στοιχεία της προσωπικής τους ζωής (οικονομική δραστηριότης, θέματα υγείας, εργασίας, κοινωνικής συμπεριφοράς κ.λπ.), καταργώντας ουσιαστικά τις προσωπικές τους ελευθερίες.
Επειδή το σύστημα αυτό έχει την δυνατότητα να μετεξελίσσεται εύκολα θεωρούμε ότι είναι ορατός ο κίνδυνος για τους Χριστιανούς να παραβιάζεται η ελευθερία της θρησκευτικής τους συνειδήσεως, στερώντας τους την δυνατότητα να ομολογούν ελεύθερα την πίστι τους και να κηρύσσουν το Ευαγγέλιο του Χριστού.


Επειδή μάλιστα η εξουσία χρήσεως του συστήματος αυτού παραδίδεται σε φορείς ακαθόριστους ως προς τον δη­μόσιο η ιδιωτικό τους χαρακτήρα και τους δίδεται η ευχέρεια να προσθαφαιρούν στην Κάρτα δεδομένα, υπάρχει το ενδεχόμενο ακόμη και της ανεπίγνωστης εκ μέρους των πιστών χρήσεως αντιχριστιανικών συμβόλων.
Για όλους τους παραπάνω λόγους η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους εκφράζει την έντονη ανησυχία της και υποβάλλει θερμή παράκλησι προς την Ελληνική Κυβέρνησι να μη προχωρήση στην έκδοσι της ηλεκτρονικής «Κάρτας του Πολίτη», συνιστά δε στους χριστιανούς να χρησιμοποιούν τα συμβατικά μέσα ταυτοποιήσεώς τους.


Η υποχρεωτική επιβολή τοιούτου είδους Κάρτας μας ευρίσκει αντιθέτους.
Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν λησμονούμε ότι «μείζων ο εν ημίν η ο εν τω κόσμω», και ότι ο Χριστός «νενίκηκε τον κόσμον»• τούτο όμως δεν συνεπάγεται και την συμφωνία μας σε υποχρεωτικές και ανελεύθερες πρακτικές.


Ευχόμεθα ολοψύχως η Κυρία Θεοτόκος, η Προστάτις και Έφορος του Αγίου Όρους, να δίδη στον ευλαβή λαό της πατρίδος μας την δύναμι να ανταπεξέρχεται σε όλες τις δυσκολίες του βίου, μάλιστα μέσα στη δυσχερή αυτή συγκυρία που διερχόμεθα.


Άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι
των είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Όρους Άθω.

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ: http://orthodox-watch.blogspot.com/2011/05/blog-post_9352.html

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑΣ

Τι είναι η γλωσσολογία;

Η γλωσσολογία είναι η επιστημονική μελέτη των γλωσσών. Διαι­ρείται σε τρία μέρη:

(α) τη γενική γλωσσολογία, με θέμα της τη γέννηση και τη φύση της ομι­λίας,

(β) τη συγκριτική γλωσσολογία, μέ θέμα τις σχέσεις ανάμεσα σε διάφορες γλώσσες, και

(γ) την ιστορική γλωσσολογία, με θέμα την ιστο­ρική εξέλιξη των γλωσσών.

Το υλικό της γλωσ­σολογίας διαιρείται στα ακόλουθα μέρη :

(α) τη φωνητική, που καταγίνεται με τούς φθόγγους των γλωσσών,

(β) τη γραμματική, που χωρίζεται σε δύο μέρη — τη μορφολογία, που καταγίνεται μέ τη διαμόρφωση των λέξεων από τούς φθόγγους, και τη σύνταξη, πού καταγίνεται με τη διαμόρφωση των προτάσεων από τις λέξεις — και

(γ) τη λεξι­κολογία, πού χωρίζεται κι αυτή σε δύο μέρη — τη σημασιολογία, πού καταγίνεται με τις σημασίες των λέξεων, και την ετυμολογία, που καταγίνεται με την εξέλιξή τους.

Γλωσσικές οικογένειες.

Οι γλώσσες του κό­σμου διαιρούνται κατά τις συγγένειες τους σέ διά­φορες οικογένειες. Γλωσσική οικογένεια είναι μία ομάδα γλωσσών πού προέρχονται, όλες τους, από την ίδια γλώσσα, λ. χ. η...

σημιτική οικογένεια, η τουρκοαλταϊκή, η ινδοευρωπαϊκή.

H σημιτική πε­ριλαβαίνει τα εβραϊκά, τα άραμαϊκά και τα αράπικα. Η τουρκοαλταϊκή περιλαβαίνει τα τούρκι­κα και άλλες γλώσσες της Κεντρικής Ασίας. Ιν­δοευρωπαϊκή λέγεται η δική μας οικογένεια και περιλαβαίνει σχεδόν όλες τις γλώσσες της Ευρώπης ακόμα, τα περσικά, τα ινδικά, τα σαν­σκριτικά και άλλες ασιατικές γλώσσες.

Η κοινή ινδοευρωπαϊκή.

Έτσι καλείται η κοινή πρόγονος των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Έχει με τις γλώσσες αυτές την ίδια σχέση πού έχει η λατινική με τις νεολατινικές γλώσσες, δηλ. τα ιταλικά, τα ρουμανικά, τα γαλλικά, τα ισπανι­κά, κλπ. Αν ή λατινική είχε χαθεί θα ήταν δυνα­τόν, ως ένα βαθμό, να ανασυγκροτηθεί με μία συγκριτική μελέτη των παράγωγων της γλωσσών. Έτσι ανασυγκροτήθηκε και η κοινή ινδοευρωπαϊ­κή— όχι βέβαια το σύνολο της αλλά ο σκελετός της μορφολογίας και του λεξιλογίου της.

Πρέπει όμως να καταλάβουμε πως, αν και οι ινδοευρωπα­ϊκές γλώσσες κατάγονται από την κοινή ινδοευ­ρωπαϊκή, αυτό δεν σημαίνει ότι και οι λαοί που μιλάνε αυτές τις γλώσσες κατάγονται από το λαό πού μιλούσε την κοινή ινδοευρωπαϊκή. Στη διάρ­κεια της Ιστορίας οι λαοί του κόσμου αναμιγνύ­ονταν αδιάκοπα ο ένας μέ τον άλλον, με αποτέλε­σμα πολλές φορές ν’αφήνουν τις δικές τους γλώσ­σες και να υιοθετούν άλλες. Επομένως δεν υπάρχει αναγκαστικά σύνδεση μεταξύ γλώσσας και φυλής. Η γλώσσα ανήκει στην εκπολιτιστική κληρονομιά ενός λαού, ενώ η φυλή ανήκει στη φυσιολογική του σύσταση που, παρ' όλες τις επιφανειακές πα­ραλλαγές, είναι βασικά η ίδια σε όλους τούς λαούς.

Η ιστορική γλωσσολογία.

Η ιστορική γλωσ­σολογία βασίζεται στη διαχρονική μέθοδο, που μελετάει δηλαδή μια γλώσσα ή ομάδα γλωσσών στην πορεία της ιστορικής της εξέλιξης. Αντί­θετη στη διαχρονική μέθοδο είναι η συγχρονική, που μελετάει μια γλώσσα, ή ομάδα γλωσσών, όπως βρίσκεται σε ένα δεδομένο στάδιο της εξέ­λιξης της. Η συγχρονική μέθοδος είναι σκόπι­μο, και μάλιστα απαραίτητο, να χρησιμοποιείται για ορισμένους σκοπούς, όπως λόγου χάρη για να μάθουμε να μιλάμε μια γλώσσα. Αν όμως μελετάμε μία γλώσσα στην κατάσταση πού βρί­σκεται σ’ ένα και μόνο στάδιο της εξέλιξης της, χωρίς να λαβαίνουμε υπόψη τα προηγούμενα, δεν θα είμαστε σε θέση να καταλάβουμε όλα τα στοι­χεία της, γιατί κάθε γλώσσα αποτελεί μία ορ­γανική συνέχεια και όλες οι φάσεις της εξέλιξης της είναι αλληλένδετες.

Γλωσσική εξέλιξη.

Με τη λέξη «αλλαγή» ή «μεταβολή» εννοείται, εδώ μία ιδιαίτερη αλλαγή ή μια σειρά αλλαγών με τη λέξη «εξέλιξη» εννοείται η γενική ανάπτυξη της γλώσσας, δηλαδή το σύνολο των αλλαγών πού έγιναν σ' αυτήν μέσα σε μια δεδομένη περίοδο, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πώς τα μεταγενέστερα στάδια της εξελικτικής πορείας είναι ανώτερα απ' τα προγενέστερα. Βέβαια μερικές γλώσσες του κόσμου είναι πραγματικά πρωτόγονες, γιατί τούς λείπουν τα μέσα για την έκφραση των αφηρημένων σκέψεων στις γλώσσες όμως των πολιτισμένων λαών πρέπει να κάνουμε διάκριση ανάμεσα στην τυπική και την ουσιαστική τους εξέλιξη.

Αν συγκρίνουμε την ελληνική με την κινέζικη μπορούμε να πούμε, από τυπική και μόνο άποψη, ότι η κινέζικη είναι πιο πρωτόγονη γιατί διατηρεί ακόμα τη μονοσυλλαβική της βάση πάνω σ' αυτή τη βάση, όμως, δουλεύτηκε και καλλιεργήθηκε σε υψηλότατο επίπεδο. Από την ίδια άποψη, επειδή η εξέλιξη των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών φανερώνει μία γενική τάση προς τον απλοποίηση του κλιτικού συστήματος, θα μπορούσαμε να πούμε πώς η αγγλική, πού κατάργησε σχεδόν όλες τις αρχαίες κλίσεις, είναι πιο εξελιγμένη από την ελληνική πού διατηρεί ακόμα τις περισσότερες κλίσεις της. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ουσιαστικά η μία γλώσσα είναι ανώτερη ή κατώτερη απ' την άλλη.

Εσωτερικές αλλαγές.

Για κάθε γλώσσα αληθεύει αυτό που είπε ο Ηράκλειτος: «Πάντα ρει». Αργοαλλάζει από γενεά σε γενεά και, ακόμα, παρουσιάζει μέσα στην ίδια γενεά μικρές διαφορές από χωριό σε χωριό κι από οικογένεια σε οικογένεια. Τα παιδιά περνάνε πολλά χρόνια ώσπου να τη μάθουν και, στο μεταξύ, κάνουνε πολλά λάθη. Τα περισσότερα απ' τα λάθη αυτά προέρχονται από ασυνείδητες προσπάθειες να απλοποιηθεί η γλώσσα, δηλαδή να ανασχηματισθούν οι ανώμαλοι τύποι κατ’ αναλογία προς τούς ομαλούς. Με τον καιρό τα σοβαρότερα διορθώνονται. Μερικά όμως περνάνε απαρατήρητα και γίνονται έτσι αφορμή για γλωσσικές αλλαγές. Τέτοιες αλλαγές λέγονται εσωτερικές.

Οι εσωτερικές αλλαγές καθορίζονται από δύο αντίθετους παράγοντες: από τη μία μεριά, την απλοποιητική τάση των γλωσσών πού είπαμε πιο πάνω και, από την άλλη, τη δύναμη της παράδοσης. Κυριαρχεί, κατά τις περιστάσεις, άλλοτε ή μία και άλλοτε η άλλη τάση. Αν, μαζί με τις εσωτερικές αλλαγές, επηρεάζουνε τη γλώσσα και εξωτερικές, η παράδοση υποχωρεί. Αν όμως ή κοινότητα μένει σχετικά ελεύθερη από εξωτερικές επαφές, κυριαρχεί τότε ή παράδοση. Η επίδραση της παράδοσης είναι τό περισσότερο συντηρητική, μπορεί όμως κι αυτή να εισάγει κάποτε αλλαγές. Λόγου χάρη, για να αναφέρουμε μίαν άκρα περίπτωση, σε ορισμένες αυστραλιανές φυλές, όπου όλοι οι άνδρες και όλες οι γυναίκες παίρνουν τα ονόματα τους από ζώα και φυτά, το όνομα του καθενός, μόλις πεθάνει, γίνεται ταμπού, με αποτέλεσμα να αλλάζει σχεδόν αδιάκοπα όλο το λεξιλόγιο της γλώσσας. Βέβαια, τόσο ραγδαίες μεταβολές δεν γίνονται παρά σέ μικρές μονάχα κοινότητες όπου όλοι οι άνθρωποι βρίσκονται σε καθημερινή επαφή ο ένας με τον άλλον. Έτσι όμως ζούσαν, για πολλές χιλιάδες χρόνια, και οι δικοί μας πρόγονοι.

Εξωτερικές αλλαγές.

Κανένας λαός δεν έμεινε ποτέ για πολύν καιρό απομονωμένος, γι' αυτό και οι γειτονικές γλώσσες επηρεάζουν αδιάκοπα η μία την άλλη. Συνεπώς δεν είναι να απορεί κανείς πού αγνοούμε, τις περισσότερες φορές, τις αφετηρίες των γλωσσικών αλλαγών αφού μας λείπουν τα γλωσσικά και ιστορικά δεδομένα.

Τέτοιες συνθήκες επικρατούν σε κάθε εποχή, προπάντων όμως στην προϊστορική που η παράδοση της γλώσσας είναι ολότελα προφορική κι όχι γραπτή. Η γλώσσα ενός αγράμματου λαού αλλάζει αδιάκοπα.

Οι εξωτερικές αλλαγές δεν ξεχωρίζουν εύκολα από τις εσωτερικές γιατί είναι αλληλένδετες. Οι εξωτερικές έχουνε συχνά σαν αντίχτυπο να εισάγουν από τις γειτονικές γλώσσες στοιχεία ξενικά που προξενούν καινούργιες ανωμαλίες και θέτουν έτσι σε κίνηση περισσότερες εσωτερικές αλλαγές.

Διάλεκτοι.

Καθώς εξαπλώνεται ένας λαός από το αρχικό του κέντρο, εγκαθιδρύοντας σε άλλα μέρη καινούργιους οικισμούς, διαιρείται σε ξεχωριστές κοινότητες, κάθε δε κοινότητα αναπτύσσει μέ τον καιρό ένα δικό της ιδίωμα. Οι ιδιωματικές διαφορές δεν έχουν ένα σαφή διαχωρισμό, γιατί μέσα σε κάθε ιδίωμα βρίσκονται και άλλες παραλλαγές μικρότερες πού αναπτύσσονται από χωριό σε χωριό αρκούν, όμως, για να δώσουν την εντύπωση πώς οι κάτοικοι μιλάνε μία ξεχωριστή μορφή της εθνικής γλώσσας. Κατ' αρχήν δεν υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα σε μία γλώσσα διηρημένη σε διαλέκτους και σε μία οικογένεια γλωσσών. Το ζήτημα, αν ένα δεδομένο ιδίωμα είναι διάλεκτος ή γλώσσα, πρέπει να εξετάζεται κάτω απ’ το φως των ιστορικών και κοινωνικών συνθηκών. Οι Τσέχοι και οι Σλοβάκοι, λόγου χάρη, αν και καταλαβαίνουν καλά ο ένας τον άλλον, παραδέχονται πώς οι γλώσσες τους είναι διαφορετικές, ενώ χωριάτες από διάφορα μέρη της Ελλάδας, μόλο πού καμιά φορά συμβαίνει να μη μπορούν να συνεννοηθούν εύκολα, ξέρουν ωστόσο πώς μιλάνε την ίδια γλώσσα. Φυσικά, αν οι διάφορες κοινότητες του λαού χάσουν την επικοινωνία μεταξύ τους, τα ιδιώματα τους θα καταλήξουνε να γίνουν διαφορετικές γλώσσες.

H σύμμειξη αλλόγλωσσων λαών.

Όταν μέσα σε μια κοινότητα συνενωθούν δυο αλλόγλωσσοι λαοί, η γλώσσα του ενός επικρατεί πάνω στην άλλη, όμως με τη σειρά της επηρεάζεται κι αυτή από τήν άλλη, ιδιαίτερα μάλιστα στο φωνητικό της σύστημα. Ένας λαός πού αφήνει τη δική του γλώσσα και αποδέχεται μίαν άλλη εισάγει στην καινούργια φωνητικά στοιχεία της παλιάς, με αποτέλεσμα να τροποποιείται το φωνητικό της σύστημα. Ένας Ουαλλός ή ένας Ιρλανδός, που δεν ξέρει παρά μονάχα αγγλικά, τα μιλάει με πολλές φωνητικές και άλλες ιδιομορφίες πού προέρχονται όλες, χωρίς ο ίδιος να το ξέρει, από την προγονική του γλώσσα. Αν κάμποσοι λαοί υιοθετήσουν συγχρόνως την ίδια γλώσσα, είναι πιθανό η υιοθετημένη αυτή γλώσσα να απλοποιείται όχι μόνο στο φωνητικό αλλά και στο γραμματικό της σύστημα. Στα σημερινά αγγλικά η λεπτή και δύσκολη διάκριση ανάμεσα στο shall και GTOWUI λίγο-λίγο εξαφανίζεται. Ένας παράγοντας που συντελεί σ' αυτό τό αποτέλεσμα είναι, χωρίς αμφιβολία, το ότι την αγνοούν οι Ουαλλοί, οι Ιρλανδοί και οι Ορεινοί Σκωτσέζοι τόσο στα αγγλικά τους όσο και στις προγονικές τους γλώσσες.

ΠΗΓΗ:George Thomson , Η Eλληνική Γλώσσα - Aρχαία και Nέα(The Greek Language - Ancient and Modern), 1989, Β' έκδοση.

Φωτογραφίες που κινούνται! - Η τεχνολογία στην υπηρεσία της τέχνης!

Δυο καλλιτέχνες με πολύ κόπο, κατάφεραν να δημιουργήσουν φωτογραφίες με κίνηση! Δεν εξαρτώνται από τη φωτογραφική μηχανή λήψης αλλά από επεξεργασία της φωτογραφίας.
Τις ονόμασαν κινηματογραφίες.
- Είναι κάτι παραπάνω από φωτογραφία και δεν είναι βίντεο

- ‘Οπως θα διαπιστώσετε ο χρόνος εδώ δεν μπορεί να… παγώσει!
- Έτσι θα είναι οι φωτογραφίες του μέλλοντος;
Η Τζέϊμι Μπεκ που έβγαλε και τον εαυτό της φωτογραφία, συνεργάστηκε με τον γραφίστα Κέβιν Μπεργκ για να φτιαξουν τις κινηματογραφίες. Και τώρα, χρησιμοποιώντας την βοήθεια των εφέ μπορούν και δίνουν κίνηση στην εικόνα. Στις περισσότερες περιπτώσεις η κα Μπέργκ τραβάει τις φωτογραφίες και ο συνεργάτης της «βάζει» κίνηση στην εικόνα με την βοήθεια γραφικών και πολλών κοπιαστικών ωρών μοντάζ. Για μια και μόνο φωτογραφία μπορεί να χρειαστεί η δουλειά μιας ολόκληρης ημέρας.
NewsIt.gr

Θανάση Βέγγο, Καλέ μας Άνθρωπε, ΩΡΑΙΕ ΩΣ ΕΛΛΗΝΑ !!!

ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΣΠΑΘΑΡΗΣ www.veggos.gr

http://www.youtube.com/

ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ! Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΟ ΣΠΑΘΑΡΗ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ! Eίπε, να μην αφήσουμε να σβηστεί αυτή η Ελλάδα μας παιδιά. Να τη σώσουμε. Να τη βάλουμε μέσα στα σχολειά. Να την αγαπήσουν τα παιδιά. Γιατί ό,τι αγαπήσεις δεν το ξεχνάς. Ούτε αφήνεις να το μαγαρίσουν οι γερμανόφραγκοι, στους οποίους είχε πολύ άχτι ο Θανάσης, όπως και κάθε γνήσιος Έλληνας!

Ο Θανάσης Βέγγος ήταν το σύμβολο του ΕΛΛΗΝΑ. Ο Έλληνας, ταπεινός αλλά και μεγάλος, εργατικός, προσεκτικός, πονεμένος αλλά και σκληραγωγημένος αλλά και ευγενικός, τρυφερός. Είχε ανθρωπισμό, σεμνότητα, συνείδηση, καθαρή καρδιά, ανιδιοτελής, χαμόγελο και δάκρυ μαζί, πατριώτης του μόχθου που αγαπούσε την ΕΛΛΑΔΑ....φαίνεται δε ότι παρόλα αυτά τα ιδιώματα, οι "άλλοι άνθρωποι", θα τον πλήγωσαν διότι παρέμενε στη ζωή του κλειστός προς τις κοσμικές σχέσεις και εσωστρεφής σε μια αξιοπρεπή αθωότητα. Έτσι, προτιμούσε να παραμένει αγωνιστής και ντροπαλός μαζί. Στις ταινίες του "έτρεχε συνέχεια", κι αυτός ήταν ο δρόμος για να σπάσει τα ταμπού της δημοκρατίας !!! ....τι να πρωτοπούμε ήταν ξεχωριστός Άνθρωπος και θα αποτελεί για εμάς πιστό σύμβολο... αιωνία η μήμη ΩΡΑΙΕ ΩΣ ΕΛΛΗΝΑ!!!

Διώχνουν τους Ἕλληνες ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΠΛΟΥΣΙΕΣ ΣΕ ΥΠΟΓΕΙΟ ΠΛΟΥΤΟ ΧΩΡΕΣ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ καὶ παραδίδουν τὴν χώρα σὲ ΛΑΘΡΟεποίκους!

ΠΑΡΑΧΩΡΕΙΤΑΙ Η ΔΗΜΟΣΙΑ, ΚΙΝΗΤΗ ΚΑΙ ΑΚΙΝΗΤΗ, ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ.

Κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή το σχέδιο νόμου για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση

Διώχνουν Ἕλληνες καὶ παραδίδουν τὴν χώρα σὲ ΛΑΘΡΟεποίκους!

...

Συγχωρέστε με, δεν κατάλαβα, δηλαδή :
(α) Δεν υπάρχει γεωγραφικά η "ΕΛΛΑΣ", υπάρχει μόνον ως οφειλέτης στα διεθνή ταμεία ;
και
(β) Οι Έλληνες είναι ή δούλοι ή χαμένοι ;


Αν ορθά κατάλαβα,
ποιά είναι τα νομικά διαβήματα των συντονιστών από τόσες σπίθες πολιτών που ξέσπασαν ;;

Με εκτίμηση προς τους αποδέκτες του παρόντος.

Καλημέρα,

ΜΠ
http://mariapapadopoulou.blogspot.com/2011/04/blog-post_16.html